Meta-Brief aan GG&GD Amsterdam 1999



Aan: De directie GG&GD                                          Van: drs. M. Maartensz
         Nieuwe Achtergracht 100                                                        
         Postbus 2200                                                                           
         1000 CE Amterdam

Betreft: meta-commentaar & meta-voorstellen betreffende mijn klachten bij de Gemeente Amsterdam over de Gemeente Amsterdam: uw brief d.d. 9 augustus 1999

L.S.                                                           Amsterdam, 15 augustus 1999


0. INLEIDING:
1. DOCUMENTATIE:
3. PUBLICITEIT:
4. INTERNET:
5. VRIJE MENINGSUITING:
6. TAALGEBRUIK:
7. LOGICA:
8. KLACHTEN:
     8.1 Klachten over klachten
9. GG&GD:
10. DE BEHANDELING VAN DE KLACHT OVER J.STOMP, ARTS:
11. DE BEHANDELING VAN MIJN OVERIGE KLACHTEN:
12. OVERIGE PUNTEN:


 

0. INLEIDING:


De term "meta" in bovenstaand "Betreft:" gebruik ik als in "meta-mathematica" en "meta-physica", d.w.z. in de betekenis-(sen) "over", "na", en "betreffend" - alsof er een specifiek onderwerp bepaald wordt en vervolgens OVER of betreffend dat bepaalde onderwerp een stel beweringen geformuleerd worden.

Het onderwerp waar ik hier een stel beweringen OVER wil formuleren betreft mijn klachten aan de Gemeente Amsterdam waaronder de GG&GD van Amsterdam, en wordt redelijk precies bepaald (gedefinieerd) in sectie 1 van dit stuk, onmiddellijk hierna, in termen van teksten die zowel de gemeente Amsterdam als ik feitelijk bezitten.

Overigens: ik richt mij nu tot de directie van de GG&GD, en veronderstel dat dit academici zijn, waar het niet noodzakelijk behoort te zijn termen als "meta" uit te leggen, en waarvan enige elementaire logische vermogens en kennis geeist mogen worden.

En zoals het "Betreft" zegt, ben ik mij ZEER bewust van mijn nogal paradoxale positie dat ik nu vele jaren vele keren heb geklaagd bij de Gemeente Amsterdam over de Gemeente Amsterdam, altijd zonder succes en meestal zonder antwoord.

Dit is ook de reden waarom ik mijn klachten nu publiek wil maken op het internet, waarover meer in secties 3 en 4.   TOP

1. DOCUMENTATIE:


Mijn klachten over de gemeente Amsterdam bij de gemeente Amster-dam zijn bijzonder uitgebreid en bijzonder goed gedocumenteerd, en hebben allemaal te maken met mijn nu meer dan 20 jaar durende ziekte M.E. - waarvan tot recent vaak zelfs het bestaan, ook door de GG&GD, ontkend werd, en waarvan alle - vele honderd-duizenden - patienten in alle landen dezelfde soort ervaringen hebben als ik: omdat de medische wetenschap "nog" niet "alles" weet, waaronder de oorzaak van M.E., is de patienten gewoonlijk vele jaren door artsen voorgehouden dat ze "dus" of "gestoord" of "fraudeur" of "simulant" of "hypochonder" zijn, en in IEDER geval GEEN hulp en GEEN steun krijgen - maar in plaats daarvan dus vaak vele jaren lange discriminatie.

Mijn ex-vriendin, die net als ik ziek werd in Januari 1979, en ik zijn zo'n 10 jaar deze en dergelijke dingen voorgehouden door artsen, en door gemeente-burocraten - dat alles altijd bovendien met een vrijwel ongelofelijke gruwelijke botheid en brutaliteit.

De documentatie die ik vanaf nu bij de directie van de GG&GD (en daarmee bij iedere employee van de GG&GD die met mijn zaak te maken krijgt) veronderstel is als volgt:

1. "M.E. in Amsterdam" van april 1997: MEinAdam
2. keurings-rapport van J.Stomp, arts, van 27 mei 1999
3. mijn brief aan prof.dr. Molenaar van 5 augustus 1999
4. mijn brief aan de directie van 5 augustus 1999
5. mijn P.S. aan de directie van 6 augustus 1999
6. uw antwoord "namens de klachtencommissie GG&GD Amsterdam" van # 9 augustus 1999
7. mijn "schematische synopsis van "M.E. in Amsterdam" van 10 augustus 1999
8. mijn antwoord op (6) van 12 augustus 1999
9. dit stuk meta-commentaar & meta-voorstellen van 14 augustus 1999
10.de inhoud van mijn web-site "http://www.xs4all.nl/~maartens": Home

Er is ZEER VEEL meer, maar het lijkt mij verstandig voor het moment alleen (1) - (10) te veronderstellen, ook al omdat het mij geen enkele moeite zal kosten al het genoemde vrijwel per omgaande op mijn website "maartens@xs4all.nl" te zetten, ter publieke instructie en discussie.

