- Volg de pijlen

Brief 1 aan GG&GD Amsterdam

Volgende brief

 


Aan: De direktie van de GG&GD
Nwe Achtergracht 100
Amsterdam

Amsterdam, 9 januari 1990

L.S.

Zoals uit de bijlages blijkt zijn zowel mijn ex als ik zijn ziek sinds januari 1979. Wij hebben in de periode 1979-1983 ca. 60 zgn. artsen en alternatieve genezers gezien, die ons tot eind 1983 lieten weten ofwel "niets te kunnen vinden" ofwel (en gewoonlijk) dat onze ziekte "psychisch", "psychosomatisch" etc. zou zijn.

Tegen dat oordeel, dat ons inziens op incompetentie berustte, en dat ons niet alleen griefde maar ook schaadde - omdat niemand ons hielp, als lijders aan een "psychosomatische klacht" - hebben wij ons voortdurend naar vermogen met argumenten verzet. Enkele uitzonderingen daargelaten (2 van de 60 genezers) hadden onze argumenten geen enkel effect, en "bewezen" eerder het medisch "gelijk" ("euverdraecht, zoalsde geniale Fraud ons geleerd heeft - typisch psychosomatisch. O ja, de rekening is fl. 350,--.") in medische ogen dan wat anders, en werd op onze argumenten feitelijk nooit serieus ingegaan - tot onze zeer grote schade.

In 1983 werd mijn ex gediagnosticeerd als lijdende aan - een atypischevorm van - sarcoidose, dit o.g.v. afwijkingen aan lever en milt.

Ook dat was achteraf m.i. een onware diagnose, maar deze deed onze klachten - en onze persoonlijke integriteit - in ieder geval in zoverre recht dat althans mijn ex niet meer versleten werd voor oneerlijke simulant of geestelijk gestoorde, terwijl het haar ook althans enige kans op hulp vanwege invaliditeit bood.

Mijn eigen gezondheid was eind 1983 dusdanig geruineerd en mijn vertrouwen in de Nederlandse medische stand zozeer geschaad dat ik mij niet als sarcoidose-patient heb laten diagnosticeren, ook al omdat mij daar het geld voor ontbrak: Gedurende onze ziekte, en tot 1984 hadden mijn ex en ik studentenverzekeringen, en moesten we onze medische kosten (d.w.z. de diagnoses dat wij gestoord zouden zijn etc.) voor een aanzienlijk deel zelf betalen. Bovendien was mij bekend dat de enige bekende kuur tegen sarcoidose prednison is, en dat weigerde ik te nemen, gezien het intrinsieke gevaar ervan en gezien mijn ervaringen met Nederlandse genezers.

NB: ik woog eind 1983 57 kg. bij een lengte van 1.93; kon geen 100 meter behoorlijk lopen; had voortdurende aanzienlijke spierpijn; en was alle uren van de dag gruwelijk moe - en iets soortgelijks was zowel voor mijn ex als mij het geval geweest sinds 1979, terwijl zogenaamd gekwalificeerde medici ons tegen de 60 keren hadden laten weten dat ons niets zou mankeren c.q. dat we psychisch gestoord danwel simulant waren.

Sinds 1989 is het vrijwel zeker dat ik (en mijn ex) geen sarcoidose maar myalgische encephalomyelitis, zeg M.E., hebben. De stelling dat wij dit "vrijwel zeker" hebben meen ik op grond van het bijgaande en ander materiaal te kunnen bewijzen, zo niet voor een arts van de GGdan wel voor een Nederlandse rechtbank:

Wij voldoen aan ALLE criteria die gehanteerd worden - in Engeland en de U.S.A. - om de diagnose myalgische encephalomyelitis te stellen, en hebben dit ook gedaan sinds het begin van onze ziekte in januari 1979, zoals uit de bijgaande correspondentie en andere bijlages blijkt.

Die bijlages zijn de volgende - en om redenen waar ik later op terug zal komen biedt ik ze hier alleen ter lezing, maar niet ter copiering aan:

  • "Enkele verhelderende opmerkingen bij Boen's brief":
    Een commentaar van mijn hand uit januari 1982 op een rapport van internist Boen, die "niets had kunnen vinden".
  • "Beste Nico Mensing":
    Een brief aan de huisarts Mensing (overigens in mijn ogen een oplichter: Hij meende (i) dat mijn ex en ik aan "folie a deux" zouden lijden en (ii) dat 80% (!!) van zijn patienten geen somatische maar psychosomatische klachten hebben).
  • "Our Story":
    Eerste 33 paginaas + p. 60-61 uit G. Fisher: Chronic Fatigue Syndrome.
    Dit is een boek van een Amerikaan die samen met zijn vrouw M.E. kreeg, net als mijn ex en ik. Er zijn bijlages van 3 medici (S.E. Strauss M.D., P.R. Cheney M.D. Ph.D., en J.M. Oleske M.D.).
    Ik zou veel meer bijlages kunnen tonen, en toon hierbij het rapport
  • "Myalgische Encephalomyelitis - Artsen-documentatiemap",
    uitgebracht door de M.E.-Stichting. Postbus 23670, 1000 ED Amsterdam, en daar voor fl. 10,-- te bestellen, en het rapport
  • "Myalgische Encefalomyelitis - een literatuurstudie"
    van de Wetenschapswinkel voor Volksgezondheid van de Rijksuniversiteit Groniningen.

Maar ik vind dat het niet tot mijn verplichtingen behoort om - met een inkomen van fl. 800,-- p.m. en nog steeds niet gezond - voor de GGinformatie verzamelen:

In de artsen-dokumentatie map en in "Our Story" staat een grote hoeveelheid wetenschappelijke informatie over M.E. gerefereerd, en ik veronderstel vanaf nu al die informatie als bekend: Mocht de GGvan e.e.a. niet op de hoogte zijn, dan is het in ieder geval haar plicht hiervan op de hoogte te zijn.

Ik heb op 3 januari 1990, ten kantore van de GGAmsterdam, om een herkeuring verzocht. De redenen daarvoor zijn o.a. de volgende:

De GSD (Gemeentelijke Sociale Dienst) heeft mij twee keer laten keuren door de GG&GD, een keer in 1984 en een keer in 1985.

Het keuringsrapport uit 1984 ken ik niet, maar ik vraag het hiermee op (met een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur etc. indien daar behoefte aan mocht bestaan). Over de toenmalige keuringsarts heb ik geen klachten.

In 1985 ben ik opnieuw gekeurd door de GG&GD, weer op verzoek van de GSD. De keuringsarts uit 1985 kwam, na een "gesprek" van welgeteld 10 minuten, zonder enig medisch onderzoek, en zonder dat mijn argumenten en toen ook bijgaande brieven aan medici overwogen werden, tot zijn oordeel dat ik hier verder veronderstel.

Het "gesprek" van 10 minuten was in feite een evenlange ruzie, ontlokt door de onbeschofte opstelling van deze arts (?), wiens standpunt was dat ik hem voorloog omdat ik niet zou willen werken.

Ik ben van oordeel dat dat oordeel van deze GG&GD-medicus, die naar mij verteld is ten kantore van de GGop 3.I.1990 niet meer bij de GGwerkt:

  1. medisch incompetent is
  2. lasterlijk is

en ik wil dat de directie van GGdeze oordelen schriftelijk onderschrijft of weerlegt. NB: Een ontkenning is geen weerlegging: Een weerlegging vereist rationele argumentatie gebaseerd op relevante medische kennis.

Ik weet dat niets moeilijker voor een Nederlandse ambtenaar dan toegeven dat ie een fout gemaakt heeft, of dat een collega een fout gemaakt heeft, of dat een ex-collega een fout gemaakt heeft. Ook heb ik geen zin om nogmaals met een GG&GD-arts ruzie te maken: Een keer was al veelteveel, en voor dat soort dingen bestaan rechtbanken, waar een objectieve derde zich uitspreekt, in plaats dat een oncontroleerbaar medisch machthebbertje binnen 10 minuten over mijn levensmogelijkheden beschikt. Maar allicht zijn enige toelichtingen nuttig:

Indien de GGvan mening is dat het oordeel van deze keuringsarts wel medisch competent was dan wens ik haar gronden daarvoor dusdanig gesteld te ontvangen dat ze voor een rechtbank getoetst kunnen worden: Welke bijzondere psychiatrische kennis had mijn keuringsarts? Wat waren zijn feitelijke medische kwalificaties? Waarom worden dergelijke oordelen geveld zonder enig medisch onderzoek, zonder enige relevante kennis, en binnen 10 minuten? Waarom was deze man zo gruwelijk onbeschoft in de persoonlijke omgang - want dat was ie?

Indien de GGvan mening is dat dat oordeel geen laster is, dan wens ik haar gronden daarvoor dusdanig gesteld te ontvangen dat ze voor een rechtbank getoetst kunnen worden, en verwijs voor het begrip "laster" naar het Burgerlijk Wetboek en Nederlandse woordenboeken.

Verder. Er zijn 2 soorten redenen waarom ik dat wil:

A. Persoonlijk: Ik vond e.e.a. bijzonder grievend en bovendien volstrekt onnodig grievend; ik heb er aanzienlijke schade door geleden en moeilijkheden door ondervonden; het is een oordeel dat het mij volstrekt onmogelijk maakt in rede te mogen verwachten ooit een baan in Nederland te kunnen vinden; en ik wil afgekeurd worden en in de AAW, omdat ik alleen dan officieel mag studeren en alleen dan recht kan doen gelden op vergoeding van mijn aanzienlijke medische kosten (a raison van ca. fl. 200,-- p.m.).

Bovendien heb ik geen enkel vertrouwen dat dit grievende oordeel niet aan allerlei instellingen ter hand is gesteld, of dat het niet, ooit, weer op kan duiken, en wens mij tegen een dergelijke eventualiteit in te dekken door een schriftelijke dementi vanwege de direktie van de GG&GD. (Nee, het spijt me: Ik heb geen vertrouwen in de manier waarop in Nederland met vertrouwelijke gegevens omgesprongen wordt, en al had ik dat wel, dan nog vind ik dat ik recht heb op een schriftelijke verontschuldiging.)

B. Maatschappelijk: M.E. blijkt een ziekte die behoorlijk verbreid is. Alleen al in Groot-Brittanie wordt het aantal lijders op ca. 100.000 gesteld.

De overgrote meerderheid van ME-patienten hebben overeenkomstige ervaringen met medici als mijn ex en ik: Men wordt op vrijwel altijd ontoereikende medische of rationele gronden niet alleen een behoorlijke medische behandeling geweigerd, maar ook gestigmatiseerd als gestoord of als simulant.

Mijn ex en mij is bijv. jarenlang (tot heden toe: 12 jaar) enige medische hulp geweigerd, altijd met hetzelfde argument: Mensen met psychosomatische klachten worden niet geholpen. (M.i. is dat zowel in tegenspraak met de logika - voor de patient voelt pijn als pijn, hoe ook veroorzaakt - en met de hippocratische eed. Maar dat terzijde.) Dit heeft voor ons bijv. jarenlange problemen met onze woning veroorzaakt.

Een gevolg van de medische nalatigheid een competente diagnose te stellen c.q. zich aan de hippocratische eed te houden (i.h.b. geen schade aan te richten en de patient naar vermogen te helpen!) zijn o.a. gedocumenteerde gevallen van zelfmoord als gevolg van medische wanprestatie c.q. diagnoses dat de patient een simulant is - wat tot eindeloze ellende met sociale verzekeringen lijdt; tot grote financiele moeilijkheden; en tot een - volstrekt nodeloos - geruineerd maatschappelijk perspectief: Precies als mijn ex en mij overkomen is.

Het blijkt dat in "de democratische rechtsstaat Nederland" een lijder aan M.E. alleen een - minieme - kans op een redelijke, rationele en behoorlijke behandeling van de kant van medici en sociale instellingen heeft als ie ofwel, naar empirisch blijkt, het zeldzame geluk heeft zeer uitzonderlijke medici en ambtenaren te treffen, ofwel uitzonderlijke intellectuele talenten en vasthoudendheid bezit - de talenten om een wetenschappelijke discussie aan te gaan met telkens opnieuw luie, gemakszuchtige maar officieel getitelde medici; de vasthoudendheid om niet - geteisterd door voortdurende pijn, moeheid en onredelijke en grievende menselijke diskwalificaties - de moed opte geven, uit ellende depressief te worden, of zelfmoord te plegen.

Ik vind dat een schande, want een rechtsstaat is geen rechtsstaat indien iemand alleen recht blijkt te kunnen doen gelden (of geldend maken) op hulp als ie uitzonderlijk geluk heeft of uitzonderlijk begaafd en koppig is.

Toch is dat nu al 12 jaar mijn ervaring in Nederland, met stijlbloempjes als medici die je verklaren dat "het psychosomatisch" is en dat ze je daarom niet helpen, ondanks je argumenten dat, zelfs als het psychosomatisch is, psychosomatische pijn niet minder pijnlijk is dan echte andere pijn; en maatschappelijk werkers van de GSD die je verzekeren, op je verzoek medische kosten vergoed te krijgen, dat "heroine-gebruik in Amsterdam maatschappelijk aanvaard is en uw ziekte niet, en daarom krijgen de junken wel methadon en u geen geld vanwege medische kosten - dag mijnheer".

Ik bezit het talent, de koppigheid, en de documentatie om hier wat aan te willen doen - en, naar ik vermoed, ook te kunnen doen. Overigens is het niet iets waartoe ik me geroepen acht, maar waartoe ik gedwongen word, en wat niet nodig zou zijn geweest tegenover de GGindien haar keuringsartsen allen intellectueel en moreel competent zouden zijn. Maar als er dan een Nederlander met M.E. naar de rechter moet om een medisch, juridisch en moreel gelijk te krijgen, dan denk ik dat ik daar, om diverse redenen, beter voor geschikt ben dan anderen.

Overigens heb ik afgezien van de behandeling van mijn tweede keuringsarts over de GGgeen klachten, en ik stel de direktie van de GGvoor mijn meningsverschil met de GGsnel en schriftelijk bij te leggen en mij, indien ze dat noodzakelijk acht, uit te nodigen voor een persoonlijk onderhoud indien men nadere informatie wenst. (NB: Ik richt mij uitdrukkelijk en schriftelijk tot de direktie van de GG&GD, gezien mijn ervaring dat maar zeer weinig Nederlandse ambtenaren werkelijk de verantwoordelijkheid naleven waar ze voor betaald worden.)

Ook ben ik mij bewust dat lang niet iedereen die beweert M.E. te hebben dat ook heeft en dat de Nederlandse sociale verzekeringen uitgebreid misbruikt worden. Beide punten zijn niet op mij van toepassing - en evenmin op in ieder geval vele honderden Nederlanders in een vergelijkbare positie als ik, die evenals ik van minder dan een bijstandsuitkering moeten rond komen; geen enkele vorm van hulp ontvangen; en door medici en ambtenaren zo geschoffeerd worden als ik dat ben (of erger, aangezien mijn verbale talenten mij althans beschermen tegen al te ver gaande verbale ambtelijke stompzinnigheid of kleinzieligheid - maar zie boven).

Aan de andere kant: Ik heb in Nederland zoveel elementaire menselijkeincompetentie meegemaakt - in de zin van: gebrek aan eenvoudige menselijkheid en elementair gezond verstand, gepaard met Kafkaesque regelwaanzin, burokratendomheid en moedwillige, op luiheid en onverantwoordelijkheid gebaseerd tolereren van andermans lijden, dat licht te dragen is - dat ik zo vrij ben mij scherp en in levend Nederlands uit te drukken.

Als de GGniet van zins is mijn - ik mag toch wel stellen: begrijpelijke en redelijke verlangens - in te willigen, dan wil ik daar zo snel mogelijk over procederen voor een normale rechtbank, waar ik - NB!! - ook voor mijn moeite aanzienlijke schadevergoedingen zal eisen (want alles wat ik moet doen wordt NIET betaald door een hoog ambtelijk salaris: Alles wat ik doe doe ik als invalide met een inkomen van 800 gulden per maand, en met geheel andere prioriteiten dan het proberen ambtenaren zich te laten gedragen alsof ze redelijke en rationele mensen zouden zijn).

Voor de duidelijkheid en volledigheid: Ik wil 3 dingen van de GG&GD:

  1. Een medische schriftelijk uitspraak dat ik M.E. heb.
  2. Een schriftelijke uitspraak dat het keuringsrapport uit 1985
    1. inhoudelijk onwaar is, en
    2. alleen verklaard kan worden door medische incompetentie van de keuringsarts.
  1. Een schriftelijke uitspraak dat de bewoordingen waarin deze keuringsarts zijn oordeel stelde
    1. inhoudelijk ongefundeerde laster is, en
    2. het mij feitelijk onmogelijk maakt ooit redelijk naar een baan in Nederland te solliciteren.

Als de GGin deze verlangens niet wil voorzien dan verlang ik van haar binnen 2 weken een adekwaat beargumenteerd, voor een rechtbank toetsbaar, schriftelijk oordeel waarom ik mij zou vergissen, inclusief uitgebreide relevante medische en juridische gronden. (N.B.: Die zijn er - er is uitgebreide medische kennis over M.E., en uitgebreide jurisprudentie n.a.v. medische keuringen voor sociale verzekeringen.)

Voor de goede orde nog dit: Ik heb niet verlangd door de GGgekeurd te worden. De GSD wenste dat. Het is een arts (?) van de GGdie tot zijn oordeel kwam; het is dat oordeel dat mij nu al talloze malen geschaad heeft vis-a-vis de GSD en mij nog talloze malen zal schaden als het niet ingetrokken wordt; het is een oordeel waardoor ik nooit arbeid zal kunnen vinden in Nederland; en ik vind het op zichzelf al een schande dat ik nu al weer uren onbetaald bezig moet zijn om dat oordeel ongedaan te maken: Als de 2e keuringsarts (uit 1985) een behoorlijk mens of een competent arts was geweest (zoals, naar ik aanneem, de 1e keuringsarts, uit 1984, waarover ik geen klachten heb) dan was deze correspondentie onnodig geweest.

Het is ook zeker niet zo dat ik tegen de GGwens te procederen, maar wel zo dat ik mij daartoe gedwongen zie indien de GGhet door mij gekritiseerde keuringsrapport niet intrekt of mij niet afkeurt als M.E.-patient.

Hoogachtend,

 


Terug naar Geschiedenis: Herkeuring door GG&GD