Dit is het motto van de IDEEN - zoals ik zal schrijven als M. deed, o.a.
om duidelijk te maken welke IDEEN van hem zijn - dat in iedere bundel
voorop staat, en heeft te maken met Multatuli's profeten-natuur (voor meer
waarover zie de inleiding, 70 en 74). Het is ontleend aan het
Nieuwe Testament, Marcus IV, waarvan de inleiding
Multatuli's eigen versie is.
Wie wil vergelijken, leze de Bijbel, in de Statenvertaling, en vergelijke
het volgende Bijbel-citaat - uit K. ter Laan's
"Multatuli-Encyclopedie" - met de tekst van de inleiding der IDEEN:
"Zie, een zaaier ging uit om te zaaien. En het geschiedde bij het
zaaien dat het ééne deel van het zaad viel bij den weg; en de vogelen des
hemels kwamen en aten het op. En het andere viel op het steenachtige, waar
het niet veel aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van
aarde had; maar toen de zon opgegaan was zoo is het verbrand geworden, en
omdat het geen wortel had zoo is het verdord. En het andere viel in de
doornen, en de doornen wiesen op en verstikten het, en het gaf geen vrucht.
En het andere viel in de goede aarde, en gaf vrucht die opging en wies, en
het ééne droeg dertig-, en het andere zestig-, en het andere hondervoud. En
Hij zeide tot hen: Wie ooren heeft om te hooren, die hoore. (..) Een zaaier
is die het Woord zaait."