Hier volgt mijn preciezere omschrijving van (1)-(10)

(1) = een computer-schijf ingediend bij het kabinet van de burgemeester van Amsterdam in April 1997 en bij het College van Bestuur van de Gemeente Universiteit van Amsterdam in December 1996

Hierop staat zo'n 2.5 MB (MegaByte) informatie in html-formaat, in ca. 60 verschillende - veelvuldig verbonden - bestanden (gezipt, en met installeer-programma).

Er moet bovendien bij opgemerkt wordt dat er een nog veel uitgebreider versie van is, die voor ca. 80% afgeschreven is.

(2) = het keurings-rapport van J.Stomp, arts, zoals mij ter hand gesteld tegen ontvangstbewijs op 5 augustus door de GSD - nadat ik dat minstens 5 keer telefonisch en schriftelijk gevraagd had in de voorgaande maanden, wat mij telkens weer werd geweigerd, ook - schriftelijk - door J.Stomp, op 7 juli 1999

(3) = mijn brief aan prof.dr. Molenaar, copie waarvan tegen ontvangstbewijs afgeleverd is bij de GG&GD op 5 augustus 1999.

(4) = mijn brief aan de directie van de GG&GD, ondertussen door deze ontvangen.

(5) = mijn P.S. bij (4) aan de directie van de GG&GD, ondertussen door deze ontvangen.

(6) = antwoord van (of namens) "de klachtencommissie van de GG&GD", ondertussen door mij ontvangen.

(7) = een pakket van diverse stukken, nl. 1. een lange brief aan de redactie van het radiodocumentaires-programma "Damocles"; 2. een brief aan de directies van de GG&GD en GSD; 3. een brief van mijn advocaat uit 1991 + foto; 4. een brief van het CvB van de UvA uit 1988 waarmee ik van de UvA verwijderd wordt bij filosofie, vlak voor mijn doctoraal, en "vanwege uw uitgesproken meningen"; 5. mijn doctoraal diploma psychologie uit 1993.

(8) = dit antwoord is ondertussen ontvangen door de GG&GD.

(9) = dit stuk, dat u hiermee ontvangt, en dat dient om enige helderheid over de gegeven informatie te verschaffen en een paar voorstellen te doen.

Voor de voorstellen zie sectie 10 (niet: item (10), hieronder).

(10) = de stukken die op mijn web-site staan (ook gedeeltelijk in (1) opgenomen), sinds 1997, en eventueel ook alles wat daar binnenkort bijkomt.

Ik ga er hierbij vanuit dat de hoogopgeleide, zonder twijfel zeer hoog begaafde directie van de GG&GD toegang tot het internet heeft.   TOP

 

3. PUBLICITEIT:


Ik heb herhaaldelijk gedreigd mijn zaak - zeg: "M.E. in Amsterdam" kortweg "MEinAdam" - in de publiciteit te brengen, in de hoop dat te kunnen vermijden, en in plaats daarvan met een behoorlijke schadevergoeding zonder ruchtbaarheid dit land te kunnen verlaten.

De hoop dat me dit zal lukken zonder publiciteit heb ik opgegeven; mijn streven naar schadevergoeding en genoegdoening zal ik niet opgeven totdat ik deze bereikt zal hebben, in of buiten rechte.

De redenen hiervoor zijn te ontnemen aan mijn documentatie, en zijn zeer kortweg dat ik onder geen enkele voorwaarde tolereer dat mijn menselijke rechten en gezondheid geruineerd zijn "uit

naam van de idealen van de Februari-staking", in Amsterdam, door een burgemeesterlijke misdadiger en zijn misdadige buro-fascistische uitvoerders, die liever de belangen van de Amsterdamse drugs-handel beschermden dan de menselijke rechten van een invalide als ik.

