Nee, dit is overwegend
onwaar.
In de eerste plaats: Wat
individuen op scholen van schoolmeesters leren is niet "taal"
maar geschreven taal. Dit is een minder vitterige opmerking dan
't mag schijnen, juist omdat het zo'n interessant feit is dat kinderen
vooral leren spreken van ... kinderen. Dit uit zich o.a. in het accent
dat kinderen verwerven. Zo spraken mijn ouders ABN,
maar woonden in de Amsterdamse Kinkerbuurt, waar ik dan ook plat
Amsterdams leerde spreken (totdat me dat op de HBS werd afgeleerd door
leraren die pretendeerden me niet te kunnen verstaan).
Ik laat andere opmerkingen
over 38 maar achterwege, maar sluit wel af met een algemene overweging over
spelling:
Veel van de Nederlandse
geschreven cultuur gaat verloren door de vele opeenvolgende
spellingshervormingen. Waar ieder Fransman, Engelsman of Amerikaan in
staat is het in z'n moedertaal geschrevene van eeuwen her te lezen
alsof het bijna eergisteren geschreven werd, is alles wat Nederlands
zou zijn en ouder is dan 150 jaar vrijwel onleesbaar door
tussenliggende spellingshervormingen.
En met 26 letters voor vele
honderden duidelijk verschillende Nederlandse klanken is de enig-juiste
Nederlandse spelling díe spelling die het mensen het makkelijkst maakt
zoveel mogelijk van het Nederlands te lezen. En het makkelijkst zou
daarom zijn de spelling voor ééns en voor altijd (voorzover enigszins
doenlijk) vast te leggen, en daarna zo weinig mogelijk te wijzigen. (Tenzij
volgende generaties konkluderen dat wat vorige generaties aan Nederlands
schreven het lezen niet waard is - waar met uitzondering van Multatuli
en mijzelf veel voor te zeggen is.)