Nederlog        

 

  24 februari 2009

 

Metrofraude - B: bestuurlijke leugens & "reputatieschade"

 

Ik heb veel landen bezocht, en beyverde my overal achttegeven op de publieke zaak. Welnu, ik verklaar nergens zulke totale absentie van plichtsbesef, nergens zoo'n walgelyke onbekwaamheid te hebben aangetroffen als by 't bestuur der stad Amsterdam. Amsterdammers, ziet ge dat niet? Reist eens wat, merkt eens wat op, en als ge terugkeert, gaat naar 't stadhuis en gooit...
-- Multatuli, idee 308.

Gisteren schreef ik in een P.P.S. dat

In de titel staat "Metrofraude A" omdat ik mij een idem "B" had voorgesteld voor vandaag, maar ik weet nog niet of dat een plan is dat rijmt met de gezondheid en hulp die ik van de gemeente Amsterdam moet genieten (ook volgens prof.mr.dr. Marius Job Cohen, "echter Mensch" van beroep).

en inderdaad.

Vandaag dus het vervolg, met referentie aan de NRC van gisteren, waar nóg drie artikelen over De Amsterdamse Metrofraude - zo noem ik dat namelijk - staan, plus een karikatuur van Oppenheimer, en ik zet me nu aan de behandeling daarvan.

Een en ander verandert niets aan mijn conclusies van gisteren over het verziekte Neerlandse bestuur sinds jaren, maar het draagt wel weer enkele feitjes aan over de Amsterdamse Metrofraude, waarover u een lijst met links naar eerdere stukken aan het eind vindt (*).

De karikatuur van Oppenheimer is trouwens weer instructief en aardig - "een beeld zegt meer dan duizend woorden" - en toont een laaaaaaaange duistere tunnel door een gigantische berg vol... euroflappen van de hoogste denominaties, met een stem aan het ene einde, zéér waarschijnlijk met het fijne, intieme, integere, donkerbruine, echt menschliche, zo bijzonder vertrouwenwekkende geluid van burgemeester Job Cohen (**):

"Zie je al licht?".

Eén man die weinig of geen licht kan zien is drs. Tjerk Westerterp, in de zeventiger jaren minister van Verkeer en Waterstaat, voor de katholieke poot van het huidige CDA die KVP heette.

Drs. Westerterp had héél wat met de gemeentebestuurders van Amsterdam te stellen bij de aanleg van het eerdere deel van de Amsterdamse metro. Hij schrijft onder de kop "Echec is schuld van de stad zelf" het volgende, dat ik weergeef nadat ik opgemerkt heb dat het gróte probleem van corpora, als steden, woningbouwcorporaties, staatsorganen, gemeentes en universiteiten in het moderne Neerland én Vadertje Staat is dat deze géén verantwoordelijk of aansprakelijkheid kùnnen bezitten bij gebrek aan verstand en geweten (****), zodat deze frase al een afschuiven van de feitelijke persoonlijke verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid is van zéér goed betaalde bestuurders van dergelijke corpora (*):

Het is ook niet voor het eerst. Ook bij de aanleg van de Oost-Westlijn in de jaren 70 van de vorige eeuw heeft eenzelfde soort drama zich afgespeeld: ook nu [toen? - MM] te lagen ramingen (om met de woorden van oud-wethouder Dales (VVD) van zondag in Buitenhof te spreken: "een krappe begroting") om de gemeenteraad en het Rijk een rad voor ogen te draaien.

Inderdaad, en een Neerlandse politicus die niet mealy-mouthed is, is - met uitzondering van Wilders & co - nog steeds zéér zeldzaam, dus ik apprecieer dit, en verwijs de lezer voor een toelichting naar mijn Amsterdamse stelposten: De Amsterdamse metrofraude en verder (links in de pijlenknoppen aan het eind van de stukken).

Westerterp legt kort uit hoe de toenmalige PvdA'ers burgemeester Samkalden en wethouder Lammers (wiens dochter Yvonne kennelijk bestuursadellijk "wet"houder in "mijn" stadsdeel is, want zo gaat dat in Onze Demokratiese Rechtsstaat), die ook kozen voor een moeilijk en duur tracé dwars door de Nieuwmarktbuurt:

Door te kiezen voor zijn tracé kon Lammers een grootscheepse stadsvernieuwing doordrukken. Toen ik mij als minister in het overleg met Amsterdam bleef inzetten voor het Boerenweteringtracé [dat goedkoper en Amsterdam véél minder schadend zou zijn geweest - MM], bestookte burgemeester Samkalden mij zelfs telefonisch thuis met het dreigement: "Tjerk, als je volhoudt, ontstaat in Amsterdam een bestuurlijke chaos" (sic!).

