Het Van Traa rapport - Amsterdam
Notities van MM
Oktober 2001

 

Notities bij het van Traa-rapport - deel Amsterdam

Link naar begin Van Traa-rapport

Link naar deel 2 van mijn notities (noot 51 - 80 )
Link naar deel 3 van mijn notities (noot 81 - 120 )
Link naar deel 4 van mijn notities (noot 120 - 150 )
Link naar deel 5 van mijn notities (noot 151 - 190)

Ik heb het Van Traa-rapport in 1996 geleden tamelijk vluchtig doorgelezen, mij overwegend beperkend tot het deel Amsterdam, dat ik in oktober 2001 op mijn site geplaatst heb gezien het weigeren door de Gemeente Amsterdam ook maar het minste wettelijke, rationele of redelijke antwoord op mijn vorderingen en klachten te geven.

De algemene reden voor dat gebrek aan antwoord van de zijde van de Gemeente Amsterdam heet  incompetentie, corruptie, of ambtsmisdadigheid. Wie dit niet begrijpt of inziet heeft nog nooit de Nederlandse Wet doorgenomen (heel fraai op papier), en wenst zich niet te realiseren dat alleen in Amsterdam alleen in de soft drugs de laatste 10 jaar ca. een miljard gulden is omgezet, geheel illegaal, geheel ongecontroleerd, en voor een deel onder controle van levensgevaarlijke mafia.

De lezer van de rest van mijn site weet dat ik de gewoonte heb bij veel teksten aantekeningen te maken, en nadat ik in oktober 2001 het Van Traa-rapport deel Amsterdam geherformatteerd heb voor mijn site leek het mij niet onzinnig een aantal aantekeningen te maken. 

Toegevoegd op 19 oktober 2010: Link naar het het hele Van Traa-rapport bij Buro Jansen. Dit is 5500 paginaas tekst, maar er is een bijgeleverde zoekfunctie.

 

 

 

Noot 1: M.a.w. dit is een rapport dat in enkele maanden geschreven is. Voor Nederlandse verhoudingen is dat verbazingwekkend snel. Dat is lofwaardig, maar men kan zich afvragen of wat meer tijd en welicht een wat minder journalistieke stijl en presentatie niet beter waren geweest bij een zo belangrijk en overwegend zich illegaal en in het geheim afspelend onderwerp.

Wat betreft "nadat het concept op 11 augustus 1995 uitvoerig was besproken met een aantal vertegenwoordigers van politie en justitie in Amsterdam. Deze bespreking stond natuurlijk geenszins in het teken van enige fiattering van dit rapport.": Uiteraard kan dit ook anders gelezen worden: vertegenwoordigers van politie en justitie in Amsterdam wilden de bevindingen van het rapport niet onderschrijven - immers, we spreken van het rapport van een parlementaire enquete-commissie (en niet van een stel journalistieke sensatiemakers).   TekstN1


Noot 2: Wat mij enigszins verbaast - als kenner van het universitaire milieu - is de aanname dat 4 hoogleraren criminologie de specifieke kennis en competentie hebben voor een rapport als het onderhavige. 

Ikzelf zou aannemen dat de normale hoogleraar erg weinig omgang heeft met criminelen, en deze voornamelijk uit boeken of uit rechtszalen kent, maar niet in actie. En ikzelf heb nog nooit enige hoogleraar aangetroffen met mijn ervaringen in het Amsterdamse drugsmilieu (waar ik niet alleen geterroriseerd ben boven een drugshandel, maar ook een Sleep-In geleid heb, en betrokken ben geweest bij problemen in een softdrugs-handel). 

Het is overigens moeilijk te zeggen wie de noodzakelijke competentie voor het doen van zinnige uitspraken over het Nederlandse criminele milieu wel hebben. Ik vermoed dat degenen die er het meest van weten, afgezien van de criminelen zelf, in de journalistiek of bij de politie werken.  TekstN2


Noot 3: "Alle definities zijn moeilijk", verzuchtte Multatuli heel wat keer. "Deze definitie luidt dat er van georganiseerde criminaliteit sprake is wanneer groepen van personen uit winstbejag op een systematische manier misdaden plegen met ernstige gevolgen voor de samenleving en hun illegale optreden op allerhande manieren, maar in het bijzonder door (dreiging met) geweld of (andere vormen van) intimidatie en corruptie trachten af te schermen tegen gericht optreden van de overheid hiertegen."

Aangezien ik een logische geest heb moet ik hieraan ontlenen dat er sprake is van het georganiseerd breken van de wet wanneer meerdere personen ... de wet breken en dat trachten te verbergen middels intimidatie of corruptie, en dat allemaal doen uit winstbejag.

 De rest van de "definitie" bestaat uit waardeoordelen, en wat resteert is geen behoorlijke definitie (o.a. omdat noch winstbejag, noch intimidatie, noch corruptie tot de essentie van het plegen van misdaden c.q. het opzettelijk breken van de wet behoren - want  bijv. ook idealistische terroristen kunnen georganiseerde criminelen zijn, net als witte-boorden criminelen, of politiemensen die eenvoudig weigeren de wet te handhaven, omdat ze daar georganiseerd geen zin in hebben, wat kennelijk de norm in Amsterdam is, sinds Van Thijn en Nordholt).   TekstN3


Noot 4: Ik heb hier in de tekst die ik op het net vond het e.e.a. moet omgooien in zins-volgorde om de betekenis te behouden.   TekstN4


Noot 5: Het in deze alinea gestelde is op sommige plaatsen niet erg duidelijk, wat wellicht van doen heeft met de snelheid waarmee het rapport geproduceerd is. Hoe het zij, ik licht eruit dat "Om Amsterdam kan men dus gewoon niet heen wanneer men enig zicht wil krijgen op het probleem van de georganiseerde criminaliteit in Nederland." en dat het  rapport zich "beperkt tot de ontwikkelingen en gebeurtenissen die zich sedert 1990 hebben voorgedaan", waaronder dus "ME in Amsterdam" ook valt.

Feitelijk spreekt het rapport dus van ca. 5 jaar, en feitelijk zijn dit jaren waarin Amsterdam "bestuurd werd uit naam van de idealen van de Februari-staking" door drs. Ed van Thijn, die deze frase vele keren bezigde terwijl hij de stad uitleverde aan de drugsmafia en de ambtelijke corruptie en incompetentie.   TekstN5


Noot 6: Het in deze alinea gestelde is weer vlot journalistiek, maar de in methodologie geinteresseerde wetenschapsfilosoof, die leest dat " Kortom: onderzoek naar georganiseerde criminaliteit is geen eenvoudige zaak" en wat daaraan in de tekst vooraf ging vraagt zich af of er dan überhaupt wel echte onomstotelijke feiten zijn; wat de methoden zijn waarmee die feiten vastgesteld en onderzocht worden; en hoe de lezer van het Van Traa rapport moet beslissen of het daarin gestelde nu uit de duim van de rapportschrijvers komt, of een wat "wetenschappelijke herschrijving" is van veel journalistiek, of anders zo niet de gehele waarheid dan in in ieder geval een beduidend deel daarvan.  TekstN6


Noot 7: Meer journalistiek. Het valt deze burger op dat er zeer vele Amsterdamse burgers zijn die redelijk wat ervaring hebben met allerlei vormen van criminaliteit, en dat er daaronder weer  velen zijn die zich - net als ik - vele keren tevergeefs tot de Amsterdamse politie hebben gewend.

