In de NRC van heden staat een stuk ondertekend door maar liefst
achttien moderne (emeritus) hoogleraren in de "didactiek van rekenen,
wiskunde of natuurwetenschappen, of onderwijskunde, psychologie of
taalbeheersing" met de titel
" 'Realistisch rekenen' niet goed? Kinderen presteren juist beter".
U begrijpt hieruit wellicht direct dat Nederland in Havana ligt, waar de
propaganda op dezelfde manier en met dezelfde ijskoude brutaliteit aan het volk
opgelepeld wordt.
Feitelijk is het een reactie op een stuk dat ikzelf
eerder besprak en de maar liefst achttien ongetwijfeld eminent en excellent
hoogbegaafden (*) hebben net als ikzelf indertijd kritiek op
de titel van dat eerdere stuk in de NRC dat ik besprak:
Allereerst is de kop 'Ouderwets rekenen mag straks weer' principieel
onjuist.
Mijn eigen kritiek op die eerdere door de achttien superbegaafde
hoogleraren in van alles en nog wat afgekeurde kop was overigens niet zozeer
"principieel" als wel stylistisch, want ik schreef namelijk dat dit
klinkt als
een titel uit een damesblad: "Groen màg weer in de nieuwe
herfstmode"
Wat is de zéér begaafde veelkoppige professorale kritiek op de gekritiseerde
titel? Deze:
Nederland heeft geen staatsdidactiek. Niemand schrijft een rekenmethode
voor. De uitgevers produceren schoolboeken, de scholen kiezen.
U ziet: Het zijn niet de regeringen, niet de parlementariërs,
niet de onderwijs-boboos en -adviseurs, laat staan het stelletje
pretentieuze professorale domkoppen dat al zo een veertig jaar bezig is
allerlei varianten van de zogeheten "new maths" - een quasi-wiskunde die
geen wiskunde is - aan "scholen" en onderwijzers op te dringen - nee: het is de
schuld van "de scholen".
Persoonlijke verantwoordelijkheid bestaat
immers ook al dekaden niet echt in Nederland, althans niet voor
ambtenaren, niet voor bestuurders, niet voor politici, en al
helemaal niet voor onderwijs-boboos, want volgens de 18 professorale
deskundologen geldt immers dit:
De afgelopen decennia zijn de scholen massaal overgestapt op boeken die de
realistische methode volgen. Ze hebben met zes series boeken ruime keuze: van
tamelijk traditioneel tot uitgesproken realistisch.
Ziet u wel? Het zijn "de scholen" die het deden - er kwam geen mens
aan te pas, en zéker geen onderwijs-boboos, al hebben die kennelijk tegenwoordig
en de laatste dertig jaar in Neerland zo'n tien tot twintig maal mijn
jaarinkomen bij hooguit de helft van mijn intelligentie.
Laat ik dus beginnen op te merken dat ikzelf redelijk wat wiskunde heel
behoorlijk begrijp, en dat "de realistische methode" zich in mijn optiek
verhoudt tot de echte wiskunde als de prostitutionele methode tot de echte
liefde - maar ik geef grif toe dat ikzelf véél wiskunde las in mijn leven, van
wiskunde houd, godlof geen vakdidacticus onderwijskunde ben, en ook al
meer dan 30 jaar geageerd heb
(bij gelegenheid, zoals deze) tegen de zogeheten "new maths" en alles wat
daarvan afgeleid is, inclusief vals prostitutioneel "realisme" in de rekenkunde.
Vervolgens. Al ben ik dan geen professorale onderwijsbobo in de vakdidactiek
van de zogenaamde "realistische rekenkunde", ook ik kan doorzeuren over titels
boven stukken.
Kijk maar: Een kop als "Kinderen presteren juist beter" is zowel
een klassieke redeneerfout
als ook een vorm van grove en leugenachtige reclame zolang niet duidelijk
gemaakt wordt waar het dan wel "beter" dan in is: Beter dan wie of wat?
("Piet is groter" zegt even weinig als "Piet is beter", namelijk geheel niks,
zonder enige relevering, en zelfs niet over Piet, want geen mens kan groter of
beter zijn dan zichzelf, tenzij het natuurlijk een vak-didacticus "realistisch
rekenen" is.)
Daarbij, wat het zogenaamde "principieel onjuist" betreft van de kop 'Ouderwets
rekenen mag straks weer' betreft: Als dan
"Niemand schrijft een rekenmethode voor"
dan "mag" het "straks" toch óók en nog steeds, en omdat het ouderwets rekenen
- veertig en meer jaar geleden - ook "mocht", dan mag het straks toch immers
"weer"?
Moet je dan echt achtttienvoudig professor in deze of gene
vak-didactiek van een onzin-vak zijn om dit soort elementaire logische
puntjes met open ogen maar liefst achttien keren te missen? Of
lezen ze hun eigen kul niet voor het te ondertekenen? Of wordt een Neerlander
dan alleen maar vak-didacticus-cum-professor-realistisch-rekenen als hij of zij
universitair bewezen heeft én niet te kunnen rekenen én niet te kunnen
redeneren? Of is ook deze sample van achttien te klein voor deze
konklusie?