Zoals Westerterp suggereert IS het in Amsterdam een bestuurlijke chaos sinds - minstens, uit eigen diepgaande ervaring - 1970-71. (***).

Westerterp vervolgt zo:

Nou was ik daarvan niet zo onder de indruk.

Wat toch minstens een beetje vreemd is, dunkt mij: De burgemeester van de hoofdstad van Nederland dreigt met "een bestuurlijke chaos" als hij zijn zin niet krijgt. Immers: Hoe verschilt dat van een puber die meer zakgeld wil en zegt het ouderlijk huis in de fik te steken als dat niet gebeurt?

Westerterp vervolgt:

Ik heb mij echter gewonnen moeten geven voor het formele argument van het Amsterdamse college dat de aanleg van de Oost-Westlijn een gemeentelijke aangelegenheid was, waarbij het Rijk de wil van de gemeenteraad maar had te accepteren.

Hm. Ik vermoed dat ook indertijd de gemeenteraad van niets wist en/of van niets wilde weten (want zelf financieel-zeer-Hulman-voordelig carrière in het bestuursapparaat wilde maken).

Hoe het zij, de constructie van Westerterp klinkt alsof Willem-Holleeder-Samkalden onderhandelt met Willem-Endstra-Westerterp, als ik zo vrij mag zijn, want "het formele argument" dat er staat is bestuurlijk gezien volkomen kul c.q. bittere praktische waarheid: Als de hogere overheden de lagere niet kunnen controleren is er géén rechtsstaat.

Westerterp vervolgt als een trouw en integer bestuurder:

Deze controverse tussen twee overheden heb ik, toen eenmaal besloten was tot de aanleg van de Oost-Westlijn, niet naar buiten gebracht.

Dat zou namelijk zeer gevaarlijk zijn geweest voor zijn verdere bestuurlijke carrière vermoed ik.

Westerterp klaagt wel:

De actiegroepen verdachten mij er zelfs van met Samkalden en Lammers onder één hoedje te spelen. Zij hebben op een zondagochtend zelfs mijn hele huis in Ulvenhout ondergekalkt.

Ikzelf zou gissen dat Westerterp over zich heen liet lopen door Samkalden en Lammers c.q. besloot dat niets zeggen beter voor zijne eigen persoonlijk belang en verder carrière waren - maar ik geef toe dat Westerterp ongetwijfeld niet "Verkeerd geboren" is en dat ruggegraat in een Nederpoliticus even zeldzaam is als pacifisme in een drugshandelaar.

Aan het eind diagnosticeert Westerterp:

Amsterdam probeert ongetwijfeld te bereiken dat de nationale schatkist opnieuw opengaat en dat het Rijk, dat wil zeggen de Nederlandse belastingbetaler, met honderden miljoenen extra over de brug komt.

Dit was ongetwijfeld de opzet van Cohen en Dales tussen 2000 en 2002, met hun stelposten.

Westerterp konkludeert:

Ik hoop dat het kabinet-Balkenende (en minister Eurlings in het bijzonder) het been stijf zal houden. De Noord-Zuidlijn moet (voorlopig?) beperkt blijven tot de afbouw van het gedeelte Noord-Centraal Station.

Tegen het laatste zeg ik geen nee, maar tegen het eerste wel, want iemand zal de openstaande rekeningen moeten voldoen, en Job Cohen, Geert Dales en Tjeerd Herrema zullen het niet doen: Hier ligt dus een uitgelezen gelegenheid voor het Rijk om, bijvoorbeeld via de commissie Veerman, ALLE stelposten, geheime afspraken en betalingen, en overige bijkomende corruptie volledig in kaart te brengen, misschien ook met betaalde hulp van Ad Bos, die de schunnigheden kent en geld werkelijk hard nodig heeft en terzake zeer bekwaam is. (Zie ook mijn Nederlandse moraal en klokkenluiders.)

Naast het stuk van Westerterp staat een langer stuk van een personage dat zich verheugt in de naam "Maarten de Boer", die "secretaris van het Amsterdams bestuurlijk team Noord-Zuidlijn van 1996 tot de aanleg, in 2002" was, volgens de NRC - en ik bemerk het typisch bureaucratische "tot de aanleg, in 2002" (want toen werd het ding niet aangelegd maar met veel bedrog en stelposten door de gemeenteraad gejast).

