Ik herinner my de behandelde zaak niet, doch wel, hoe ik in den loop der diskussie de opmerking maakte, dat een van de door hen aangevoerde redenen in bewysrang gelyk stond met het punt van geschil, of wel dat punt zelf was. Ook dit zou me nu ontgaan zyn, indien ik niet daaraan ware herinnerd geworden door 'n bezoek dat m'n antagonist my den volgenden dag bracht, met de uitdrukkelyke bedoeling zich te verantwoorden tegen de meening: ‘dat-i zich in 't geschil van gister-avend van 'n petitio principii zou bediend hebben.’ [1] Deze verdenking was z'n eer te na, en hy bestreed ze met gelyken yver, alsof ik z'n karakter aangetast of kwaad van z'n moeder had gesproken. Ik wensch me lezers van deze soort toe, en geef daarvoor alle onbekookt-mooivinders present. 

Helaas, de cyfers zyn alweer niet in dit nummer. In 't volgende dan!

[1] 'n bezoek dat m'n antagonist my den volgenden dag bracht, met de uitdrukkelyke bedoeling zich te verantwoorden tegen de meening: ‘dat-i zich in 't geschil van gister-avend van 'n petitio principii zou bediend hebben.’

Wel, natuurlijk is een zogeheten petitio principii precies een vermeend bewijs waarin men aanneemt wat men zou moeten bewijzen, zoals M. tegen zijn opponent opgemerkt had. Kennelijk voelde deze zich in z'n logische eer aangetast.

Overigens zou het goed zijn als er in het zogeheten 'voorbereidend wetenschappelijk onderwijs' meer aandacht aan logica en in het bijzonder aan redeneer-fouten zou worden besteed: Het is leerzaam, amusant, niet moeilijk in beginsel en zeer vaak toepasbaar.