Verder weet deze met de drugshandel bekende Amsterdamse burger dat in kringen van drugshandelaars de Amsterdamse politie een lachertje wordt gevonden - "stommelingen", "mietjes", "uniformgekken" etc.

En op 6 oktober 2001 schreven de kranten dat de Nederlandse politie 80% van de aangiftes (NB: niet de misdrijven: de aangiftes!) totaal onbehandeld laat, en dat 80% een miljoen (rekenkundig, voor wie 't niet gelooft: 1.000.000) aangiften betreft.

Dit betekent iets heel eenvoudigs: De Nederlandse Rechtsstaat functioneert niet meer, wanneer 4 van de 5 aangemelde misdrijven niet eens meer onderzocht worden. Er is in de praktijk geen rechtsstaat meer over indien de politie wel het verkeer blijft regelen maar overigens de door de burgerij aangegeven misdrijven in zeer grote meerderheid niet eens behandelt.   TekstN7


Noot 8: Tsja. Als dat allemaal in die paar maanden gebeurd is waarin het onderzoek gedaan en het rapport geschreven is, dan is er gewerkt op een manier en met een snelheid en grondigheid die ik totaal niet ken in Nederland. Kortom: Ik geloof het gestelde niet - niet in de vorm waarin het gepresenteerd wordt, met de suggestie dat allerlei bronnen grondig bestudeerd zijn.   TekstN8


Noot 9:  Wat nog veel meer "voor de hand" ligt is dat "persberichten en journalistieke reportages" de feitelijke hoofdmoot van de onderzoeksgegevens vormen (en niet, zoals in deze alinea gesuggereerd, een terzijde).   TekstN9


Noot 10: Deze lange alinea kan wat de zin betreft ingekookt worden tot: 

Bij de Amsterdamse politie is het overwegend een puinzooi, en wordt maar wat aangerommeld, te goeder of te kwader trouw, en zonder veel leiding, coordinatie, of behoorlijke organisatie. En inderdaad: dit komt ook precies overeen met mijn eigen rijke maar zeer droefgeestige ervaring met de hoofdstedelijke Hermandad - die ik overigens alle goeds wens, want zonder een goede politie is er geen behoorlijke rechtsstaat. (Ergo: In Amsterdam heerst geen behoorlijke rechtsstaat.)   TekstN10


Noot 11: De gegeven "eenvoudige reden" is onbegrijpelijk.   TekstN11


Noot 12: Tsja. Mijn eigen indruk van de Amsterdamse politie de afgelopen 30 jaar, waar ik veel ervaring mee heb, alles uniform ellendig is, dat het een incompetent geleid corps is, met een staf die kan doen en laten wat ze willen, wat gewoonlijk niet de wet handhaven is maar het zichzelf verrijken of zichzelf beleven in een uniform, en die voorzover niet incompetent eenvoudig corrupt zijn, op tal van manieren, en in ieder  geval NIET doen waar ze WEL voor betaald worden: Het handhaven van de Nederlandse wet en het overeind houden van de Nederlandse rechtsstaat.

Hierbij wil ik best aannemen dat er individuele moedige en behoorlijke agenten zijn en ook dat sommige leden van de korpsleiding, en mogelijk de meerderheid van het personeel, overwegend integer is. Maar ook integriteit, moed en behoorlijkheid garanderen geen competentie, en het komt mij voor dat in de afgelopen dekaden in Nederland zowel gehele openbaar bestuur en zowel de gekozen volksvertegenwoordigers als de ambtenarij en wetshandhavers, gerekruteerd worden uit precies dat deel van de bevolking dat NIET geschikt is als bestuurder of wetshandhaver.

En inderdaad lijkt het mij dat een Nederlander met hersens en moed al het mogelijke zal doen om te VERMIJDEN dat ie in de politiek of het bestuur terecht komt, eenvoudig vanwege het niveau van de mensen dat daarin rondloopt. Wie hersens of moed heeft in Nederland (NB het "of") kan dan ook zeer veel beter verdienen, en zeer veel interessanter werk vinden buiten het openbaar bestuur, en zal dit vrijwel altijd doen. Degenen die resteren voor het Nederlandse openbare bestuur zijn de tienderangs, de mislukkelingen, de talentlozen, de laffen, de geboren uitvreters en meelopers - kortom, iedereen die niet in staat is zelfstandig een carriere in de wetenschap, de kunst, de media, of in zaken te maken. (Ook dit is een gevolg van het soort democratie dat in Neerland heerst. Men vergelijke bijv. De Tocqueville's "Democracy in America".)   TekstN12


Noot 13: "moeten worden bezien" ?? Ach kom: KUNNEN worden bezien - de pretentie dat een snel samengeflanste ingeblikte geschiedenis het noodzakelijke normatieve kader zou vormen is onzin.  TekstN13


Noot 14: Ergo: De ENIGE garantie dat de inhoud van het rapport waarachtig is - die immers voor een groot deel geheime en/of onbekende criminele feiten en personen betreft - is gelegen in de integriteit van de opstellers ervan. 

Gezien het onderwerp is dat wellicht onontkoombaar, maar een rapport met geanonimiseerde bronnen en gegevens die betrekking hebben op geheimen is niet het meest geloofwaardig in de wereld.  TekstN14


Noot 15: Het kan aan mijn gevorderde leeftijd, grote eruditie of hoge intelligentie liggen, maar alineaas als deze (en nogal wat andere) maken op mij sterk de indruk van teksten voor boekjes voor HAVO-leerlingen uit de wat hogere klassen. Dit geldt een flink deel van het proza dat volgt, maar ik zal het niet meer opmerken, en verwijs alleen naar noot 13Tekst15


Noot 16: Kortom: Wat feitelijk spectaculair steeg waren (1) het aantal overheidsdienaren en (2) de criminaliteit, en de laatste steeg zo spectaculair omdat de eersten al 30 jaar "een gedoogbeleid" voeren tegen vrijwel iedere vorm van criminaliteit waar ze zelf geen direct slachtoffer van zijn.

Overigens zie Oud-Korpschef Hessing: "Het Nederlandse drugsbeleid deugt niet."  TekstN16


Noot 17: Wat betreft: "(in de stad huizen meer dan 40.000 «probleemdrinkers» en 7.000 verslaafden aan drugs)". Ik zou graag weten waar die getallen op gebaseerd zijn, en merk overigens op dat " meer dan " impliceert dat de gegeven aantallen de minimale aantallen zijn.

Merk ook op dat omgerekend naar 700.000 inwoners (iets te hoog, en dat omvat bovendien heel wat kinderen, die noch probleemdrinker noch verslaafde zijn) ca. 1 op de 15 alcoholici en ca. 1 op de 100 (anderszins) verslaafden. Kortom, minstens 10% van de volwassen bevolking van Amsterdam moet - volgens de gegeven minimale cijfers - verslaafd zijn aan alcohol of drugs.

Inderdaad zijn dit schrikwekkende cijfers - die toch voor een belangrijk deel op het conto van een stel Amsterdamse burgemeesters te schrijven zijn, zoals in het bijzonder Van Thijn.  TekstN17


Noot 18: Wat betreft: "Tussen 1987 en 1993 zijn in Nederland 15.701 blanco documenten ontvreemd van gemeentelijke instanties. Hier waren 5.148 paspoorten bij." Ook dit zijn weer zeer verontrustende cijfers: In Nederland verdwijnen kennelijk in de orde van 1000 Nederlandse paspoorten per jaar, geheel afgezien van de valselijk als "verloren" opgegeven, en afgezien van de werkelijk verloren of gestolen paspoorten. 

Men mag aannemen dat een groot deel van de internationale mafia zich met Nederlandse reisdocumenten verplaatst. Zie Noot 12TekstN18


Noot 19: Wat betreft: "Maar dat met de vernieuwingen die 30 jaar geleden tot stand werden gebracht, ook een basis is gelegd voor de ontwikkeling van georganiseerde misdaad in de stad, is in de beschouwingen over de jaren zestig nog niet verdisconteerd."

In de eerste plaats toont dit aan dat zo ongeveer ALLE Nederlandse: burgemeesters, wethouders, commissarissen van politie, officieren van justitie, en rechters - om van de volksvertegenwoordigers niet te spreken, 30 jaar lang hun plicht welbewust hebben verzaakt, of totaal incompetent zijn geweest. Zie Oud-Korpschef Hessing: "Het Nederlandse drugsbeleid deugt niet." 

In de tweede plaats kan ik me nog heel goed herinneren dat ik in het najaar van 1969 aanwezig was in Paradiso, waar een vergadering was mede belegd door de gemeente Amsterdam, waar al heel duidelijk beargumenteerd werd door de aanwezigen - vooral op basis van het Britse Wootton-rapport over drugs van enkele jaren eerder (Wootton was een Engelse parlementarier) - dat de enige manier om misdaad en verloedering te voorkomen het legaliseren van soft drugs was. 

In de derde plaats heb ik in 1970 een rapport over de Amsterdamse Sleep-In ingediend bij de toenmalige wethouder Verheij, waarin uitgebreid beargumenteerd werd dat de Sleep-Ins zoals ze door de gemeente geexploiteerd werden een gegarandeerd recept vormden om jaarlijks vele duizenden jonge buitenlandse toeristen aan de drugs te krijgen. Verheij heeft altijd beweerd dat hij het rapport niet ontvangen heeft en niet kende, en heeft mij in 1971 met een gemeentelijke order de toegang tot de gemeentelijke Sleep-Ins ontzegd, die hij van 1971 liet exploiteren door de volkomen corrupte en alcoholische ambtenares Jeugdzaken Amsterdam mevr. mr. Storm en haar persoonlijke vriendjes en beschermelingen. Dit is doorgegaan tot in de 90-er jaren, toen de uitbaters zich hervormden in wat tegenwoorde "De Arena" heet.  TekstN19


Noot 20: Het lijkt er sterk op alsof de hooggeleerde schrijvers van het rapport hier zelf bij zijn geweest, gezien de plotselinge levendigheid en intimiteit van het proza en het noemen van namen. Wat betreft "In feite feestten de subsidie-ontvangers (waaronder leden van «The Happy Family») in Spanje en financierden met overheidsgeld hun eerste drugstransporten." zou ik diverse interessante verhalen kunnen vertellen (afkomstig van dealers van «The Happy Family»: ik ben er niet bij geweest, maar heb zelf een interessante conversatie en ben niet vrij van moed, karakter en ondernemingslust, en heb dus de afgelopen 30 jaar nog wel eens wat gehoord).

Hoe het zij: Mijzelf, en nogal wat van mijn kennissen, was duidelijk vanaf ca. 1970 dat absoluut alles mogelijk was in Amsterdam, en dat wie geen morele normen en wel geldlust had, en overigens een goed verstand, makkelijk en snel erg rijk kon worden. (De lezer van deze site mag z'n konklusies trekken over mijn eigen normbesef. Overigens heb ik niets tegen soft drugs, en ben altijd een verklaard tegenstander van hard drugs geweest, en drink ik zelf ook al niet. Ondanks mijn invaliditeit - en misschien mede omdat deze me al 22 jaar dwingt zo gezond mogelijk te leven - zie ik er dan ook veel jonger uit dan ik ben.)  TekstN20


Noot 21: Bij deze - zoveelste te - lange alinea moet ik een paar kritische korte opmerkingen maken:

"De feitelijke seksuele vrijheid blijkt veel minder groot te zijn dan werd aangenomen. Dachten we in de jaren zestig... ": Wie zijn "we"? Ikzelf dacht al in de jaren 60 dat het grootste deel wat ik zag modieuse aanstellerij was, en denk dat nog steeds. (Sexualiteit is nu eenmaal zó emotionerend dat maar heel weinig mensen de karakter en de spontaniteit hebben daar zinnig mee om te durven en kunnen gaan. Er wordt dan ook al sinds de Klassieke Oudheid vooral publiek over gelogen en in het geheim aan gedaan.)

"Ondanks alle vrijheid is het drugsgebruik van Nederlanders niet sneller gestegen dan in landen waar hun gebruik streng is verboden en wordt vervolgd; in sommige opzichten (aantal drugsdoden, verspreiding van AIDS via junkies die naalden gebruiken) gaat het hier zelfs beter."
"What's in a word?" Ik zou echter toch veel liever van "minder slecht" dan van "beter" spreken.

"...de plaatselijke VVV maakt dus niet alleen reclame voor musea en het grootste intact gebleven historische centrum van alle Europese steden, maar ook voor de openlijke prostitutie en voor het tolerante klimaat tegenover drugsgebruikers; het presenteerde de stad vijf jaar terug zelfs als Amsterdam-homotown om haar libertaire karakter te profileren...": Tsja. Ik vermoed dat dit alles bewust B&W-beleid is, bijvoorbeeld van de kennelijke bisexuele doch braaf getrouwde wethouder Van der Aa, die niet lang geleden grote gemeentelijke posters met twee griezelig-kaalgeschoren homofiele kerels verspreidde (mij herinnerend aan het feit dat er een buitenproportioneel grote hoeveelheid homofielen onder de SS waren, wat immers ook een echte macho wereld was) poserend met hun eigen baby, aangeschaft met morele steun van B&W van Amsterdam, die kennelijk stuk voor stuk zo in de war zijn over hun eigen sexualiteit dat ze koste wat het kost willen bewijzen NIET "homofoob" te zijn, en dus de meest gestoorde verlangens uit die hoek inwilligen. Men mocht immers eens denken dat Van der Aa of Cohen of Van Thijn van de verkeerde kant zouden kunnen zijn! 