Dit stuk heet - àndere typisch bureaucratische truuk - "Metro is juist de dupe van Betuwelijn en HSL", waaruit u maar weer kunt aflezen dat persoonlijke verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid in Nederland geheel niet bestaan: De actores in Neerland zijn corpora, constructies, abstracties, zogeheten "rechtspersonen" als "Betuwelijn en HSL".

Bureaucraat De Boer begint zijn verhandeling zo:

De vraag die na het vertrek van PvdA-wethouder Herrema (Verkeer en Vervoer) moet worden beantwoord: zijn de kosten destijds onderschat of is het misgelopen in de uitvoering?

Het is aanminnig bureaucratisch hondsbrutaal, want dat is de vraag helemaal niet: "De kosten destijds" ZIJN vervalst middels stelposten, en daarnaast IS de zaak ook nog eens gruwelijk "misgelopen in de uitvoering".

De rest van het stuk lijkt mij ook uit leugens en uitvluchten te bestaan ("Hullie deden het! Hullie wilden het! Wij zijn blaamloos, schuldloos, heldhaftig, vastberaden, barmhartig in Amsterdam, als prof. David Cohen minstens" - "Hullie" is "Het Rijk" c.q. "Den Haag", want persoonlijke verantwoordelijkheid in Neerland bestaat niet), zodat ik er niet op inga, ook al omdat bureaucraat De Boer ongetwijfeld van de hoed en de rand weet en daar voor mij te subtiel over liegt en misleidt. (Zie ook mijn De menselijk verziekte Nederbureaucratie.)

Tóch krijgt u één Boer-bureaucraten-alinea om van te genieten:

Dat Amsterdam nu zwaar in de problemen zit is duidelijk. Maar het is even duidelijk dat Den Haag niet langer de andere kant kan blijven opkijken. Als het project definitief moet worden afgeblazen, loopt Amsterdam een enorme reputatieschade op en met Amsterdam heel Nederland.

U ziet: De actores heten weer "Amsterdam", "Den Haag" en "heel Nederland" en zijn niet en nooit mensen (of "mensen") als "Cohen", "Dales" of "Herrema", die natuurlijk de reputatie verdienen van ladenlichters, bedriegers, vervalsers en fraudeurs, of die in ieder geval eens persoonlijk, en voor een objectieve rechtbank en niet voor bevriende Nederhoernalistieke cameralieden en journalisten of voor driekwartdebiele driekwartcorrupte gemeenteraadsleden in een raadsenquête in Amsterdam, behoren uit te leggen, met ALLE feiten, cijfers, boeken, jaarrekeningen, begrotingen, stelposten en geheime persoonlijke afdrachten van en naar bouwfraudeurende aannemers erbij, hoe het nu werkelijk zit en zat.

Zonder een dergelijk "kostenplaatje" (zo heet dat immers in Nederparlementarische Rechtsschreibung) is het immers onmogelijk te besluiten wie verantwoordelijk is voor wat (Cohen en Dales evident voor het meeste, maar ik wil graag cijfers, jaarrekeningen, betalingen en begrotingen zien) en onmogelijk voor het Rijk om te kunnen beslissen hoe voorkomen kan worden dat Amsterdam opgezogen wordt door de aan alle kanten water en geld lekkende metrobouwbeerput.

Er stond nóg een stukje over de Amsterdamse Metrofraude in de NRC van gisteren, en daar kom ik nu toe. Het heet "Dales: metro in A'dam is prima" en begint zo:

Met de aanleg van de Noord-Zuidlijn in Amsterdam gaat het voor "meer dan 95 procent prima". Dit zei ex-wethouder Geert Dales vanmorgen telefonisch over de problemen met de metrolijn, die een opvolger vorige week de kop heeft gekost.

Dit verbaast u ongetwijfeld niets, maar u moet bedenken dat op het ogenblik Geert Dales 109 miljoen illegale overschrijdingen te Leeuwarden op zijn kerfstok heeft, en waarschijnlijk ook 290 miljoen tot 1 miljard te Amsterdam aan stelposten. (Zie mijn  Het gedegenereerd Nederlands bestuur - 1.)

Geert Dales is ongetwijfeld "an honourable man" (zie mijn eerdere stukje over deze integere Leeuwarder ex-burgemeester) - maar in dit verband wil ik eens aan Cicero herinneren, gezien de frase "de kop heeft gekost":

Mark Anthony, die door Shakespeare de frase "an honourable man" in de mond werd gelegd over zijn tegenstanders in een zeer fraaie toespraak, had in de échte geschiedenis namelijk Cicero als tegenstander.

