14 december 2000 - Ik verklaar GG&GD-burocrate Mulder het e.e.a. over normen en waarden

De komedie gaat voorlopig verder, en dat geeft mij aanleiding wat op te merken over de GG&GD, waarover meer in deze link: GG&GD-correspondentie 1990.

Nu mailt mevrouw Mulder dat "Het is niet de gewoonte van de GG&GD om dit soort zaken via de email te bespreken".

Och heer! Nu, bij mij thuis is dat wel de regel, en de norm, en de gewoonte, en als de gezonde, bijzonder hoogbetaalde, stafleden van de GG&GD zich daar niet aan wensen aan te passen, mogelijk uit een of andere burocratische of andere perversie, dan heeft de GG&GD en haar staf gewoon pech gehad: Mijn tijd en moeite en integriteit wordt niet vergooid met een zoveelste zinledige burokratische komedie, die alleen de belangen van de ambtsmisdadigers op het stadhuis dient.

Nogmaals, GG&GD-directie en GG&GD-voorlichtings-mevrouw Mulder:

U bent mijn tijd en mijn energie aan het verdoen terwille van de belangen van de ambtsmisdadiger Patijn, die alle ellende die nog over hem zal komen mijnerszijds geheel en al had kunnen vermijden door in 1997 mij gewoon te beleefd te ontvangen en redelijk in te gaan op mijn klachten.

Hij wilde dat niet, waarschijnlijk omdat hij
(1) de belangen van z'n partij-kameraad Van Thijn veel hoger inschatte dan mijn menselijke rechten
(2) zelf een intellectuele incompetent en morele zwakkeling is en
(3) nooit gerekend had met iemand als ik, die inderdaad sterk afwijkt van wat hij om zich heen en in de spiegel ziet.

Overigens wat betreft de GG&GD, die het kennelijk niet wil vermijden dat ik mijn mening over hen zeg:

De GG&GD is een gemeentelijke institutie die een jaar geleden volledig op haar gat lag vanwege een krankzinnige ruzie onder de directie-leden, en die al vele jaren zeer slecht werkt, in mijn ervaring, en volgens "Chaos aan de Amstel" van Jos Verlaan (Sun Uitgeverij, 1999: slecht geschreven, maar een aanrader wat betreft de corruptie en incompetentie van het gemeentelijk bestuur in Amsterdam: Wat u op mijn website leest is maar een fractie van de bestaande ambtelijke bestuurlijke en morele verrotting op alle geledingen in alle gemeentelijke instituties in Amsterdam, als men Verlaan mag geloven, wat ikzelf inderdaad veel redelijker vindt dan de beroepsvoorliegers van het stadhuis).

Ik heb zelf inderdaad erg weinig fiducie in de GG&GD, niet alleen vanwege mijn talrijke ervaringen met die instelling, inclusief keuringsartsen wier openingszinnen waren (in 1985) "Zeker te lui om te werken?" en (1999) "Waarom zou de Nederlandse gemeenschap in u investeren?", wat ik - sprekend als psycholoog - allebei botte gratuite uitingen van sado-masochisme belief te noemen, en waarvan ik iedere medische of menselijke noodzaak afwijs (afgezien van evident sado-masochisme bij de sprekers, allebei kennelijk te talentloos als arts om iets beters of anders dan keuringsarts te zijn, tenzij ze dit soort werk natuurlijk voor persoonlijke bevrediging doen) maar ook en vooral omdat mijn klachten hiertegen gewoon systematisch niet behandeld en niet beantwoord zijn EN ik de hele klachtenopvang van de GG&GD kwalijk en slecht vind, omdat deze evident maar één enkel doel dient: De klager af te matten en te chicaniseren, en hem op voorhand te ontrechten, door hem op voorhand een schadevergoeding te ontzeggen.

Het gambiet van de GG&GD met klagende patienten speelt is dit:

Eerst moet u, onbetaald en tegen vele uren zo niet weken of maanden moeite, NOG een keer het hele circuit doorlopen, inclusief confrontaties met de medische dwaallichten waar u over klaagde, als de bovengenoemde keuringsartsen, die gewoon beginnen - in de anonimiteit van de spreekkamer, zonder bandrecorder, gedekt door hun vele collegaas van gelijke begaafdheid en aandriften, en beschermd door hun diploma's en status, en uw naiviteit en goede wil, en uw vrijwel zekere gebrek aan akademische diplioma's en kennis - met u op de geciteeerde stuitend onbeschofte manier aan te spreken, en dat vervolgens, gedurende de "behandeling van uw klacht" nog eens dunnetjes of vet over mogen doen, maar dan versterkt met collegaas.

Aan het einde, als "beloning" voor al uw onbetaalde moeite is het enige wat u mag verwachten een lam excuus, in het allerbeste geval, want de voorwaarde voor het beginnen van de klachten-procedure is de schandalige bepaling dat u in geen geval enige schadevergoeding krijgt, ook als u volkomen gelijk hebt; terwijl, als u - in beginsel verstandig - verkiest meteen naar de rechter te gaan, dan zal de directie van de GG&GD met uitgestreken ponem voor de rechter verklaren dat u, de klager, "onredelijk" bent omdat u "geweigerd" hebt "de gebruikelijke klachtenprocedure te doorlopen".

Voor de goede orde:

Ik heb inhoudelijk het bovenstaande geargumenteerd, op schrift, in 1986 en in 1999. Antwoord: Geen. (Uiteraard ben ik één van de zeer weinige akademici en één van de zeer weinige psychologen die keuringsartsen van de GG&GD treffen als patient, en uiteraard schrijf ik beter en geinformeerder Nederlands dan andere klagers. Het is dus op zichzelf geen wonder dat ik geen antwoord krijg.)

De Amsterdamse burger is dus gewaarschuwd: Uw zogenaamd objectieve keuringsartsen van de GG&GD mogen u schofferen, misdiagnosticeren en leugens in hun rapportages over u neerschrijven, maar u, als klagend burger, kunt geen enkel redelijk verhaal halen, en het enige "recht" wat u bij de GG&GD krijgt is nogmaals hetzelfde doorstaan, waarna u voor uw moeite vooraf gegarandeerd helemaal niets krijgt, terwijl degenen over wie u klaagt voor iedere ademtocht die zij doen 3 maal modaal verdienen, als medisch burokraat.

Kortom, zolang de GGG&GD mij niet gewoon in helder en beleefd Nederland MAILT wat "dit soort zaken" zouden zijn en wat een mij totaal onbekende juffrouw Kleisen op commando van B&W te zoeken heeft in mijn prive-leven ben ik in het geheel niet persoonlijk te spreken voor de GG&GD voor dit doel, wat niet anders is dan het dienen van Patijn's persoonlijke belangen.

Overigens komt het mij voor dat iedere al dan niet nominaal medisch gekwalificeerde burocraat - waarvan niet iedereen slecht zal zijn: ik heb ook een paar beleefde en niet klaarblijkelijk domme keuringsartsen getroffen bij de GG&GD in de loop der jaren - die werkzaam is voor de gemeente in deze kwestie in feite een betrokken partij is, aangezien zij hun mandaat en hun opdracht van hun baas Patijn krijgen, tegen wie ik ageer, en die ik afschilder als ambtsmisdadiger, wat doodordinaire laster en smaad is als het niet waar is, en een serieus juridisch onderzoek vergt indien wel, en dus in beide gevallen interventie van een rechtbank vergt, zoals het ook een interventie van de rechtbank vergt mij dwangmatig op te nemen.

In alle gevallen lijkt het mij dus verreweg het verstandigst dat B&W direct naar de rechter stapt, en mijn lasterlijk en smadelijk proza aanklaagt, en getuigen meeneemt die hun bijzondere psychiatrische kennis mogen spuien.

Overigens heeft de GG&GD uiterlijk tot morgen 15 december om voor mij op een fatsoenlijke en beschaafde manier te mailen over deze zaak en wat de redenen zijn waarom een juffrouw Kleisen wel een behoefte mij te spreken, maar niet zelf schriftelijk uit kan leggen waarom zij dat wil.

Ik ben echt uitgepraat en uitgemaild op deze manier met een dergelijke instelling die zich wel laat gebruiken om een corrupt B&W af te dekken, maar zelf geen enkele redelijke beleefdheidsnorm of fatsoenlijke omgangsvorm wenst te handhaven, en zelfs niet in staat is een behoorlijke, beleefde e-mail te schrijven wat de reden is dat men mij wil spreken, wie ik zou moeten spreken, en in welke capaciteit, en wat de relevante capaciteiten en kennis van deze persoon zouden zijn, en waarom het nu eigenlijk gaat, wat mijn belang bij een dergelijk gesprek zou zijn, en waarom ik daar tijd en moeite aan zou vergooien.

Mij lijken dat - als 50-jarig academisch geschoold burger - toch de allerminste en meest vanzelfsprekende verlangens, en wie daaraan niet kan of niet wenst te voldoen kan of wens ik niet serieus te nemen als gesprekspartner.

Geachte heer Maartensz,

Naar aanleiding van u e-mail wil ik u vragen on telefonisch contact op te
nemen met mevrouw Kleisen. Indien zij niet aanwezig kunt u met het
secretariaat een afspraak maken wanneer zij evt. bij u langs kan komne voor
een persoonlijk gesprek.
Het is niet de gewoonte van de GG&GD om dit soort zaken via de email te
bespreken, maar willen dit wel doen in een persoonlijk gesprek.

Ik hoop u hiermee voldoende geinformeerd te hebben,

Met vriendelijke groet,

N. Mulder
Voorlichting

Geachte mevrouw Mulder,

Zoals u uit mijn website kunt opmaken ben ik nu meer dan 10 jaar bezig met klagen over het welbewuste ruineren van mijn menselijke rechten door B&W van Amsterdam, dat 3 1/2 jaar lang weigerde mij te beschermen tegen de terreur van harddrugshandelaars die zij zelf vergunning verleenden in het pand waar ik woonde drugs te handelen.

Er staan woordelijk en letterlijk volledig adekwate weergaves van mijn brieven uit die jaren aan B&W, die allemaal nooit beantwoord zijn, kennelijk omdat de toenmalige burgemeester, drs. Ed van Thijn, daartoe opdracht gaf (en dat kennelijk weer omdat ikzelf de persoon ben die zijn pretenties kan weerleggen, en Van Thijn zelf nu eenmaal een totaal gewetenloze, onverantwoordelijke en onaansprakelijke leugenaar en politieke komediant is).

Mijn invaliditeit was toen niet omstreden, en de rechten waarop ik mij beriep en beroep ook niet: Men weigerde gewoon systematisch, jaar in jaar uit, in te gaan op mijn klachten, wetende dat ik invalide was, wetende dat ik boven een drugshandel woonde - en wetende dat mijn achternaam in Nederland onbekend is, en ik geen partijbinding of machtige vrienden heb.

Het is mijn eigen mening dat ik in de afgelopen 10 jaar van vrijwel geen gemeentelijk burocraat enig antwoord op mijn klachten heb ontvangen dat ook maar suggereert dat

(1) de betreffende bestuurder een adekwaat begrip heeft van wat een rechtsstaat is
(2) de betreffende bestuurder een minimale medemenselijkheid, redelijkheid en rationaliteit heeft

De enige antwoorden die ik heb ontvangen waren puur formalistisch, en bestonden uit het weigeren de feiten te onderzoeken; het weigeren mijn brieven te ontvangen of te lezen of te beantwoorden; en het uitspreken van twijfel aan mijn recht te klagen en twijfel aan mijn geestelijke gezondheid.

En ik heb het historische schriftelijke antwoord van Patijn uit 1997 dat "omdat uw teksten grievend en/of beledigend zijn gaan wij niet op u in".

Het spijt me, maar sindsdien is voor mij de maat wat deze man en zijn "wet"houders betreft volledig vol: Deze ambtsmisdadigers confereren met junken, subsidieren junken, vestigen harddrugshandelaars, gedogen een corrupte politie - en weigeren mij te spreken, mij te antwoorden, en mijn rechten te handhaven. En nu betrekken ze kennelijk een of andere tamme psychiater in gemeente-dienst om verder hun belangen af te schermen, en met het evidente doel mijn menselijke integriteit en waardigheid aan te tasten.

Mijn lichamelijke gezondheid - ik heb altijd spierpijn en heb hooguit 5% van de fysieke energie die gezonde mensen hebben - is zowel voor de doktoren van uw instelling (met enkele uitzonderingen) als voor iedere gemeente- bestuurder die ik heb gesproken, kennelijk iets waar ik wel over zal liegen, ondanks het feit dat ik toch werkelijk een briljant doktoraal psychologie heb gehaald, en dat deed als invalide, en na verwijderd te zijn vlak voor mijn doktoraal filosofie, en dus formeel alle mogelijkheden heb voor een briljante carriere, of desgewenst het veel geld verdienen op de arbeidsmarkt. (Ook parasiteer IK niet in de WAO: ik studeerde toen ik ziek werd, en heb alleen recht op minimale bijstand.)

Onder deze omstandigheden voel ik mij inderdaad systematisch aangetast in mijn menselijke rechten, in mijn menselijke waardigheid, en in mijn persoonlijke integriteit - en ontbreekt het mij bovendien zowel aan de gezondheid als aan de wil, om dat 10 jaar lang keer op keer op keer op keer telkens weer opnieuw ab novo uit te leggen aan telkens weer opnieuw een andere gemeentelijke burocraat, die zich nooit wenst te verdiepen in de feiten van de zaak, of die nu mijn ziekte, mijn verwijdering van de universiteit, mijn jarenlange verblijf boven moordzuchtige Hongaarse harddrugsmafiosi, of mijn nogal evidente intellectuele talenten en persoonlijke moed betreffen.

Ik zie voorshands geen enkele reden aan te nemen dat mevrouw Kleisen verschilt van de burocratische doorsnee in Amsterdam, en nogal wat reden aan te nemen dat ze dat niet doet. (En nogmaals: ik heb teveel doktoren in mijn leven ontmoet om voorshands aan te nemen dat een medische of akademische titel iemand automatisch kwalificeert op intellectueel of menselijk terrein, terwijl ik meer dan genoeg weet van de GG&GD om aan te nemen dat werkelijk briljante mensen elders veel interessanter veel beter betaald werk kunnen vinden. Ik moet dus - helaas voor mevrouw Kleisen - in beginsel aannemen dat zij iemand is die iemand als mij als nogal talentloos en nogal initiatiefloos moet verschijnen, ook al omdat het haar nu al weer 3 weken aan vermogens ontbreekt e-mail te bedienen.)

Ik heb geen lichamelijke gezondheid over voor NOGMAALS een dergelijke komedie met iemand die het zelfs aan persoonlijke integriteit ontbreekt om mij een eenvoudig medemenselijk mailtje te schrijven of anders een eenvoudig mailtje waaruit enig besef weergeeft dat waar ik nu al 10 jaar over klaag de fundamenten van onze rechtsstaat betreffen: Als een Amsterdams burger 10 jaar moet klagen bij het Amsterdams bestuur over bedreiging met moord door een evidente drugshandel voorzien van gemeentevergunning, en na 10 jaar het enige antwoord blijkt te zijn dat hij vanwege burocratische regels geen mails krijgt, dan wil het mij voorkomen dat uw mevrouw Kleisen en uw GG&GD zich eenvoudig laten gebruiken door B&W om de persoonlijke belangen van B&W te verdedigen.

Vervolgens. Ca. 1 jaar geleden heb ik telefonisch gesproken met mr. Segers van de Bouw- en Woningdienst, die ik tussen 1989 en 1992 vaak gesproken heb, en die mij toen regelmatig hinnekend van het lachen deed weten dat "als het al zo lang levensgevaarlijk is, dan kan het nog best een tijdje levensgevaarlijk blijven". Deze man stelde in 1999, als antwoord op mijn vordering op de gemeente, een vordering van 8 miljoen op mij, weer hinnekend van het lachen: Het is hem uiteraard volmaakt duidelijk dat hij al 10 jaar lang beschermd wordt door B&W.

In het boek "Chaos aan de Amstel" van Parool-journalist Verlaan, staat een heel hoofdstuk over de uitgebreide betrokkenheid van de Bouw- en Woningdienst bij de Amsterdamse drugshandel, die via deze gemeente-instelling aan panden komt, geld witwast, en investeringsmogelijkheden en informatie verwerft, en dus ook hulp krijgt de inderdaad zeldzame Amsterdamse burger met morele en fysieke moed desnoods de dood in te drijven ten behoeve van de drugshandel.

Ik heb over e.e.a. ook klachten ingediend bij het Openbaar Ministerie. Wel: mr. Vrakking heeft mij laten weten in 1997 geen reden te zien in deze zaak op te treden. Voor mij is dat alle reden om mr. Vrakking voor corrupt of incompetent te houden: Als een drugshandel in Amsterdam kan blijven floreren door evidente terreur van omwonenden en de officier van justitie vindt dat geen reden op te treden, dan weigert hij de rechtsstaat en mijn menselijke rechten te handhaven.

Gelukkig verdwijnt Vrakking binnenkort, en ik heb enkele maanden geleden met een andere officier van justitie, Meulenbroek geheten, gesproken, die mij verwezen heeft naar de advocaat-generaal mr. Myer. Was ik gezonder geweest en minder pijn gehad de afgelopen maanden dan had ik mij ondertussen tot hem gewend.

Wat ik uw mevrouw Kleisen voorstel is dit:

Mr. Myer is de advocaat-generaal in Amsterdam, en is kortgeleden benoemd tot hoogleraar mensenrechten in de VU. Ik wil met deze man een persoonlijk gesprek over wat mij in Amsterdam overkomen is, en welke rechtsbescherming ik kan krijgen, en hoe ik mijn zaak - met mijn armoede, gebrek aan steun, en geruineeerde lichamelijke gezondheid - voor het Europese Hof breng, en o.a. vermijd ondertussen afgeschoten te worden in Amsterdam, waar dat ondertussen dankzij het jarenlange beleid van B&W heel gewoon is geworden, en waar het voor iemand als ik volmaakt zinloos is gebleken mij tot de politie te wenden voor bescherming van mijn rechten.

Wat we dan kunnen doen is dit: We maken een afspraak met mr. Myer - wel op een middag, want 's ochtends lig ik gewoonlijk in bed, met pijn - waarbij mevrouw Kleisen (waarvan mij tot heden zowel de functie als de bekwaamheid als de reden voor haar inmenging in mijn prive-leven systematisch en onbeleefd onthouden is) aanwezig mag zijn wat mij betreft, en haar positie, rol en visie mag verduidelijken, en waar ik mijn positie tegenover de advocaat-generaal zal verduidelijken.

Ik heb hierbij wel twee elementaire voorwaarden: Ik wil dat een werkende computer waarop mijn website staat aanwezig is, en ik wil mijn draaiende bandrecorder meenemen, want ik heb te vaak te veel onzin uit bestuurlijke Nederlandse monden aangehoord. (Dit is mijn voorwaarde voor ieder gesprek dat ik in de toekomst met enige gemeentelijke burocraat heb.)

En ik wil vooraf van mevrouw Kleisen enige antwoorden op mijn vragen wat zij in mijn prive-leven of in deze zaak te zoeken heeft: Ikzelf zie geen enkele reden om aan mijn eigen geestelijke vermogens, menselijke integriteit of eerlijkheid te twijfelen; ik ben 50 jaar oud en nog nooit strafrechterlijk met de justitie in aanraking geweest; ik ben een psycholoog; en ik zie geen reden afspraken te maken met mij volstrekt onbekende personen waarvan ik moet aannemen dat zij mij wensen te spreken niet vanwege mijn belang maar vanwege het belang van hun bovenbazen, die er inderdaad alle belang bij hebben deze fundamenteel juridische zaak nog complexer te maken dan deze al is door er een tamme gemeentelijke psychiater doorheen te laten fietsen.

Het is me overigens bekend dat ik bitter ben; dat ik satirisch ben; dat mijn Nederlands zeer ongebruikelijk is; dat mijn meningen bepaald niet alledaags zijn; en dat wie in Nederland afwijkt van de doorsnee alleen al daarom moeilijkheden ondervindt.

Maar aangezien al die dingen nogal begrijpelijk zijn in context, en aangezien ik evident klaag over mijn geruineerde mensenrechten en daar evident buitengewoon goede feitelijke evidentie voor heb, inclusief evident zeer goede redenen waarom B&W van Amsterdam alle belang heeft de zaak nodeloos zo complex mogelijk te maken, wijs ik hun betrekken van de GG&GD in deze af als de zoveelste poging hun eigen verantwoordelijkheden en aansprakelijkheden te ontlopen. Het is aan uw instelling, en niet aan mij, om met argumenten en redenen te komen die het tegendeel aantonen, op rationele wijze.

Vervolgens. Er is een Barry McCaffrey in de US, bijgenaamd "the drugs czar", die het drugsbeleid van de US coordineert, en in die capaciteit ook Amsterdam bezocht heeft. Ik ben het op nogal wat punten oneens met het beleid wat McCaffrey voorstaat (ik ben voor het volledig legaliseren van soft drugs, maar ook voor veel hogere straffen voor hard drugs), maar ik vind dat McCaffrey geinformeerd dient te worden over mijn ervaringen met de Amsterdamse politie en de Amsterdamse officieren van justitie.

B&W van Amsterdam weten waar deze man te bereiken is. Ik verzoek u derhalve om een geldig e-mail adres, en zal mij de komende dagen zetten aan een Engelse samenvatting van wat mij in Amsterdam overkomen is, dat ik hem wil mailen voordat ik met gemeentelijk personeel spreek, eenvoudig omdat ik 10 jaar evidentie heb dat de gemeente Amsterdam voor de Amsterdamse drugsmafia werkt, hetzij door corruptie hetzij door incompetentie.

Tenslotte. Er ligt een heel helder voorstel mijnerszijds dat ik nogmaals herhaal (uit Memo 2):

--- begin citaat

Ik eis dus van de gemeente Amsterdam het volgende per 1 januari:

1. Gemeentelijke hulp bij mijn promotie (inclusief de drukkosten van het proefschrift)
2. Aanvulling van mijn bijstand tot 2400 gulden netto per maand
3. Uitkering van de mij onterecht onthouden verhuissubsidies voor 1992 en 1993
4. Enige hulp in de huishouding, bij mijn invaliditeit
5. Persoonlijke onderhandelingen over mijn schadevergoedingseisen

Over het laatste punt kan dan redelijk langdurig en rustig onderhandeld worden - ALS EN ALLEEN ALS aan de eerste vier voldaan is. (Ik voer het derde punt op omdat de directie van de Gemeentelijke Bouw- en Woningdienst al vele jaren feitelijk voor de Amsterdamse drugshandel werkt, en ook over de verhuissubsidies beschikt. Ik ben 2 keer verhuisd, met een medische urgentie, en allebei de keren werd door de drugshandelaars van de Gemeentelijke Bouw- en Woningdienst de mij rechtens toekomende verhuissubsidie geweigerd. Als deze mij alsnog uitgekeerd wordt kan ik mijn achterstallige huur en telefoonkosten betalen, en wat spullen voor mijn computer kopen. En ik voer het vierde punt op omdat de Stichting Thuiszorg het monopolie op de thuiszorg heeft, maar voor invaliden als ik - met ME - niet belieft op te treden, hoe vriendelijk en dringend ik er ook om verzoek: ik word niet eens teruggebeld voor een afspraak.)

---- einde citaat

En NB: Die promotie-mogelijkheid is zeer realistisch: ik heb een briljant doctoraal geschreven over intensionele logica; ik heb een promotor voor meer van hetzelfde; ik heb alleen geen geld en kan geen geld krijgen onder standaard regels in Nederland (waar zogenaamd niet gediscrimineerd wordt) omdat ik nu boven de 45 ben "en u bent nu dus te oud, helaaaaas"; en onder de omstandigheden waarin ik gedwongen ben te leven door mijn armoede en het totale gebrek aan hulp in de huishouding kan ik mij niet serieus aan het promoveren zetten, wat ik wel graag wil en makkelijk kan indien ik enige financiele en overige hulp zou krijgen, waarop iedere legitieme invalide in dit land recht heeft, maar die ik niet krijg, uiteindelijk al 22 jaar lang gebaseerd op dezelfde gotspe: Totdat de uiteindelijke oorzaak van mijn pijn erkend is door 100% van de dan levende medici is het voor de gezondheidsburocraten verreweg het makkelijkst en absoluut het goedkoopst gewoon te ontkennen dat er iets lichamelijks mis zou kunnen zijn met mij.

Ik had gehoopt dat met de feitelijke erkenning van ME en gezien mijn eigen evidente briljantie en doorzettingsvermogen en doctoraal psychologie dat daar een eind aan zou komen, maar was weer eens te naief goedgelovig: Het enige wat kennelijk telt in de gezondheidszorg is geld, en als er enige mogelijkheid is zieke mensen af te schepen met verbale lucht en geen hulp dan gebeurt dat in Nederland. (Niet alleen mij, maar ondertussen dankzij het rampzalige beleid in de gezondheidszorg vele tienduizenden, niet alleen met mijn ziekte. En de huisartsen staken niet voor niets vandaag, en hebben groot gelijk.)

Samenvattend:

1. Uw mevrouw Kleisen zal mij persoonlijk moeten aantonen dat zij niet medisch burocraat numero 255 (of zo) is die zich welbetaald maar voor mij totaal ineffectief mijn tijd wil verdoen en mijn menselijke integriteit en waardigheid al doende schenden (want daar komt het op neer als je 22 jaar lang geen hulp krijgt van de medische stand, een kleine minderheid van ca. 5% daarvan niet te na gesproken, die wel uitstekende doktoren en behoorlijke mensen zijn)
2. De GG&GD kan mij spreken als ze een afspraak met advocaat-generaal Myer voor mij maakt in de middag: Ik kan dan mijn positie toelichten, en de GG&GD kan de heer Myer duidelijk maken wat zij ervan denkt en in mijn prive-leven te zoeken heeft.
3. Ik wil van B&W per omgaande een geldig mail-adres van Barry McCaffrey.

In de hoop u hiermee een duidelijk antwoord te hebben gegeven,

hoogachtend

drs. Maarten Maartensz.

Website in Holland about philosophy, logic, ME and much more:

http://www.xs4all.nl/~maartens/maartensz.htm
http://www.xs4all.nl/~maartens/index.htm

P.S. U vindt de hele correspondentie van de afgelopen weken op mijn website in MEinAdam - Na 10 jaar - Recent. Deze mail zult u later of morgen op dezelfde plaats vinden.

Mag ik u er ook persoonlijk, net als uw directie, NOGMAALS op wijzen dat ik het over het ruineren van mijn menselijke rechten heb, en dat het op een objectieve rechtbank een zeer malle indruk moet maken dat u zich laat misbruiken door het College van B&W, dat mij gewoon behoorlijk behoort uit te nodigen om eens serieus, rustig en zinnig te praten over mijn klachten? Als het College dat alleen denkt te kunnen doen als er een tamme gemeentelijke psychiater bijzit, dan moet dat maar, maar ik ga na 10 jaar niet NOGMAALS omstandig mijn persoonlijke integriteit en waardigheid bewijzen voor de zoveelste gezondheidsburocraat: Er zijn dossiers zat, en mijn website bevat Nederlands dat zo duidelijk is dat niemand daar moeite mee kan hebben, en daar doet u het maar mee.

Mij dunkt dat deze hele procedure van de GG&GD betrekken door B&W bij wat gewoon een juridische zaak is die teruggaat op hun eigen corruptie en hun eigen incompetentie in samenhang met de inderdaad gigantische en buitengewoon machtige en rijke drugshandel in Amsterdam WEER de zoveelste vorm van buitengewoon onbehoorlijk bestuur van B&W van Amsterdam is waar ik tegenop loop.

En ja: mij komt het ook voor dat er inderdaad verschillen zijn tussen mijn familie en de burocraten die ik tref: Mijn familie heeft in de harde praktijk van het leven bewezen de moed en de principes te hebben de rechtsstaat overeind te trachten te houden; de gemeentelijke burocraten hebben in de zeer zachte praktijk van het zitten op een hoogbetaald burocratisch kussen bewezen corrumpeerbaar, incompetent, leugenachtig en laf te zijn. (Ik heb daar ook een excuus voor: Slechts weinigen worden geboren met een uitstekend verstand en een aanzienlijke moed. Het is niet anders - maar het is ook niet anders dat er nergens behoorlijk bestuur is waar niet althans de bestuurlijke top integer, rationeel en redelijk is, en althans de individuele moed heeft de principes die ze met de mond belijden ook in de feitelijke praktijk zelfstandig te handhaven. De afgelopen 25 jaar was Amsterdam niet gezegend met dergelijke bestuurders, en opgezadeld met zoveelste-rangs politieke carriere-komedianten. MISSCHIEN dat de heer Cohen en de nieuwe officier van justitie een positief verschil gaan maken - maar het zal ook voor hen, als dat zo is, buitengewoon moeilijk zijn iets behoorlijks te doen na 25 jaar verrotting, corruptie en wanbestuur, ook al omdat het bestuurlijk apparaat waar ze mee moeten werken na die 25 jaar door en door verrot, corrupt en incompetent is.)

Hoe het zij: ook daar kunnen we het over hebben met de advocaat-generaal, als de directie van de GG&GD daar maar enige moeite voor doet. En dit behoort makkelijk te kunnen, want de advocaat-generaal is verplicht althans kennis te nemen van mijn website en daar een gefundeerd oordeel over uit te spreken, en de ene keer dat ik hem op de radio hoorde klonk hij als een verstandig en redelijk man.

En overigens: Tot mevrouw Kleisen zich persoonlijk tot mij richt via de e-mail, en haar eigen competentie, rol, opdracht en menselijkheid eens wat toe licht komen we echt niet verder. Ik ga geen tijd verdoen met burocraten zonder enige zedelijke moed die kennelijk alleen ingehuurd zijn om het vuile werk op te knappen voor een evident totaal corrupt en incompetent gemeentelijk bestuur dat hen financieel onderhoudt.

Tenslotte: Ik heb een huisarts en ken psychologen die ik wel vertrouw, met recht en reden, en al vele jaren ken, en zonder wier hulp ik allang dood zou zijn geweest. Ik zal mij de komende week met hen in verbinding stellen en overleggen, maar ik vrees dat ze dit weinig anders zien dan ik: In de geldende omstandigheden zijn mijn voorstellen het zinnigst:

Samenvattend:

1. Uw mevrouw Kleisen zal mij persoonlijk moeten aantonen dat zij niet medisch burocraat numero 255 (of zo) is die zich welbetaald maar voor mij totaal ineffectief mijn tijd wil verdoen en mijn menselijke integriteit en waardigheid al doende schenden (want daar komt het op neer als je 22 jaar lang geen hulp krijgt van de medische stand, een kleine minderheid van ca. 5% daarvan niet te na gesproken, die wel uitstekende doktoren en behoorlijke mensen zijn)
2. De GG&GD kan mij spreken als ze een afspraak met advocaat-generaal Myer voor mij maakt in de middag: Ik kan dan mijn positie toelichten, en de GG&GD kan de heer Myer duidelijk maken wat zij ervan denkt en in mijn prive-leven te zoeken heeft.
3. Ik wil van B&W per omgaande een geldig mail-adres van Barry McCaffrey.