Ik heb veel landen bezocht, en beyverde my overal achttegeven op de publieke zaak. Welnu, ik verklaar nergens zulke totale absentie van plichtsbesef, nergens zoo'n walgelyke onbekwaamheid te hebben aangetroffen als by 't bestuur der stad Amsterdam. [1] Amsterdammers, ziet ge dat niet? [2] Reist eens wat, merkt eens wat op, en als ge terugkeert, gaat naar 't stadhuis en gooit... neen, gooit niets. Maar eilieve, kiest anders. 't Grappigste is dat dezelfde kranten die u zoo trouw voorgingen in kiesrazerny, heel ontevreden zyn over den loop der zaken. Zy moesten konsekwent wezen, parbleu! en 't heel mooi vinden dat er deficitten zyn in de trottoirs, en équivalente gapingen in de geldmiddelen. *) Eerst schepen ze u op met allerlei pronkmodellen van onbeduidendheid, en wanneer dan de boel schandelyk slecht gaat, roepen ook zy om 't hardst: precies m'n idee!

Wat er te verwachten is van uw gekies waar 't 's Lands belang geldt, o Nederlanders, gy die reeds niet in-staat zyt de belangen eener stad te overzien? Dit kunt ge nalezen in m'n Idee over 't whisten. Uwe rekening deugt niet. (119, 121, 133)

*) Een nieuwe belasting waarmee de burgery in die dagen werd bevoorrecht, heette het equivalent. Of ze nog wordt geheven, weet ik niet. Waarschynlyk wel, want de maatregel heette provisoir.

[1] Voor mij geldt ook dat "Ik heb veel landen bezocht, en beyverde my overal achttegeven op de publieke zaak. Welnu, ik verklaar nergens zulke totale absentie van plichtsbesef, nergens zoo'n walgelyke onbekwaamheid te hebben aangetroffen als by 't bestuur der stad Amsterdam." - en met aanmerkelijk MEER reden dan Multatuli. Men leze "ME in Amsterdam".
 

---

[2] En wat betreft: "Amsterdammers, ziet ge dat niet?" moet het antwoord zijn: Nee, in meerderheid ziet men dat niet; in meerderheid kan dat niemand wat schelen; en in meerderheid begrijpt "men" alleen eigenbelang.

Hier is een relevant citaat uit een zeer instructief boek, gepubliceerd in 1991 en n.a.v. vele gruwelijke ervaringen gedurende Mao's Culturele Revolutie:

"It was from this time that I developed my way of judiging the Chinese by dividing them into two kinds: one humane, and one not."

(p. 454, Jung Chang, "Wild Swans"). Voor mij geldt iets soortgelijks, over Nederlanders, op basis van mijn ervaringen in Amsterdam, beschreven in "ME in Amsterdam". Sinds ik 3 1/2 jaar geterroriseerd ben geweest door inpandig bij mij met B&W-vergunning gevestigde, "gedoogde" en dus feitelijk gemeentelijk en burgemeestelijk geprotegeerde harddrugshandelaren waar iedere door mij aangesproken gemeente-ambtenaar en -bestuurder beweerde geen persoonlijke verantwoordelijkheid en geen persoonlijke aansprakelijkheid te dragen geloof ik zowel in het bestaan van beestmensen als heb ik een helder inzicht in de menselijke achtergronden achter Auschwitz e.d.: het karakterloze conformisme van de grote meute dat teruggaat op hersenloosheid en de karakterloze schijnheiligheid van de grote meerderheid van politieke leiders, die zichzelf vrijwel altijd recruteren uit díe groep van schoften en leugenaars die het aan persoonlijke moed ontbreekt misdadiger te worden en aan hersens zelf wat voor te stellen in wetenschap of kunst.

Wie dit afkeurt geve waarachtig inzicht in z'n eigen menselijkheid! Zie 74, 136 en 276. Ook Milgram en Kohlberg verdienen aandachtige studie in dit verband.