Dit kostte Cicero uiteindelijk "de kop", alleen niet op z'n modern Amsterdams, dus met vele corruptiegelden uitrustend op de verwenbank in een duur geheim gemeentelijk bordeel voor de Noordhollandse bestuursélite, maar letterlijk: Mark Anthony liet Cicero het hoofd en de handen afhakken, en spijkerde deze aan de publieke wand te Rome, tot lering en vermaak van de Romeinse burgerij.

Het zijn oude zeden en gebruiken uit de stad die het Westen en de wereld de rechtsspraak schonk, en wellicht ietwat radikaal voor alledaags Amsterdams gebruik (behalve tegen invalide dwarsliggers als ik, natuurlijk, vanwege hun "uitgesproken gedachten": Burgers als ik mógen immers vergast en met moord bedreigd worden van B&W van Amsterdam, die dit ook al twintig jaren zéér bevorderd en toegejuicht hebben) maar - "eilieve", zou Multatuli hier schrijven - denkt u niet dat het veel bestuurlijke en ambtelijke corruptie behoorlijk doelmatig uit zou roeien?

Terug naar de integere trafo-liefhebber:

Dales sleepte in oktober 2002 het definitieve aanlegbesluit door de Amsterdamse gemeenteraad. De metro zou 1,4 miljard kosten en in 2011 klaar zijn. Vorige week trad wethouder Tjeerd Herrema af, nadat hij weer een begrotingsoverschrijding en vertraging had gemeld. Volgens de laatste raming zal de metrolijn 2,3 miljard euro kosten en in 2017 klaar zijn.

Dales himself voelt zich niet verantwoordelijk, niet voor de damwanden:

In elk geval voelt Dales zich daarvoor niet verantwoordelijk. "Ik was tot begin 2004 wethouder. Moet ik dan tot 2017 de kwaliteit van het beton controleren?

U proeft de verregaande integriteit en redelijkheid van de man ongetwijfeld - en ikzelf vraag mij hier af of de mate van vertering van een ex-wethouderlijk hoofd in gemeentelijk beton géén goede waarachtig Ciceronieke betonkwaliteit-maat zou kunnen zijn, maar dit terzijde, en voor de wetenschapsquiz - maar er is meer:

Dales voelt zich wel "medeverantwoordelijk" voor de financiële overschrijdingen sinds 2002: "Daar is duidelijk wel wat fout gegaan en daarin heb ik natuurlijk een verantwoordelijkheid."

Ik sta paf, ook gezien zijn betonnen opstelling inzake gemeentebeton, maar hij is gedoctoreerd advocaat en heeft ongetwijfeld met andere Amsterdamse mafia-maten gesproken, die hem ongetwijfeld verzekerd hebben dat hij zijn administratie en aantekeningen moet verbranden. (Da's dus gebeurd, tot het tegendeel blijkt, want mr.dr. Dales weet hoe zijn eigen brood besmeerd moet worden.)

Overigens vrees de Amsterdamse bestuursedele Dales De Integere niets en niemand:

Hij zegt zich te verheugen op de enquête die de gemeenteraad wil houden: "Ik wil de arena graag betreden om mijn verhaal te doen."

Ja, natuurlijk! Hij is mr.dr. in het recht; weet dat hij zijn vrienden en vriendinnen in de gemeenteraad verbaal in zijn zak steekt; treedt vreselijk graag voor camera's op - en zal ongetwijfeld alles "vergeten" zijn dat hem niet uitkomt, en dat "allemaal niet meer weten", of "héélááás opgeruimd hebben", en van de prins geen kwaad weten, en al helemaal niet van Geert Dales.

Hij eindigt ook in typische Amsterdamse bestuurstaal, waarin alles wordt gereduceerd tot gevoelens en grollen die inzichtelijk zijn voor het domste kiesvee, en waarbij volledig voorbijgegaan wordt aan wet, regel, persoonlijke verantwoordelijkheid of persoonlijke aansprakelijkheid:

"Je moet waken voor overoptimisme, maar ik ben nu vooral bang voor een te veel aan pessimisme en zwartgalligheid."

Wel... wat volgens mij nodig is, is dat Geert Dales verschijnt voor een colleges van rechters, accountants, bestuursrechtdeskundigen en betrokken burgers die hem aankunnen, en die niet, als de gemeenteraadsleden, zelf dom, corrupt of laf zijn, om hem eens finaal door te doen zagen door een écht goede advocaat over zijn beleid van stelposten, en wie daarvan, zoals burgemeester Cohen, indertijd allemaal "nicht von gewusst" zouden hebben.