Hetzelfde gebeurde trouwens aan de UvA: Tussen 1980 en 1990 was je als lid van de Asva vrijwel zeker van een aanstelling als wetenschappelijk medewerker wanneer je maar luid genoeg van de daken schreeuwde dat je een homo of een feminist(e) was. Dit bracht je dan feitelijk voor de rest van je leven een buitengewoon hoogbetaald parasieten-plekje op, en daar ging het de dames en heren kwasi-revolutionaire radikalinski's feitelijk altijd om, ongeacht sexuele voorkeur of politieke pretenties: Het heeft een tamelijk kleine groep vele miljoenen en tientallen jaren inkomsten en parasieten-baantjes verzekerd.  TekstN21


Noot 22: "Het ideaal van zulke vechtsporters is gecontroleerd geweld, maar wil dat altijd lukken?" Natuurlijk niet - maar ik vraag me hier weer eens me af hoeveel feitelijke kennis van zaken de zeer hooggeleerde schrijvers hebben. Mijn eigen ervaring is dat ik veel liever te maken heb - als ik dan toch met onderwereldfiguren omga, wat ik wel eens gedaan heb - met figuren die een vechtsport beoefend hebben, om de eenvoudige reden dat deze zich gewoonlijk beter kunnen beheersen en veel minder snel een wapen zullen gebruiken.

Overigens wat betreft mijn omgang met onderwereld-figuren het volgende: Ik heb Joegoslavische cocaine-dealers gekend (niet vanwege mijn cocaine-gebruik: ik gebruik geen hard drugs, maar vanwege mijn bijzondere conversatie, die me voor dergelijke figuren interessant maakte, en door mijn eigen nieuwsgierigheid naar menselijke types); ik heb grote Nederlandse softdrugs-handelaars en coffeeshop-eigenaars gekend; ik heb een Amsterdamse coffeeshop geleid (vier maanden lang: toen stopte ik vanwege de komst van de Ecstasy, waar ik tegen was en ben); en ik heb diverse andere onderwereld-figuren ontmoet.

Nu, afgezien van moraal is het een feit dat de criminele top die ik ontmoet heb - grote drugshandelaats, coffeeshop-eigenaars e.d. -  in mijn ogen gewoonlijk intelligenter, moediger en feitelijk redenerender mensen zijn dan de tamme idioten die ik het Neerlands bestuur en de Neerlandse burocratie tref, gewoonlijk beschavingsloos, laf, en alleen redenerend in termen van de modieuze politieke blah-blah van het moment zijn. In het bijzonder de - zeer rijke, zeer gevaarlijke, zeer intelligente - Joegoslavische mafiosi die ik gekend heb zijn veel harder, slimmer en brutaler dan enige Nederlandse politieman. (Zie weer  Noot 12.)  TekstN22


Noot 23: In de html die ik op het net vond is de tabel afwezig. Aangezien ik het e.e.a. gehoord heb van bekenden van Brilleman (coffeeshop-eigenaars die samen met hem trainden, om het neutraal te houden) is het nuttig op te merken dat lang niet alle liquidaties opgelost worden, en dat gevreesd moet worden dat er aanzienlijk meer lijken in vaten met beton gestort en afgezonken zijn. Volgens mijn informant is Brilleman gevonden - in zo'n vat, in de rivier De Waal - omdat "men dat wilde". (In wat cynisch Frans: "Pour encourager les autres".)  TekstN23


Noot 24: Wat betreft: "er zijn, voorzover bekend, in Amsterdam in de genoemde periode: 1989-1995 - 6 autochtone Nederlanders geliquideerd en 17 buitenlanders dan wel allochtonen! ". Tegenwoordig - 2001 - ligt dit iets anders, is mijn indruk (na de moord op Sam Klepper e.d.). Maar ik heb geen cijfers, en ben geen criminoloog - al herhaal ik dat ik vrees dat een redelijk aantal liquidaties in het drugsmilieu eenvoudig volledig onbekend zijn bij de politie.  TekstN24


Noot 25: Wat betreft: "Het beste bewijs dat deze «mierenhoopverstorings»-strategie werkte was - het moge wonderlijk klinken - dat het vacuüm dat door dit optreden in de heroïnehandel werd geschapen, heel snel werd opgevuld door heroïnehandelaren van allerlei slag en soort:". Tsja - je kunt het ook als "het beste bewijs" dat de Amsterdamse politie de drugshandel feitelijk assisteert, hetzij opzettelijk, hetzij door onoordeelkundigheid.

En opnieuw: Al in de 60-er jaren is gepleit voor de vrije verstrekking van heroïne en andere hard drugs via medici en onder toezicht - maar ik kan me niet herinneren dat enige Nederlandse politieman, rechter, officier van justitie of ander personage wiens plicht is de wet en de orde te handhaven en te beheersen wat ze niet kunnen verdelgen aan misdaad deze toch evident zinnige maatregel voor te stellen en ondersteunen met persoonlijk gezag gebaseerd op feitelijk inzicht in wat de Nederlandse politie en justitie wel en niet vermogen.    TekstN25


Noot 26: Een smakelijk verhaal - maar het gaat volstrekt voorbij aan het principe van niet noemen van namen dat de wetenschappelijke onderzoekers formuleerden aan het begin van hun studie. Overigens ligt ik er twee dingen uit: "De seksclub werd de plaats waar de penose en allerlei Amsterdamse society-figuren samenkwamen." Hierover zou je als Amsterdammer toch veel meer willen weten. En er zijn vast tal van fraaie fotoos van tal van "Amsterdamse society-figuren".  Vervolgens wat betreft de "corrumptieve contacten met ambtenaren van de gemeente en de politie": Waarom geen namen of minstens functie-aanduidingen, zeker wanneer we de namen van de Nederlandse penose (die ook niet-criminele familie met dezelfde achternaam hebben!) wel met naam en toenaam opgevoerd worden?  TekstN26


Noot 27: Wat betreft: "Het enige dat wij achteraf misschien anders zouden inschatten is het belang van deze connectie."  Wie zijn "wij" en hoe "anders" en waarom "misschien"?   TekstN27


Noot 28: Wat betreft: "dat het illegale gokwezen de wind uit de zeilen werd genomen, doordat de Nederlandse overheid het casino-gokken onder bepaalde condities legaliseerde en de concurrerende Holland Casino's oprichtte". Het is navrant op te merken dat als het om GELD gaat de Nederlandse overheid heel zinnig weet op te treden, maar als het om MENSEN gaat - junks, drugsterreur - de Nederlandse overheid afwezig is c.q. dertig jaar lang alleen maar krampachtig aan de ene kant aan wetshandhaving en aan de andere kant aan gedoogbeleid gedaan heeft, wat de beste combinatie is om het de drugsmafia zo makkelijk mogelijk te maken zich te vestigen en zichzelf te helpen verrijken.   TekstN28


Noot 29: Wat betreft: "Het bleek met andere woorden dat vrouwenhandel geen schijnprobleem was, maar een reële kwestie." Goh, wat verbazend - maar niet heus. Overigens, wie - zoals ik - wel eens gesproken heeft in enig vertrouwen met politiemensen die op de Wallen werken weet dat wat in deze alinea geschetst wordt maar een heel klein deeltje is van wat in die buurt werkelijk gebeurt.  TekstN29


Noot 30: Ik ligt diverse punten uit deze alinea: "Ook de manifestatie van de eerste nadrukkelijke vormen van georganiseerde criminaliteit in de jaren zeventig hadden geen majeure zelfstandige impact op de organisatie van de recherche, laat staan die van het gehele korps." Kortom, wat voor ieder denkend mens evident was - en wat ik voor B&W opgeschreven had in 1970 en begin 1971: zie noot 19 en noot 20 - was voor de uit gemeenschapsgeld betaalde ordehandhavers kennelijk volstrekt niet duidelijk. Merk op het in een eerdere alinea gestelde "Wie zich verdiept in de reorganisatie van het Amsterdamse politiekorps in de voorbije decennia stelt vast dat zoiets als georganiseerde criminaliteit zeker niet de motor achter de reorganisatie was": Wat veranderde in het Amsterdamse politiekorps veranderde kennelijk vanwege het doen en laten van "autochtone" Nederlandse "aksie-voerders", en was beleid dat inspeelde op de media, en niet op de feitelijke ontwikkeling van de criminaliteit in Amsterdam.

Vervolgens: "Het was echter de nieuwe burgemeester van Amsterdam, E. van Thijn, die deze moeilijke knoop moest doorhakken. In 1983 besliste hij dat de invoering van dit model moest worden voorbereid en zo snel als mogelijk moest worden geëffectueerd. Later haalde hij er de huidige hoofdcommissaris, E. Nordholt, bij om dit beleid tot een goed einde te brengen". Mij lijken deze twee personen beide volstrekt incompetent voor hun taak, en de voornaamste persoonlijke verantwoordelijken voor de ontwikkeling van de Amsterdamse drugscriminaliteit, omdat ze zo ongeveer alles nagelaten hebben wat hun wettelijke taak met zich meebracht, en zo ongeveer niets gedaan hebben wat ze zouden hebben moeten doen.

Mijn eigen klachten over het niet handhaven van de Nederlandse wet door het Amsterdamse korps in mijn eigen geval, in mijn eigen woning, ten koste van mijn eigen - toch al invalide - gezondheid, belandden uiteindelijk bij Van Thijn (naar eigen zeggen "burgemeester uit naam van de idealen van de Februaristaking"), die sinds 1989 geweigerd heeft mij (zoon en kleinzoon van medeorganisatoren van de Februaristaking) zelfs maar te beantwoorden, alsof drugsterreur, moorddreiging en geweld volkomen gerechtvaardigd, normaal, behoorlijk, en wenselijk zijn, tegen invalide Amsterdammers. Verder zie "ME in Amsterdam".

En overigens, gezien mijn eigen bijzondere vader: Van Thijn had geen vader die hem opvoedde, wat hem een grote fascinatie ingaf voor kwasi-kerels in echte uniformen, als Eric Nordholt, een kennelijk sm-erige uniformgek die er geen enkel probleem in ziet een half miljoen per jaar op te strijken als volstrekt incompetente hoofd-commissaris, met geldpest, malle praatjes, en vele bijbaantjes en bijverdiensten, sommige wellicht niet legaal. (Ik beweer niet dat Nordholt of Van Thijn corrupt zijn, in de zin dat ze door de drugsmafia betaald zijn, want ik heb daar geen bewijs voor. Ik beweer wel dat beide volstrekt incompetent zijn, en dat weten. Het zijn dus beide welbewuste ambtsmisdadigers.) 

Overigens zou het interessant zijn meer te weten over de geruchten die ik gehoord heb over de verhouding tussen Nordholt en Van Thijn, en over het feit dat Schelto Patijn aangesteld zou zijn om Nordholt in te tomen.   TekstN30


Noot 31: Wat betreft: "Wat de reorganisatie van de (centrale) recherche in Amsterdam betreft, valt in de rapporten die in de jaren negentig hieromtrent zijn verschenen, te lezen dat de voorstellen die in De kit in de lift werden ontwikkeld, zeker niet standvastig zijn uitgevoerd. In de praktijk veranderde er in elk geval weinig." Tsjee: wat verbazend! Hoe het zij: Bewijs nummer zoveel, in een lange reeks impliciet opgediend in dit rapport waaruit volgt dat het bij de Amsterdamse politie al dekadenlang een organisatorische, personele, juridische en morele puinhoop is.

En wat betreft: "De ervaringen die in de loop van de jaren 1993-1994 zijn opgedaan met deze nieuwe structurering van de recherche, zijn niet onverdeeld gunstig. Een aantal vormen van wat traditioneel groepscriminaliteit wordt genoemd, bleek helemaal tussen de wal en het schip te vallen: handel in vuurwapens, afpersing, koppelbazerij, mensenhandel, illegaal gokken etcetera." De frase "niet onverdeeld gunstig" is een nogal gruwelijk eufemisme gezien het "helemaal tussen de wal en het schip te vallen" van NB "handel in vuurwapens, afpersing, koppelbazerij, mensenhandel, illegaal gokken".  En wat "etcetera" mag  betekenen in deze context is volledig onduidelijk. Merk bovendien op wat hier feitelijk staat: De Amsterdamse politie heeft dus vele jaren helemaal niets gedaan aan zware criminaliteit als (ik herhaal het nog maar eens) "handel in vuurwapens, afpersing, koppelbazerij, mensenhandel, illegaal gokken etcetera." Mij komt dergelijk ambtelijke politionele nalatigheid voor als evidente ambtsmisdadigheid.

En ik ligt in dit verband uit deze alinea: "Verder is de verdeling van recherchetaken tussen de districten en de wijkteams lang niet overal op een heldere manier afgerond, terwijl de samenwerking tussen de districten en de centrale recherche in meer dan één geval te wensen overlaat, juist ook op het gevoelige punt van de vergaring en analyse van criminele inlichtingen. En ook de kwaliteit van het recherchewerk is als gevolg van de abrupte toedeling van veel opsporingstaken aan de wijkteams tot een zorgelijk niveau gedaald." Ik herhaal nog maar eens: Mij komt dergelijk ambtelijke politionele nalatigheid voor als evidente ambtsmisdadigheid.  TekstN31


Noot 32: Deze alinea bevat vooral zwaar burocratisch proza, dat weliswaar  de konstatering doet dat "bestrijding van georganiseerde criminaliteit niet langer alleen op een repressieve, strafrechtelijke manier dient te gebeuren, maar ook op een preventieve manier moet worden aangepakt" maar in het geheel niet ingaat op de enige wezenlijke realistische maatregel die al 30 jaar lang getroffen had kunnen zijn in Nederland, dat immers een onafhankelijke staat met een eigen wetgeving is (NIET gedicteerd door "internationale verdragen": dat is een gewone politieke leugen), namelijk (1) het legaliseren van soft drugs, en het controleren van de handel, desnoods via de schappen van Albert Heijn i.p.v. via het bestaande drugscircuit, vergezeld van (2) zowel het strenger vervolgen van hard drugs als (3) de medische verstrekking van heroïne aan junks. (Wat MIJ betreft is dit geen mede-menselijkheid - wie zichzelf volspuit met hard drugs en tot dat doel de middenstand jaarlijks besteelt van diverse honderdduizenden guldens, want daar komt het feitelijk op neer kan wat mij betreft ook opgehangen worden "pour encourager les autres" - maar eenvoudig verstandig en realistisch beleid, gedikteerd door de noodzaak de samenleving te beschermen.)   TekstN32


Noot 33: Ik ligt hieruit: "Want net als toen lag ook nu de klemtoon op de bestrijding van de internationale handel in verdovende middelen" en merk op dat het niet de taak van de NEDERLANDSE politie is de INTERNATIONALE misdaad te bestrijden, en wel de taak van de NEDERLANDSE politie is de NEDERLANDSE WET te handhaven. Vervolgens: Het is de PLICHT van de Nederlandse politie PUBLIEK te maken dat ze niet in staat is haar taak naar behoren uit te voeren, wanneer ze nietin staat is haar taak naar behoren uit te voeren: De rechtsstaat en de staat en het bestuur bestaan niet voor zichzelf, of vanwege "internationale verdragen", maar bestaan om de rechten van de burgers te handhaven - al is deze juridisch en rechtsfilosofisch volkomen correcte opvatting gewoonlijk onder bestuurders en ambtenaren ver te zoeken.  TekstN33


Noot 34: Wat betreft: "Om de eenvoudige reden dat juist in de tweede helft van de jaren tachtig de centrale recherche in een organisatorische malaise verkeerde en zij daarenboven niet over de personele en technische middelen beschikte om van tijd tot tijd een samenhangend en uitgewerkt beeld van de georganiseerde criminaliteit in de stad te vervaardigen." Dit danken we kennelijk weer aan Van Thijn en z'n korpsleiding (en ook aan de officieren van justitie en het gerechtshof, die eveneens een welbepaalde publieke plicht hebben als omschreven in Noot 33), en komt minder eufemistisch gesteld neer op: Bij de Amsterdamse politie is het in ieder geval sinds de 80-er jaren een gigantische puinhoop - moreel, personeel, organisatorisch, structureel,  juridisch, intellectueel en wat taakopvatting en taakuitvoering betreft.   TekstN34


Noot 35: Het in de laatste 2 alineaas gestelde klinkt toch vooral als een verhaal uit de Nieuwe Revu of Panorama: Tal van duistere Orientaalse en Italiaanse namen van geheime genootschappen en andere terminologie, maar verdomd weinig relevante juridische feiten. Bijvoorbeeld die 45 kg. cocaine: Wat was de straatwaarde daar toen van (a raison van 200 gulden de gram: 45 * 200.000 gulden = 9.000.000 gulden).    TekstN35


Noot 36: Dat is machtig interessant allemaal, maar weer behoorlijk sensationeel en zonder duidelijke financiele cijfers, waar het uiteindelijk allemaal om gaat. Verder vind ik het vreemd in een stuk dat geen namen zou noemen van een informant "Bettien M." te horen.    TekstN36


Noot 37: Voor 4 hooggeleerde professoren is "De conclusie moest wel luiden dat de politieman e Turken had geript. " wel erg makkelijk en sensationeel geformuleerd, en trouwens zoals zo vaak in dit rapport in geheel vermijdbaar Amerikaans patois. Veel wezenlijker lijkt me: De conclusie moet zijn dat het Amsterdamse politiekorps evident en in hoge mate gecorrumpeerd is.   TekstN37


Noot 38: Deze weer eens te lange alinea bevat een aantal redactie-fouten die niet van mij stammen, en waarvan ik de oorspronkelijke zin of bedoeling niet kan reconstrueren. Ik ligt hier verder uit: "En dit temeer omdat haar leider te verstaan had gegeven dat hij bereid was actie te ondernemen tegen politiemensen die tegen hem in het geweer wilden komen." en merk het volgende op:

In de tijd dat dit verhaal speelde wendde ik mij zeer vaak tot het politie-bureau Leidseplein met de mededeling dat de gelijkvloers gevestigde coffeeshop mij en m'n buren terroriseerde met moorddreigingen van de vorm "Als je iets doet wat ons niet bevalt dan vermoorden we je." Over het bureau Leidseplein was mij rond 1985 verteld door een grote Joegoslavische cocaine- handelaar, die mijn conversatie en persoon bijzonder interessant vond, en in wie ik een leerzaam voorbeeld van een menselijk type zag, dat hij het bureau Leidseplein in z'n zak zou hebben door corruptie, en dat 't hem overigens voorkwam als een stel domme en slappe mietjes. Hij was daar ook zeer verbaasd over, want het rijmde totaal niet met z'n Joegoslavische ervaringen met politie. Ik citeer hem: "Marteen! Are all these fucking Dutch cops fucking queers? Are they crazy? What ees dee matter with dees country? Don't they want to keep the law?"

Rond 1985 nam ik dat voor gezegd, zonder enige konklusie, omdat ik de feiten niet kende. Sinds ik mij vanaf 1989 tot de Amsterdamse gemeente-politie en het Amsterdamse gemeentebestuur heb gericht inzake mijn mensen-rechten geloof ik dat de zaak nog erger is dan deze Joegoslaaf mij vertelde: Men was daar welbewust corrupt en misdadig, en weigerde welbewust de Nederlandse wet te handhaven. Zie verder ME in Amsterdam.

Wat betreft deze drugshandelaar: Ik heb 'm eind 1985 voor 't laatst gezien, en vond 'm toen nogal megalomaan, kennelijk vanwege z'n cocaine-gebruik. Het was overigens iemand met een bijzonder goed verstand, en een aanzienlijk taalvermogen, duidelijk vele keren competenter en ondernemender dan de top van de Amsterdamse politie en dan het Amsterdamse College van B&W (zie nogmaals noot 12) - aan wier incompetentie hij z'n bestaansmogelijkheid en grote omzet in Amsterdam dankte.

Tenslotte wat betreft " En dit temeer omdat haar leider te verstaan had gegeven dat hij bereid was actie te ondernemen tegen politiemensen die tegen hem in het geweer wilden komen.": De Amsterdamse burgerij wordt dus jarenlang door de Amsterdamse gemeentepolitie overgelaten aan terreur, maar niet zodra komen de belangen van de gemeentepolitie zelf in het geding, of de politie staat paraat - voor EIGEN belang IN TEGENSPRAAK MET HUN WETTELIJKE TAAK, dus ambtsmisdadig.   TekstN38


Noot 39: Het hier gestelde "dat er mogelijk ook heel wat Engelsen, in Amsterdam woonachtig, betrokken waren bij de internationale handel in verdovende middelen" op basis van een enkele op drift geraakte Engelse tandarts die in LSD deed - een party-drug, eigenlijk in Nederland alleen te slijten onder voormalige hippies te Ruigoord e.o. - is overwegend een kolderiek misbruik van een incident. En ik vermoed dat de internationale afzetmarkten voor LSD-achtige tripmiddelen ook veel te klein en te weinig winstgevend is om van interesse te zijn voor echte professionele mafia, die echt gemotiveerd wordt door winstmarges en marktgrootte, en niet door hippy-achtig getrip.    TekstN39


Noot 40: "Verschillende oudere rechercheurs vertelden ons dat die, mede als gevolg van het gedoogbeleid, vanaf de jaren zeventig bloeide als nooit tevoren. En dus waren het gouden tijden voor de hashhandelaren." Ook dit vind ik weer van een voor Nederlandse criminologen verbluffende naïviteit: "Verschillende oudere rechercheurs vertelden ons..."  Nou ja!  Zijn de hooggeleerde heren nooit in Paradiso, De Melkweg, of The Bulldog, zijnde het vroegere politiebureau Leidseplein geweest?

Maar goed. Veel wezenlijker is: "De gebruikersmarkt in binnen- en buitenland bleef maar groeien, terwijl de internationale tussenhandel, grotendeels in handen van de zogenaamde «Hollandse netwerken», door politie en justitie jarenlang goeddeels ongemoeid werd gelaten. Pas tegen het einde van de jaren tachtig kwam deze keerzijde van het gedoogbeleid weer meer in beeld en werd er bekeken wat tegen die netwerken zou kunnen en moeten worden ondernomen" Immers: Iedereen die wat van Amsterdam wist sinds 1970 wist dat dit sinds 1970 gebeurde - met actieve steun van B&W van Amsterdam, in de Sleep-Ins, in Paradiso, in De Melkweg, in The Happy Family etc. etc.

Gewetensvraag: Konden B&W wel anders? Antwoord: Ja en nee. Nee, want ze waren objectief niet in staat de Nederlandse wet te handhaven - zoals al duidelijk was in 1970, en zoals ik, en anderen, in 1970 al aan de gemeente gerapporteerd hebben, die dat soort rapporten eenvoudig niet wilde lezen, aanhoren of erkennen. Ja, want ze hebben de plicht zowel de wetgever als de burgerij te informeren dat ze niet in staat zijn de bestaande wetten te handhaven; wat de gevolgen zijn van dat niet-handhaven (in dit geval: een staande open uitnodiging aan de gehele Europese mafia zich in Amsterdam een vrijplaats voor drugshandel te verschaffen); en wat daartegen gedaan kan worden. 

Wat kan daartegen dan gedaan worden? Totale legaliseren van soft drugs, zodat deze op de schappen van Albert Heijn naast de drank liggen; vervolging van de handel in en productie van hard drugs; en vrije medisch gereguleerde verstrekking van hard drugs aan verslaafden - zoals allemaal sinds uiterlijk 1970 volstrekt duidelijk is geweeest, en zeer vele keren door zeer vele ter zake kundigen van allerlei nationaliteiten en achtergronden helder geargumenteerd is.

Als het Nederlands bestuur dat dan 30 jaar naliet te doen, dan kan de enige serieuze conclusie zijn dat dit opzet was (tenzij men wil aannemen dat het volledige Nederlandse bestuur al die 30 jaar een grote collectie debiele en tamme idioten is geweest): Er zijn LETTERLIJK vele miljarden mee gemoeid geweest de afgelopen 30 jaar, wanneer je eenvoudig de staatwaarde van de bewijsbaar verkochte softdrugs en harddrugs gewoon optelt.   TekstN40


Noot 41: Dit klopt met wat ik weet van de mij bekende Joegoslavische cocaine-handelaars en wat betreft de coffeeshops. Het is echter wat ronkerig opgeschreven, en wat de auteurs kennelijk hier en elders wat missen is een begrip van hoe gigantisch veel GELD dergelijke criminelen om handen hebben: Grote handelaren ontvangen vele duizenden guldens per dag, en geven die ook uit. Bovendien worden ze gecultiveerd door allerlei lieden die om hen heen hangen vanwege hun status, hun charisma, hun macht, hun dope, hun mogelijkheden, en de baantjes en opdrachten die ze te vergeven hebben.   TekstN41


Noot 42: Wat mij opviel was dat de drugshandel die ik meegemaakt heb in feite gedreven werden door vriendengroepen, die elkaar lang kenden en op die basis vertrouwden, en waar de sterksten, slimsten en brutaalsten automatisch boven kwamen drijven als bazen, waar bovendien sterk tegenop werd gekeken vanwege hun moed, daadkracht, vele geld en - gewoonlijk - fraaie vriendinnen.

En wat mij overigens opviel was de hoge incidentie van nogal duidelijk psychopathische figuren, waarmee ik met "psychopaat" bedoel: Iemand met een wat beter verstand dan de doorsnee, kennelijk zonder geweten. (Dit sluit loyaliteit geheel niet uit. En de SS, toch niet bekend vanwege gewetensvolheid, had als wapenspreuk "Unsere Ehre heisst Treue!", wat overigens een goed motto is voor zowel de burokratie, als de poltiek, als de georganiseerde misdaad - want in ieder van deze menschlich-allzumenschliche bezigheden is loyaliteit de eerste eis.)    TekstN42


Noot 43: Wat betreft "Kennelijk was al dit wapentuig aangeschaft om zich in geval van nood te kunnen verdedigen tegen overvallers.": Het lijkt mij waarschijnlijker dat het een vorm van hobbyisme was, samen met de wens te imponeren, die sterk leeft onder de misdadigers die ik ontmoet heb. Het hoort ook bij de opvatting over mannelijkheid van dergelijke types.    TekstN43


Noot 44: Een grote hashhandelaar met wie in 1985 omging vertelde me indertijd al dat hij de ins en outs van de dood van Brilleman kende, die gestolen zou hebben, en als voorbeeld omgebracht was. Kontroleren kon en kan ik dat niet, maar wat wel duidelijk was is dat "het milieu" toen bestond uit nogal wat vrije jongens met lef, hersens, en de wil het te maken, en overigens tamelijk los georganiseerd was afgezien van persoonlijke vriendschappen, die gewoonlijk lang terug gingen.   TekstN44


Noot 45: Dit komt overeen met mijn eigen waarnemingen van de drugshandelaars die ik gekend heb, met de aantekening dat het in mijn ervaring een anarchistischer zooitje ongeregeld was dan hier opgevoerd, maar dat het ook waar is dat werkelijke persoonlijkheden - als de Joegoslaaf die ik gekend heb - grote invloed hadden op hun omgeving, eenvoudig door hun persoonlijk overwicht, bewezen moed, rijkdom, en connecties. Wat me nogal verbaast is de frase "mogelijk onder invloed van de lezing van Amerikaanse gangster-romans": Wat mij opviel aan de paar drugshandelaars die ik gekend heb is dat ze weliswaar zeer intelligent waren, maar neerzagen op lezen en alle niet-praktische kennis. En het leven dat dergelijke mensen dagelijks leiden nodigt echt niet uit tot het lezen van thrillertjes. Mijn eigen gissing is veel eerder dat Bruinsma, net als de Joegoslaaf die ik kende, niet bestand was tegen 't witte poeder dat ze zo rijkelijk in hun neusgaten stopten, en inderdaad werd de Joegoslaaf op het laatst dat ik 'm kende ook typisch megalomaan.

En wat betreft "op donderdag 27 juni 1991 werd hij vermoord door de (ex-)politieman": Ik begrijp dat er opnieuw sprake is van een zwaar corrupte Nederlandse politie-ambtenaar, maar wat betekent 't voorzetsel "(ex)" hier precies?    TekstN45


Noot 46: Weer een te lange alinea. Ik ligt eruit: "hij had bedenkelijke contacten met zowel leden van de gemeentepolitie (een vijftal) als met douane-ambtenaren (een tweetal)." Ik vermoed dat dit vermenigvuldigd kan worden met een behoorlijk positief getal, en dat hier staat alleen is wat bewezen kan worden uit de kennelijk schaarse en onvolledige "politieel onderzoek". Overigens vind ik de stijl van deze alineaas weer te journalistiek en te vaag (en uitdrukkingen als "haast letterlijk" zijn wangedrochten, helemaal als het om metaforen gaat).   

 Meer jongensboeken-taal: Lekker spannend hoor, zo'n professoraat criminologie! Wat betreft "De ratio van deze manipulatie van de media ligt, ook gezien de Amerikaanse literatuur terzake, voor de hand." Tsja. Ik heb Bruinsma niet gekend, maar wat de criminologische schrijvers tot nu toe missen in hun psychologisch portret van dit type is dat het kennelijk vooral avonturiers zijn: Mensen die genot vinden in spanning, avontuur, uitdaging, zichzelf bewijzen, en die overigens vaak meer of minder afwijken van de doorsnee-burger die genoegen neemt met een geregeld veilig leven met geregelde matige inkomsten. De misdadigers die ik ontmoet hebben keken daar allemaal op neer, en beschouwden zichzelf uitdrukkelijk als behorend tot een soort elite, van mannen met lef en savoir vivre, en met een soort vanzelfsprekend recht op veel geld, bewondering, en mooie vrouwen. Iets anders wat me opviel is dat de succesvolle drugshandelaars intelligent, moedig en brutaal waren, maar geen van allen echt theoretische geesten, al hadden de meesten wel belangstelling in intelligente conversatie, althans met mij, op momenten dat ze niets dringenders te doen hadden. (Het kan overigens zijn dat Bruinsma hierop een uitzondering was, en een betere opleiding had.)   TekstN46


Noot 47: Wat betreft "Op het moment dat Bruinsma werd geliquideerd liep er tussen de hoofdcommissarissen van politie te Amsterdam, Rotterdam en Den Haag - E. Nordholt, R. Hessing en J. Brand -, plus het hoofd van de CRI - J. Wilzing - een discussie over een nieuwe strategie om de georganiseerde criminaliteit in de Randstad gezamenlijk te bestrijden." leze men: Oud-Korpschef Hessing: "Het Nederlandse drugsbeleid deugt niet."

En overigens is een adekwate samenvatting van het in deze alinea kennelijk weer: In het Amsterdamse korps was het als gebruikelijk een organisatorische puinbak.   TekstN47


Noot 48: De rationele samenvatting van het gestelde is dat het behoorlijk sensationeel gefraseerd is, maar overwegend uit hear-say (om ook eens een Anglicisme te gebruiken) bestaat. Daar is op zichzelf weinig aan te doen, maar gegeven de types die ik in de criminaliteit in Amsterdam gezien heb, en de types die de leiding hebben in de Amsterdamse politie en het gemeentelijk bestuur is mijn konklusie dat de laatsten, op individuele basis, geen adekwate partij zijn voor de eersten: die zijn namelijk een stuk intelligenter en daadkrachtiger (en wellicht ook gewetenslozer - naar men mag hopen, als burger geinteresseerd in het behoud en niet het teloorgaan van de rechtsstaat).    TekstN48


Noot 49: Wat ik jammer vind is het gebrek aan cijfers en de overdaad aan smakelijk journalistiek detail. Het zou niet zo moeilijk zijn geweest wat redelijk gefundeerde getallen te geven over de straatwaarde van de drugs die gevonden en gesmokkeld is, al dan niet met hulp van de Neerlandse politie, en over de hoeveelheid geld die de drugsmafia in Amsterdam omzet. Het gaat - ook volgens dit rapport - immers LETTERLIJK over miljarden guldens.   TekstN49


Noot 50: Ik ligt hier uit: "Voor alles moet worden opgemerkt dat, als gevolg van de secundaire rol die de centrale recherche - en op de achtergrond: de georganiseerde criminaliteit - tot laat in de jaren tachtig heeft gespeeld in de reorganisatie van de Amsterdamse politie, het beeld dat deze politie rondom 1990 van deze criminaliteit had nogal gebrekkig was. Het dekte bepaald niet alle groepen die mogelijkerwijze in Amsterdam een vooraanstaande rol spelen en voorzover het dat wel deed, vertoonde het in een aantal gevallen op diverse belangrijke punten grote lancunes."

Kortom: De Amsterdamse politie was tussen 1970 en 1990 (feitelijk: 2001) een grote incompetente bende. Het kan niemand bij de Amsterdamse politie ontgaan zijn dat uiterlijk sinds 1970 de drugshandel gigantisch toenam, jaar na jaar, en daarmee ook allerlei daarvan afgeleide en mee samenhangende criminaliteit. Als men er dan in de loop van NB 20 jaar alleen komt tot een beeld dat "nogal gebrekkig was" en dat "op diverse belangrijke punten grote lancunes" vertoonde dan MOET er sprake zijn van grote ambtelijke en bestuurlijke nalatigheid, in het bijzonder op het niveau van de verantwoordelijke burgemeesters en korpschefs. En zie noot 1.     TekstN50



Colofon: Notities 51-54 geschreven Oct 6-7 2001.
                  Notities 54-80 geschreven Oct 8 2001.
                  Notities 80-110 geschreven Oct 9 2001.
                  Notities 110-140 geschreven Oct 10 2001.

·         Naar Index - Overzicht Bijlages

© maartens@xs4all.nl


 

 


Welcome to the ME in Amsterdam pages of Maarten Maartensz. See Help + Map + Tour + Tips + Notes + News + Home