Voor mijn taalgebruik: Zie mijn documentatie, en secties 5, 6.   TOP

 

4. INTERNET:


Het internet geeft mij de feitelijke mogelijkheid mijn meningen over de Gemeente Amsterdam en daar werkende personen op een effectieve manier publiek te maken.

Ik heb een website "maartens@xs4all.nl", en kan publikatie-ruimte krijgen op vele sites in het buitenland, buiten bereik van Nederlandse PvdA-officieren van justitie, die de belangen van hun partijvrienden en/of drugshandelaars-vrienden zouden kunnen dienen door publicatie van mijn meningen in Nederland te pogen te verbieden.

De Gemeente Amsterdam koestert illusies als zij meent dat het mij - of in geval van mijn dood: mijn in het buitenand levende broer - niet zal lukken ALLES wat betrekking heeft op "M.E. in Amsterdam" op het internet te krijgen, en vele jaren te houden (en te voorzien van fraaie - cynische "beledigende en/of grievende" - illustraties).   TOP


5. VRIJE MENINGSUITING:


Ik claim het recht op volstrekt onbeperkte vrije meningsuiting voor mijzelf inzake "M.E. in Amsterdam". Ik heb dat recht volgens de Nederlandse grondwet, en wanneer een Nederlandse rechtbank mij - om wat ik dan als politieke en immorele gronden zal zien - verbiedt mijn meningen in mijn taalgebruik te publiceren zal ik mijn taalgebruik en illustraties aanscherpen, en op een buitenlandse site plaatsen.

Ik vind dat ik mag ZEGGEN en SCHRIJVEN wat ik maar wil van personen in gemeentelijke dienst die mijn leven jarenlang welbewust en opzettelijk in gevaar hebben gebracht, mijn gezondheid geruineerd hebben, en nu vele jaren vele keren geweigerd hebben daar enige verantwoording voor af te leggen of enige schadevergoeding voor aan te bieden.   TOP


6. TAALGEBRUIK:


Ook tolereer noch accepteer ik ENIGE kritiek op mijn taalgebruik van ENIGE Amsterdamse ambtenaar of bestuurder: mijn taalgebruik is ontstaan doordat het Amsterdamse gemeente-bestuur systematisch, opzettelijk, vele jaren lang en vele keren welbewust en opzettelijk mijn menselijke rechten heeft geruineerd.

Bij mijn beste weten zijn dat gruwelijke ambtsmisdaden, die bovendien zeer welbewust en weloverwogen gepleegd zijn.

De hondse brutaliteit WEL harddrugshandelaars die mij met moord bedreigden jarenlang gemeente-bescherming te geven, maar mijm boze klachten daarover zelfs NIET IN BEHANDELING te nemen omdat "uw TAAL-gebruik beledigend en/of grievend" zou zijn accepteer ik eenvoudig niet: men kan dan net zo goed eisen dat een officier van justitie nooit en te nimmer enige beschuldiging zou mogen uitbrengen tegen enig persoon.

Wie mijn TAAL-gebruik tegen staat is daar vrij in. Wie het af en toe "onacademisch", "onwetenschappelijk", "ongebruikelijk" etc. acht heeft gelijk - maar ik ben niet gehouden de schijnheilige spelletjes van anderen voortdurend te imiteren. Wie het wenst te verbieden - in een land waar de smerigste grofheden dagelijks populair en hoorbaar of leesbaar zijn in de media, en wekelijks uit de kelen van tienduizenden in de Nederlandse voetbal-stadions opklinken, inviteert de verdenking met twee maten te willen meten, en discussie van door mij gestelde zeer veelvuldige zeer opzettelijke onrechtmatige DADEN - preciezer: MISDADEN - te willen vermijden met drogredenen en irrelevanties.   TOP

 

7. LOGICA:


Mijn uiteindelijke enige absolute normen voor correct taal-gebruik zijn waarheid, logische geldigheid, en effectiviteit.

De enige argumenten waarvoor ik buig zijn logisch geldige argumenten met door mij als waar geaccepteerde aannames.

De reden dat ik mijn argumenten niet uitschrijf in de termen van wiskundige verzamelingen-leer (waarin vrijwel alle wiskunde en argumentaties wiskundig en logisch helder gesteld kunnen worden) is niet dat IK dat niet zou kunnen, maar dat (1) geen burocraat of bestuurder dit kan volgen en (2) vrijwel geen enkel ander mens het zal lezen.