-Metrofraude-


P.S. O ja, over die "reputatieschade", en in gemoede: Wat is nu moreel en juridisch beter, dunkt u:

Dat de reputaties van Cohen, Dales en de overige Amsterdamse bestuurlijke oplichters en leugenaars waarachtig worden, of dat "Amsterdam" de reputatieschade voor "Amsterdam" aanvaardt, en de heren nóg meer beloond worden met vet betalende en macht en aanzien gevende functies als bestuurlijke oplichters en dieven van de gemeenschap?

Voordat u antwoord geeft, lezer: Het is de éérste variant die u voordeel, aanzien en een reputatie van moraliteit en integriteit verschaft, in Neerland, zoals dat bestuurd wordt.

(*) Namelijk:

(**) Ikzelf ben ondertussen natuurlijk ook zéér benieuwd naar de woonkostenvergoedingen, de toeslagen, de extra-maanden, de reiskosten-, presentiekosten-, en stelposten-vergoedingen van prof. mr.dr. Job de Integere (ik zet het allemaal maar socialisties-rood en integer), en kan u melden dat toen Job der echter Mensch tot burgemeester benoemd werd hij - meldde de pers - slechts 6 miljoen (guldens toen nog, maar) kreeg om de drempels van de burgemeesterswoning aan te passen aan de behoeften van zijn invalide vrouw, die MS (geen ME) heeft, en daar ongetwijfeld, in mijn Vaderland en Vaderstad, zéér veel meer voor uitgebetaald kreeg dan ik voor mijn invaliditeit, maar ook zij is immers PvdA-lid, en Job is a very honourable man.

(***) Toen ik dat leerde als één van de leiders van een gemeentelijke Sleep-In in 1970, en zéér verbaasd was over de evidente vanzelfsprekende corruptie, manipulatie, leugens, bedrog en oplichterij van topambtenaren van de gemeente Amsterdam, als de alcoholica mevr. mr. S. Storm, die de Sleep-Ins kennelijk gebruikte voor zelf-verrijking of haar véél jongere mannelijke vrienden bij de studentenvereniging St. Thomas Aquinas.

Als ik tijd van leven en voldoende gezondheid heb zet ik ook dat nog wel eens on line, want ik schreef eind 1970 een fraai rapport voor wethouder Verheij (CPN), dat ik persoonlijk aan zijn persoonlijke secretaresse (CPN) overhandigd heb, waarna beiden persoonlijk ontkenden, ook tegen mijn vader (CPN), dat ze dat rapport kenden, gelazen, ontvangen hadden etc.

Hoe het zij: De gemeente Amsterdam is één grote corrupte boven de wet, het recht en de moraal staande bestuurskliek van elkaar bevoordelende en van de gemeenschap stelende bestuurders en ambtenaren sinds 1970, zoals ieder Nederlander die verkeerd geboren is ... zou hebben kunnen zien, als ze er geweest zouden zijn.

Zie ook "Chaos aan de Amstel" van Jos Verlaan, dat de gigantische Amsterdamse gemeentelijke corruptie van 1980-2000 in kaart trachtte te brengen - zodat burgemeester Job Cohen, echter Mensch, zeer goed wist waar hij aan begon in 2000. Zo'n soort man gedijt in dat zo'n soort omstandigheden en natuurlijk heeft hij helemaal niets gedaan om al die corruptie aan te pakken. Integendeel!

(****) Hier is het begin van On Corporate Bodies, van Hazlitt, dat ik wel eens eerder citeerde, maar dat echt véél te fraai is om u te willen besparen:

Corporate bodies have no soul.

Corporate bodies are more corrupt and profligate than individuals, because they have more power to do mischief, and are less amenable to disgrace or punishment. They feel neither shame, remorse, gratitude, nor goodwill. The principle of private or natural conscience is extinguished in each individual (we have no moral sense in the breasts of others), and nothing is considered but how the united efforts of the whole (released from idle scruples) may be best directed to the obtaining of political advantages and privileges to be shared as common spoil. Each member reaps the benefit, and lays the blame, if there is any, upon the rest. The esprit de corps becomes the ruling passion of every corporate body, compared with which the motives of delicacy or decorum towards others are looked upon as being both impertinent and improper.

U vindt het hele prachtige en zéér leerzame en instructieve essay onder On Corporate Bodies, in mijn Hazlitt-sectie.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail