Het kost me niet de minste moeite een dwaling te erkennen. Jazelfs, ik doe 't gaarne. Maar dat is waarachtig hoogmoed.

 

Ik zie het verband met hoogmoed niet, behalve als ironische aanloop tot wat volgt. (Mijn reden is dat het publiek erkennen van een dwaling gewoonlijk voor nederigheid doorgaat. Zie 220 e.v.)