Als ik gelezen wil worden inzake "M.E. in Amsterdam" zal ik een enigermate levend Nederlands moeten schrijven, en wel van het soort dat het modale, altijd talent- en geweten-loze, burocratische gemoed tegenstaat. 't Is niet anders.   TOP


8. KLACHTEN:


Ik richt me - weer eens, voor de zoveelste keer - tot "een klachtencommissie van de Gemeente Amsterdam", en daarmee in ieder geval tot lichamelijk gezonde en hoog betaalde ambtenaren van wie iedere ademtocht in deze zaak betaald wordt uit belasting-geld, terwijl mijn eigen moeite en inspanningen, als tot nu toe immer, ONbetaald zijn en worden.

Uit "M.E. in Amsterdam" blijkt dat mijn klachten over het bestuur van de Gemeente Amsterdam zich over een periode van meer dan 20 of 30 jaar uitstrekken, en vele zaken betreffen.

Voor het gemak zal ik mijn klachten verdelen in drie deel-klassen:

A. Medisch
B. Sociaal
C. Wetenschappelijk/filosofisch

Ieder van deze deel-klassen heeft zelf weer vele deelklassen.

Drie deelklassen van mijn medische klachten (A) betreft het handelen van de GG&GD tegen mij, in 1985, in 1990 en in 1999.

Maar omdat ik mij - weer, voor de zoveelste keer - tot een zonder twijfel ZEER hoogbetaalde ambtelijke commissie wendt, die zogenaamd "objectief" klachten over hun collegae zouden moeten beoordelen is het zinnig nog een deelklasse op te voeren:   TOP

 

8.1 Klachten over klachten


TALLOOS zijn mijn klachten over de behandeling van mijn klachten over de gemeente Amsterdam door de gemeente Amsterdam.

Mijn meer dan twintig jaar ervaring daarmee hebben mij geleerd dat de klachten-behandeling van de gemeente Amsterdam wat betreft klachten over de gemeente Amsterdam FEITELIJK - ongeacht geschreven en gesproken leugens van de behandelaars - de volgende doelen dienen:

1. het beschermen van de gemeente Amsterdam
2. het beschermen van de collega's
3. het vermijden van rechtelijke uitspraken of invloed
4. het uitputten, chicaniseren, schofferen en beliegen van de klager
5. het verwarren, onduidelijk maken, traineren, en op de lange baan schuiven van alle wettelijke aansprakelijkheid of wettelijke verantwoordelijkheid van ambtenarij en bestuur van Amsterdam.

Wie dit niet gelooft leze "M.E. in Amsterdam".

Drie verschillen van mijn HUIDIGE klacht met voorgaande zijn dat (1) bij ontstentenis van een snelle en grote schade-vergoeding komt alles op het internet (2) ik richt mij tot medici, die welbepaalde plichten hebben waaraan ze moeten voldoen om hun ambt te blijven mogen bekleden en (3) mocht het nodig blijken dan zal ik mijn leven inzetten om zoveel mogelijk ambtsmis-dadigers persoonlijk te straffen.   TOP

 

9. GG&GD :


De GG&GD heeft van mij inzake M.E. drie maal klachten ontvangen

1. in 1985/86 over mijn behandeling door een keurings-arts in 1985, die het gesprek begon met het zeer onbeschofte, beledigende en discriminerende "Zeker te lui om te werken?!"

2. in 1990, over (1), en over de status van M.E.

3. in 1999, over (1) en (2), en over (3.a) het keurings-rapport van J. Stomp, arts en (3.b) mijn klachten over de gemeente Amsterdam in het algemeen.

Zoals mijn woorden weergeven hebben al die zaken met elkaar te maken, door de gedeelde feiten dat het over M.E. gaat, dat het over Amsterdams ambtelijk onverantwoordelijk, onaansprakelijk en onbehoorlijk handelen gaat, en dat het mij betreft, die zoveel verschilt van de Nederlandse doorsnee (ook afgezien van M.E.)

En zoals mijn woorden weergeven denk ik dat de eerdere "klachten-behandeling" van de GG&GD gruwelijk slecht, onbehoorlijk en onvoldoende waren - terwijl de bijlage bij item (6) van Documentatie, zijnde een gedrukte instructie voor klagers bij de GG&GD, in mijn - inderdaad wat vermoeid cynisch geworden ogen - het meest lijkt alsof een wat sadistisch uitgevallen zwaar manipulatieve kleuterjuf hurkt naast een debiele kleuter, om de laatste NOGMAALS duidelijk te maken dat AL z'n protesten uiteindelijk toch zinloos zullen zijn: het ENIGE waarop de klager mag hopen, voor AL z'n ONBETAALDE moeite is dat de GG&GD MOGELIJK iets zal ondernemen dat ANDERE "clienten" niet dezelfde problemen zouden krijgen.

