|
|
|||
|
Metrofraude - B: bestuurlijke leugens & "reputatieschade" | |||
Gisteren schreef ik in een P.P.S. dat
en inderdaad. Vandaag dus het vervolg, met referentie aan de NRC van gisteren, waar nóg drie artikelen over De Amsterdamse Metrofraude - zo noem ik dat namelijk - staan, plus een karikatuur van Oppenheimer, en ik zet me nu aan de behandeling daarvan. Een en ander verandert niets aan mijn conclusies van gisteren over het verziekte Neerlandse bestuur sinds jaren, maar het draagt wel weer enkele feitjes aan over de Amsterdamse Metrofraude, waarover u een lijst met links naar eerdere stukken aan het eind vindt (*). De karikatuur van Oppenheimer is trouwens weer instructief en aardig - "een beeld zegt meer dan duizend woorden" - en toont een laaaaaaaange duistere tunnel door een gigantische berg vol... euroflappen van de hoogste denominaties, met een stem aan het ene einde, zéér waarschijnlijk met het fijne, intieme, integere, donkerbruine, echt menschliche, zo bijzonder vertrouwenwekkende geluid van burgemeester Job Cohen (**):
Eén man die weinig of geen licht kan zien is drs. Tjerk Westerterp, in de zeventiger jaren minister van Verkeer en Waterstaat, voor de katholieke poot van het huidige CDA die KVP heette. Drs. Westerterp had héél wat met de gemeentebestuurders van Amsterdam te stellen bij de aanleg van het eerdere deel van de Amsterdamse metro. Hij schrijft onder de kop "Echec is schuld van de stad zelf" het volgende, dat ik weergeef nadat ik opgemerkt heb dat het gróte probleem van corpora, als steden, woningbouwcorporaties, staatsorganen, gemeentes en universiteiten in het moderne Neerland én Vadertje Staat is dat deze géén verantwoordelijk of aansprakelijkheid kùnnen bezitten bij gebrek aan verstand en geweten (****), zodat deze frase al een afschuiven van de feitelijke persoonlijke verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid is van zéér goed betaalde bestuurders van dergelijke corpora (*):
Inderdaad, en een Neerlandse politicus die niet mealy-mouthed is, is - met uitzondering van Wilders & co - nog steeds zéér zeldzaam, dus ik apprecieer dit, en verwijs de lezer voor een toelichting naar mijn Amsterdamse stelposten: De Amsterdamse metrofraude en verder (links in de pijlenknoppen aan het eind van de stukken). Westerterp legt kort uit hoe de toenmalige PvdA'ers burgemeester Samkalden en wethouder Lammers (wiens dochter Yvonne kennelijk bestuursadellijk "wet"houder in "mijn" stadsdeel is, want zo gaat dat in Onze Demokratiese Rechtsstaat), die ook kozen voor een moeilijk en duur tracé dwars door de Nieuwmarktbuurt:
Zoals Westerterp suggereert IS het in Amsterdam een bestuurlijke chaos sinds - minstens, uit eigen diepgaande ervaring - 1970-71. (***). Westerterp vervolgt zo:
Wat toch minstens een beetje vreemd is, dunkt mij: De burgemeester van de hoofdstad van Nederland dreigt met "een bestuurlijke chaos" als hij zijn zin niet krijgt. Immers: Hoe verschilt dat van een puber die meer zakgeld wil en zegt het ouderlijk huis in de fik te steken als dat niet gebeurt? Westerterp vervolgt:
Hm. Ik vermoed dat ook indertijd de gemeenteraad van niets wist en/of van niets wilde weten (want zelf financieel-zeer-Hulman-voordelig carrière in het bestuursapparaat wilde maken). Hoe het zij, de constructie van Westerterp klinkt alsof Willem-Holleeder-Samkalden onderhandelt met Willem-Endstra-Westerterp, als ik zo vrij mag zijn, want "het formele argument" dat er staat is bestuurlijk gezien volkomen kul c.q. bittere praktische waarheid: Als de hogere overheden de lagere niet kunnen controleren is er géén rechtsstaat. Westerterp vervolgt als een trouw en integer bestuurder:
Dat zou namelijk zeer gevaarlijk zijn geweest voor zijn verdere bestuurlijke carrière vermoed ik. Westerterp klaagt wel:
Ikzelf zou gissen dat Westerterp over zich heen liet lopen door Samkalden en Lammers c.q. besloot dat niets zeggen beter voor zijne eigen persoonlijk belang en verder carrière waren - maar ik geef toe dat Westerterp ongetwijfeld niet "Verkeerd geboren" is en dat ruggegraat in een Nederpoliticus even zeldzaam is als pacifisme in een drugshandelaar. Aan het eind diagnosticeert Westerterp:
Dit was ongetwijfeld de opzet van Cohen en Dales tussen 2000 en 2002, met hun stelposten. Westerterp konkludeert:
Tegen het laatste zeg ik geen nee, maar tegen het eerste wel, want iemand zal de openstaande rekeningen moeten voldoen, en Job Cohen, Geert Dales en Tjeerd Herrema zullen het niet doen: Hier ligt dus een uitgelezen gelegenheid voor het Rijk om, bijvoorbeeld via de commissie Veerman, ALLE stelposten, geheime afspraken en betalingen, en overige bijkomende corruptie volledig in kaart te brengen, misschien ook met betaalde hulp van Ad Bos, die de schunnigheden kent en geld werkelijk hard nodig heeft en terzake zeer bekwaam is. (Zie ook mijn Nederlandse moraal en klokkenluiders.) Naast het stuk van Westerterp staat een langer stuk van een personage dat zich verheugt in de naam "Maarten de Boer", die "secretaris van het Amsterdams bestuurlijk team Noord-Zuidlijn van 1996 tot de aanleg, in 2002" was, volgens de NRC - en ik bemerk het typisch bureaucratische "tot de aanleg, in 2002" (want toen werd het ding niet aangelegd maar met veel bedrog en stelposten door de gemeenteraad gejast). Dit stuk heet - àndere typisch bureaucratische truuk - "Metro is juist de dupe van Betuwelijn en HSL", waaruit u maar weer kunt aflezen dat persoonlijke verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid in Nederland geheel niet bestaan: De actores in Neerland zijn corpora, constructies, abstracties, zogeheten "rechtspersonen" als "Betuwelijn en HSL". Bureaucraat De Boer begint zijn verhandeling zo:
Het is aanminnig bureaucratisch hondsbrutaal, want dat is de vraag helemaal niet: "De kosten destijds" ZIJN vervalst middels stelposten, en daarnaast IS de zaak ook nog eens gruwelijk "misgelopen in de uitvoering". De rest van het stuk lijkt mij ook uit leugens en uitvluchten te bestaan ("Hullie deden het! Hullie wilden het! Wij zijn blaamloos, schuldloos, heldhaftig, vastberaden, barmhartig in Amsterdam, als prof. David Cohen minstens" - "Hullie" is "Het Rijk" c.q. "Den Haag", want persoonlijke verantwoordelijkheid in Neerland bestaat niet), zodat ik er niet op inga, ook al omdat bureaucraat De Boer ongetwijfeld van de hoed en de rand weet en daar voor mij te subtiel over liegt en misleidt. (Zie ook mijn De menselijk verziekte Nederbureaucratie.) Tóch krijgt u één Boer-bureaucraten-alinea om van te genieten:
U ziet: De actores heten weer "Amsterdam", "Den Haag" en "heel Nederland" en zijn niet en nooit mensen (of " mensen") als "Cohen", "Dales" of "Herrema", die natuurlijk de reputatie verdienen van ladenlichters, bedriegers, vervalsers en fraudeurs, of die in ieder geval eens persoonlijk, en voor een objectieve rechtbank en niet voor bevriende Nederhoernalistieke cameralieden en journalisten of voor driekwartdebiele driekwartcorrupte gemeenteraadsleden in een raadsenquête in Amsterdam, behoren uit te leggen, met ALLE feiten, cijfers, boeken, jaarrekeningen, begrotingen, stelposten en geheime persoonlijke afdrachten van en naar bouwfraudeurende aannemers erbij, hoe het nu werkelijk zit en zat.Zonder een dergelijk "kostenplaatje" (zo heet dat immers in Nederparlementarische Rechtsschreibung) is het immers onmogelijk te besluiten wie verantwoordelijk is voor wat (Cohen en Dales evident voor het meeste, maar ik wil graag cijfers, jaarrekeningen, betalingen en begrotingen zien) en onmogelijk voor het Rijk om te kunnen beslissen hoe voorkomen kan worden dat Amsterdam opgezogen wordt door de aan alle kanten water en geld lekkende metrobouwbeerput. Er stond nóg een stukje over de Amsterdamse Metrofraude in de NRC van gisteren, en daar kom ik nu toe. Het heet "Dales: metro in A'dam is prima" en begint zo:
Dit verbaast u ongetwijfeld niets, maar u moet bedenken dat op het ogenblik Geert Dales 109 miljoen illegale overschrijdingen te Leeuwarden op zijn kerfstok heeft, en waarschijnlijk ook 290 miljoen tot 1 miljard te Amsterdam aan stelposten. (Zie mijn Het gedegenereerd Nederlands bestuur - 1.) Geert Dales is ongetwijfeld "an honourable man" (zie mijn eerdere stukje over deze integere Leeuwarder ex-burgemeester) - maar in dit verband wil ik eens aan Cicero herinneren, gezien de frase "de kop heeft gekost": Mark Anthony, die door Shakespeare de frase "an honourable man" in de mond werd gelegd over zijn tegenstanders in een zeer fraaie toespraak, had in de échte geschiedenis namelijk Cicero als tegenstander. Dit kostte Cicero uiteindelijk "de kop", alleen niet op z'n modern Amsterdams, dus met vele corruptiegelden uitrustend op de verwenbank in een duur geheim gemeentelijk bordeel voor de Noordhollandse bestuursélite, maar letterlijk: Mark Anthony liet Cicero het hoofd en de handen afhakken, en spijkerde deze aan de publieke wand te Rome, tot lering en vermaak van de Romeinse burgerij. Het zijn oude zeden en gebruiken uit de stad die het Westen en de wereld de rechtsspraak schonk, en wellicht ietwat radikaal voor alledaags Amsterdams gebruik (behalve tegen invalide dwarsliggers als ik, natuurlijk, vanwege hun "uitgesproken gedachten": Burgers als ik mógen immers vergast en met moord bedreigd worden van B&W van Amsterdam, die dit ook al twintig jaren zéér bevorderd en toegejuicht hebben) maar - "eilieve", zou Multatuli hier schrijven - denkt u niet dat het veel bestuurlijke en ambtelijke corruptie behoorlijk doelmatig uit zou roeien? Terug naar de integere trafo-liefhebber:
Dales himself voelt zich niet verantwoordelijk, niet voor de damwanden:
U proeft de verregaande integriteit en redelijkheid van de man ongetwijfeld - en ikzelf vraag mij hier af of de mate van vertering van een ex-wethouderlijk hoofd in gemeentelijk beton géén goede waarachtig Ciceronieke betonkwaliteit-maat zou kunnen zijn, maar dit terzijde, en voor de wetenschapsquiz - maar er is meer:
Ik sta paf, ook gezien zijn betonnen opstelling inzake gemeentebeton, maar hij is gedoctoreerd advocaat en heeft ongetwijfeld met andere Amsterdamse mafia-maten gesproken, die hem ongetwijfeld verzekerd hebben dat hij zijn administratie en aantekeningen moet verbranden. (Da's dus gebeurd, tot het tegendeel blijkt, want mr.dr. Dales weet hoe zijn eigen brood besmeerd moet worden.) Overigens vrees de Amsterdamse bestuursedele Dales De Integere niets en niemand:
Ja, natuurlijk! Hij is mr.dr. in het recht; weet dat hij zijn vrienden en vriendinnen in de gemeenteraad verbaal in zijn zak steekt; treedt vreselijk graag voor camera's op - en zal ongetwijfeld alles "vergeten" zijn dat hem niet uitkomt, en dat "allemaal niet meer weten", of "héélááás opgeruimd hebben", en van de prins geen kwaad weten, en al helemaal niet van Geert Dales. Hij eindigt ook in typische Amsterdamse bestuurstaal, waarin alles wordt gereduceerd tot gevoelens en grollen die inzichtelijk zijn voor het domste kiesvee, en waarbij volledig voorbijgegaan wordt aan wet, regel, persoonlijke verantwoordelijkheid of persoonlijke aansprakelijkheid:
Wel... wat volgens mij nodig is, is dat Geert Dales verschijnt voor een colleges van rechters, accountants, bestuursrechtdeskundigen en betrokken burgers die hem aankunnen, en die niet, als de gemeenteraadsleden, zelf dom, corrupt of laf zijn, om hem eens finaal door te doen zagen door een écht goede advocaat over zijn beleid van stelposten, en wie daarvan, zoals burgemeester Cohen, indertijd allemaal "nicht von gewusst" zouden hebben. P.S. O ja, over die "reputatieschade", en in gemoede: Wat is nu moreel en juridisch beter, dunkt u: Dat de reputaties van Cohen, Dales en de overige Amsterdamse bestuurlijke oplichters en leugenaars waarachtig worden, of dat "Amsterdam" de reputatieschade voor "Amsterdam" aanvaardt, en de heren nóg meer beloond worden met vet betalende en macht en aanzien gevende functies als bestuurlijke oplichters en dieven van de gemeenschap? Voordat u antwoord geeft, lezer: Het is de éérste variant die u voordeel, aanzien en een reputatie van moraliteit en integriteit verschaft, in Neerland, zoals dat bestuurd wordt.
|
|||