Uitdrukkelijk - tussen veel onzin - wordt dan ook gesteld in de brochure (a) "U mag niet verwachten dat een gesprek leidt tot een bestraffing van uw hulp-verlener.", zoals ook uitdrukkelijk gesteld wordt (b) "Wanneer u uw hulpverlener in uw hart al heeft veroordeeld en u eigenlijk niet naar hem wil luisteren, kan het gesprek geen oplossing brengen. Een werkelijk gesprek aangaan betekent dat u open staat voor zijn uitleg." ("Uw hulpverlener" als gelijk "God", in walgelijk E.O.-hulpverleners-proza!)

Ik vind de geciteerde beweringen kwalijk-domme drogredenen, zowel om strikt logische redenen, als gezien mijn ervaringen.

Om mij tot 1985 te beperken:

Waarom zou IK moeten accepteren dat een of andere duizendste-rangs arts een gesprek met mij durft te beginnen met de stuitend onbeschofte frase "Zeker te lui om te werken?!" (en daarna een rapport bestaande uit leugens blijkt te hebben geschreven, omdat ik zijn onbeschoftheid onmiddellijk weigerde te accepteren, en verbaal ruzie met hem kreeg, omdat hij ook weigerde in te binden of zich te excuseren, en verbaal niet tegen mij was opgewassen)?

Waarom "mag U niet verwachten dat een gesprek leidt tot een bestraffing van uw hulp-verlener."? Het was een dood-ordinaire schoft, die zich, gedekt door zijn werk-situatie, arts-zijn, en de autoriteit van de GG&GD onbeschoftheden permitteerde die geen behoorlijk mens tolereert. Wie dit soort dingen in een situatie tegen een niet-keuringsarts zegt, loopt een aanzienlijk risico op een stevig pak slaag.

De beweringen (b) vind ik welbewuste onbehoorlijke pogingen de schuld a priori bij de klager te leggen, bovendien in een stuitend Tante Tineke stijltje: Waarom zou "een client" (die geen masochist is) NOG een keer om de tafel gaan zitten met iemand die hem bewijsbaar en evident belogen, geschoffeerd, belasterd en gechicaniseerd heeft? Wat zijn dat voor schandalige manieren om onder het mom van een zogenaamd "goed gesprek" een ambtenaar over wie geklaagd wordt ZELF in staat te stellen de klager NOGMAALS te confronteren, en de klacht te minimaliseren, trivialiseren, en reduceren tot iets waarvan de directie van de GG&GD a priori eist dat het alleen door "een goed gesprek" en zonder enige bestraffing voor de aangeklaagde en zonder enige compensatie, betaling of schadeloosstelling voor de klager opgelost zal worden?

Maar goed. Ik heb hierboven de klachten en onderwerpen verdeeld, en wend me nu tot die van dit jaar:   TOP

 

10. DE BEHANDELING VAN DE KLACHT OVER J.STOMP, ARTS :


Er is een hele snelle manier om deze klacht in beginsel af te doen, die de directie van de GG&GD de komende week al kan bereiken via prof.dr. Molenaar, die terug is van vakantie, en zijn medewerking als in Doc(8) toegezegd heeft, en met wie u een afspraak kunt maken dat mevr. mr. Cohen de Lara hem en mij op zijn werkkamer in de UvA spreekt in de komende week, ergens op een (na)middag, te regelen met prof.dr. Molenaar.

Laat ik overigens eerst opmerken dat zowel prof.dr. Molenaar als mijn huisarts de HELE geschiedenis van "M.E. in Ansterdam" vanaf resp. 1986 en 1989 persoonlijk meegemaakt hebben: als IK zou liegen, dan doe ik dat in commissie.

Vervolgens, de snelle manier: Als ik slik en betaal wat mij evident en aanzienlijk helpt, dan kost me dat MINIMAAL 315+85 = 400 gulden per maand. (Zie Documentatie item (5).)

De snelle oplossing van het huidige probleem is dat de GG&GD de GSD per omgaande adviseert (1) mij dit bedrag voor ALLE maanden van DIT jaar (want mijn aanvraag dateert van december vorig jaar) toekent, EN dat de GSD het daaruit volgende bedrag per omgaande aan mij uitkeert, en (2) de GSD idem adviseert voor het HELE jaar 2000. (Nog steeds minder dan 23-jarigen verdienen!)

Ik kan dan mijn medicijnen slikken en achterstallige huur en telefoon-rekening betalen, en houd me voorlopig even kalm.

NB: DIT VOORSTEL WORDT ONDERSTEUND DOOR PROF.DR. MOLENAAR - die mij meer dan 10 jaar kent, een van Nederlands meest vooraan-staande psychologen is, op het moment dubbel-professor is (in Ontwikkelingspsychologie en in Methodologie en Statistiek), en Research Professor Bio-medical Health in de U.S. is geweest, en honderden wetenschappelijke publicaties in de meest vooraan-staande tijdschriften op zijn naam heeft staan.

Ik wil er ook in dit verband op wijzen dat ik die kosten WERKELIJK maak - en dat ik de afgelopen 20 jaar, ondanks mijn invaliditeit, van de Gemeente Amsterdam jaar in jaar uit MINDER steun heb ontvangen dan IEDERE willekeurige Amsterdamse junk.

Dit voorstel is verder NIET onderhandelbaar, en dient ALLEEN ter oplossing van het huidige probleem gecreeerd door J.Stomp, arts.

Wat ik wel accepteer is dat ik middels bonnetjes bewijs dat ik het door mij gevraagde bedrag werkelijk aan orthomoleculaire preparaten besteed - maar niet tegen de huidige ambtenarij van de huidige GSD, zij het wel bij een arts van de GG&GD (maar niet J.Stomp).   TOP

 

11. DE BEHANDELING VAN MIJN OVERIGE KLACHTEN :


De GG&GD is onderdeel van de Gemeente Amsterdam. AL mijn klachten betreffen de Gemeente Amsterdam in haar diverse manifestaties, als gemeente-politie, als gemeente-universiteit, als gemeentelijke drugshandelaar, als gemeentelijke genees-kundige dienst, als gemeentelijke sociale dienst, als gemeen-telijke bouw- en woning-dienst.

Mijn eigen korte en krachtige mening over het bestuur van de Gemeente Amsterdam is dat het gedegenereerd en gedebiliseerd is de afgelopen 30 jaar, om tal van redenen aangesneden in "M.E. in Amsterdam", een zeer belangrijke waarvan is het systematisch gecultiveerde totale gebrek aan enige feitelijke persoonlijke verantwoordelijkheid of persoonlijke aansprakelijkheid van ALLE bestuurders en ALLE - ca. 28.000 hoogbetaalde - burocraten van de Gemeente Amsterdam (zelfs de zeldzame enkelingen die zich daartegen verzetten).

Ik heb een grote schadevordering op de Gemeente Amsterdam. Aangezien het academisch meest gekwalificeerde gemeentelijk persooneel bij de GG&GD werkt, mijn ziekte M.E. een hoofdrol

speelt, en artsen, zelfs indien ook ambtenaar, het voordeel hebben allemaal zowel hoog opgeleid te zijn als persoonlijk morele en medische pretenties te hebben waarop zij persoonlijk aangesproken kunnen worden (medisch tuchtrecht), wens ik dat de afhandeling van mijn schadevordering op de Gemeente Amsterdam verder afgehandeld wordt door de directie van de GG&GD.

ALLE andere Amsterdamse ambtenaren blijken zich al minstens 10 jaar aan IEDERE persoonlijke verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid te hebben kunnen onttrekken.   TOP

 

12. OVERIGE PUNTEN :


Afsluitend maak ik nog enkele korte opmerkingen over een aantal overige punten - en merk op dat ik veel ongenoemd laat, dit om de lengte van dit stuk te beperken.

- FILOSOFIE, LOGICA EN ETHIEK: ALLES wat ik geschreven, gezegd en gedaan heb sinds mijn 20ste staat expliciet en in de eerste plaats in het teken van filosofie en is filosofisch, overigens meer specifiek gewoonlijk vooral logisch of ethisch (het eerst houdt zich bezig met normen voor correct redeneren, het tweede met normen voor correct handelen).

- DE NEDERLANDSE RECHTSSTAAT: Een GROOT deel van "M.E. in Am-sterdam" betreft de Nederlandse rechtsstaat - in mijn ogen grotendeels gedebiliseerd en gedegenereerd door 30 jaar geweten-loos slecht en normloos bestuur, maar wel met een overwegend goede geschreven wet, en goede tradities bij de rechterlijke macht (de enige macht in dit land die nog niet kapotgemaakt is door post-moderne normloosheid en onverantwoordelijkheid).

- HET WETENSCHAPPELIJK ONDERWIJS & ONDERZOEK : Een overig GROOT deel van "M.E. in Amsterdam" betreft de kwaliteit, inhoud, vorm en het bestuur van het Nederlandse wetenschappelijke onderwijs en onderzoek.

- M.E./MYALGISCHE ENCEPHALOMYELITIS: Een overig GROOT deel van "M.E. in Amsterdam" handelt over de hoofdoorzaak van mijn problemen (en voortdurende verblijf) in Nederland: mijn ziekte M.E. Aangezien ik die ziekte nu meer dan 20 jaar heb en mijn eigen verstand kan gebruiken, ben ik nog nooit iemand tegen-gekomen - buiten het internet - die MEER van deze ziekte weet dan ikzelf.

Ook verdient het opgemerkt te worden dat ik (1) sinds 1983 beweer dat orthomoleculaire geneeskunde c.q. vitamines in grote doses mij helpen (2) dat tegenwoordig niet omstreden is door letterlijk duizenden artsen (behalve door J.Stomp, arts) (3) dat ik tot 1995 tegen de GG&GD mijn morele integriteit heb moeten verdedigen: de GG&GD heeft jarenlang volgehouden dat ik "te lui om te werken" zou zijn (en zich daar nooit over geexcuseerd) (4) dat de ziekte M.E. overigens tegenwoordig in Nederland erkend wordt - bij ministeriele beslissing: zie "M.E. in A'dam" (terwijl de GG&GD tot 1992 tegen mij verdedigde dat M.E. niet zou bestaan!) en (5) dat ik in 1987 een theorie over M.E. heb opgesteld, die in 1993 herontdekt is door prof.dr. Birkmayer, die bovendien een manier gevonden heeft om de ATP-productie te stimuleren via - orthomoleculaire - voedingssupplementen.

- ORTHOMOLECULAIRE GENEESKUNDE: De behandelingswijze die ik voorsta heet "orthomoleculaire geneeskunde", en is zo genoemd door prof.dr. Linus Pauling, een van de biochemische genieen (en dubbele Nobelprijswinnaar) van deze eeuw.

Dit is legitieme wetenschap: toegepaste biochemie, en voorzover nog steeds minder populair onder medici dan verdiend dan vooral omdat medici erg weinig biochemie in hun opleiding krijgen, en vitamines niet gepatenteerd kunnen worden, zodat medici geen premies van de farmaceutische industrie krijgt om gepatenteerde preparaten voor te schrijven.

- HET AMSTERDAMSE DRUGSBELEID : Een aanzienlijk deel van "M.E. in Amsterdam" gaat over het - zwaar corrupte, zeer falende - drugsbeleid in Amsterdam, waar met een beroep op de inderdaad onzinnige eis de bestaande wet inzake soft drugs te handhaven NIET deze wet ingetrokken is, en soft drugs legaal en goedkoop bij Albert Heijn te koop zijn, net als veel gevaarlijker alcoholica, maar in plaats daarvan "gedoogd" wordt dat de internationale drugsmafia onder voorwendsel in soft drugs te dealen de economische macht in Amsterdam heeft overgenomen, en handelt in alles wat winst maakt, van hashish tot ecstasy, cocaine en heroine - terwijl via het non-legaal houden van drugs tegelijk, ten behoeve van de miljarden-winsten van de drugs-mafia, de politiek gezorgd heeft dat de prijzen van drugs hoog blijven, en alleen de criminaliteit de markt exploiteert.

Overigens lijkt het mij dat het Van Traa-rapport, het meer recente rapport van de parlementaire commissie over de illegale parallel-invoer van miljarden aan soft drugs PLUS miljarden aan cocaine, alles georkestreerd en gecoordineerd door Nederlandse politie en Nederlandse officieren van justitie, mijn gelijk omstandig aantoont.

- "DE IDEALEN VAN DE FEBRUARISTAKING": Ik ben bij mijn weten de enige academisch geschoolde Nederlander met een vader en een grootvader die mede-organisatoren van de Februaristaking waren.

Als ik mij daarop beroep dan is mijn voornaamste reden dat het gemeente-bestuur van Amsterdam, vooral dat geleid door drs. Ed van Thijn, deze idealen persoonlijk verpooierd en verhoereerd heeft voor eigen belang, eigen status, eigen propaganda, en eigen inkomen.

Helaas voor de politieke pooiers en hoeren in het Amsterdamse bestuur, de Amsterdamse gemeenteraad, en de Amsterdamse buro-cratie kan ik VEEL BETER beoordelen wat deze corrupte of incompetente leugenaars met die idealen gedaan hebben dan ieder van hen.

- DRS. ED VAN THIJN: De HOOFD-verantwoordelijke voor wat mij in Amsterdam tussen 1980 en 1992 is overkomen is drs. Ed van Thijn, toen zwaar incompetent, zwaar overschat, bijzonder liegend en bedriegend burgemeester.

Ik wil wel eens proberen mijn walging en verachting voor deze man in adekwaat en waarachtig Nederlands op te schrijven, maar de lezer kan er gif op innemen dat ik daar nog nooit in geslaagd ben (en dat dit een probleem Shakespeare waardig is).

In ieder geval heb ik, zonder ENIGE uitzondering, geen weet van een minderwaardiger Nederlandse schoft, een verachtelijker ambtsmisdadiger, of een laffer en smeriger leugenaar en politiek parasiet en groot-verdiener.

Ik heb op deze man persoonlijk een grote vordering, en heb precies dezelfde vordering op zijn instrumenten, de gemeente Amsterdam en de PvdA.

- VORDERING: De zojuist genoemde vordering is een schadeloos- stelling van 6 miljoen gulden.

Wie dit "wat veel" voorkomt bedenke het volgende: 1. ALLEEN aan drs. Ed van Thijn is in 12 jaar wanbestuur van de stad Amster-dam, in welke tijd de internationale drugshandel van hem "uit naam van de idealen van de Februari-staking" ZEER vaste econo-mische en legale voet kreeg in Amsterdam, MINSTENS 4 miljoen gulden aan salaris uitgekeerd, afgezien van overige declaraties en zijn inkomsten uit illegale activiteiten. 2. Nederlandse bestuurders wier incompetentie is bewezen, worden tegenwoordig als beloning met miljoenen aan gouden handdrukken naar huis c.q. de Bahama's gestuurd. 3. Oorspronkelijk was mijn overweging dat ik wel eens wilde weten wat MIJN leven in Nederland nu feitelijk waard is in dit land waar corrupte en incompetente politici zichzelf miljoenen toekennen uit de staatsruif, en werd het getal "6 miljoen" gemotiveerd door de overweging "mij is aan de UvA onderwezen dat waarheid niet bestaat en moraal relatief is - nu, laat ik dan 1 gulden vragen per vergaste Jood waarvan men, volgens het College van Bestuur van de UvA, NIET naar waarheid kan zeggen dat ze vermoord zijn door de fascisten (immers: waar-heid bestaat niet), en NIET naar waarheid kan zeggen dat die moorden minderwaardig, slecht, immoreel en verwerpelijk zijn (immers: alle moraal is puur relatief en arbitrair)".

Gezien de miljoenen aan gouden handdrukken die de meest waarde-loze Nederlanders van hun collega-ambts-vriendjes als "gouden handdrukken", "schade-vergoedingen", "compensaties voor ver-stoorde toekomstverwachtingen" etc. etc. in de wacht slepen houd ik onverkort en letterlijk aan het door mij geeiste vast - met als enige tegemoetkoming dat ik toezeg binnen een half jaar nadat dat bedrag op mijn girorekening is overgeschreven Neder-land te verlaten, en dan hoop nooit meer een voet te hoeven zetten in deze verziekte PolderUtopie voor drugshandelaars.

Afsluitend: Ik zal proberen deze tekst morgen tegen ontvangst- bewijs aan mevr. Nijenhuis te geven, zodat het huidige probleem conform het in (10) gestelde nog DEZE week geregeld kan zijn - ALS de Gemeente Amsterdam i.c. de Gemeentelijke Geneeskundige & Gezondheidsdienst daar prijs op stelt. Zo niet, dan niet, en gaat de hele zaak onmiddellijk het internet op.

 

Hoogachtend, drs. M. Maartensz

 


   TOP