Hoe het zij, de 18 professorale hoogst integere zeer hoog begaafde
rekendeskundologen komen waarempel met "feiten" en "cijfers" zoals deze:
Ook het rapport Onderwijs op peil? (2008) van het Cito signaleert
dat de afgelopen 20 jaar Nederlandse kinderen beter zij geworden in
getalinzicht, hoofdrekenen en schattend rekenen; het cijferend rekenen is wat
achteruit gegaan.
Het is dan wat tragisch te weten dat nauwelijks een half jaar geleden
een gepensioneerde directeur van het CITO, daar ruim
vijfentwintig jaar werkzaam, precies het tegengestelde beweerde -
en dat ik de lezer hier ook wel eens uitgelegd heb waarom de feitelijke
standaarden in het onderwijs al dekadenlang aan het afkalven en inzakken zijn:
Omdat de bepaling van de eindcijfers altijd dusdanig
plaatsvindt, ongeacht het gemiddeld niveau, dat de overgrote meerderheid toch
een voldoende krijgt. (**)
U moet als u trek mocht hebben in meer van het gebazel van deze 18
onderwijs-boboos (een bobo verhoudt zich gemeenlijk tot een bobo als een bonobo
tot een bonobo - maar dit is alleen een parenthetische precisificatie over
kleffe Neerlandse carrièremakerij om een onderliggend mechanisme goed te
verduidelijken (***)) dan moet u het zelf maar nalezen op
de nrc-site.
Ik citeer alleen nog de eindalinea bij wijze van overgang naar een ander item
over de realiteit van het rekenen in Neerland.
Hier is die eindalinea:
Het beeld dat nu wordt uitgedragen over het realistisch rekenen ('alleen
een terugkeer naar ouderwets rekenen kan het land nog redden') kan leiden tot
ondoordachte veranderingen in het rekenonderwijs.
En hier zijn dan, voor uw instructie en als eventueel levensreddende
informatie bij uw volgend ziekenhuisbezoek, de kop en het begin van een bericht
van de voorpagina van dezelfde NRC over de gevolgen van meer dan 30 jaar
"realistisch" rekenen in het Neerlands onderwijs. Ik zet een en ander vet zoals
de NRC:
Arts moet op rekenles
In één milliliter zitten twintig druppels infuusvloeistof. Een patiënt
heeft twintig druppels nodig per minuut. Hoe lang duurt het voordat een halve
liter vloeistof op is?
Bij zo'n som maken artsen en verpleegkundigen veel fouten. Ze meten te
vaak verkeerd als ze een medicijn bereiden. Per jaar vallen in ziekenhuizen
tientallen doden na rekenfouten, blijkt uit onderzoek uit 2006. Vanaf deze
week gaan daarom duizenden artsen en verpleegkundigen terug naar school.
Hierbij moet u om te beginnen even bedenken dat artsen écht niet zo dom zijn
als professorale vakdidactici onderwijs-kunde e.d. en ook dat ze een
(zogenaamde, moet je er tegenwoordig bij zeggen) bèta-opleiding afliepen.
Toch weten ze vaak zélfs niet hoeveel milliliter
er in een liter zit - iets wat ikzelf toch al op mijn negende behoorde te weten,
net als iedereen in mijn klas. ("Makkelijk te onthouden, jongens" zei de
onderwijzer dan: ""Mille" is Frans voor duizend, net als in een miljoen, dat
duizend maal duizend is". Maar ja, 't is lang geleden.)
En ikzelf heb een paar jaar geleden aan een apothekersassistente
geprobeerd uit te leggen wat een milliliter is en hoe je ermee rekent, omdat
zij meende dat het medicijn dat ik kreeg voortreffelijk afgemeten
was, en ik wist dat het 1/1000e deel was van wat de dokter had voorgeschreven.
Maar ja, ik ben geen afgestudeerd apothekers-assistente, dus wie dacht ik wel
niet wie ik was, nietwaar?
Na een kwartier zelfstandig rekenen, waarbij ik moest staan wachten,
met een heuse rekenmachine en een papiertje erbij was ze er nóg niet uit,
en moest ik in arren moede en slecht gestemd over het moderne rekenonderwijs en
het lange staan naar huis om de betreffende arts te bellen, die mij prompt
vertelde dat dit om de haverklap gebeurde, bij allerlei Amsterdamse apotheken;
en die dus maar de apotheek belde om persoonlijk te zeggen dat deze patiënt
gelijk had en kan rekenen, waarna het uiteindelijk toch nog in orde kwam.
(Excuses krijg je natuurlijk niet, want je hebt in de perceptie van zowel de
apotheker als zijn assistente zowel de apotheek als de assistente voor joker
gezet.)
Kortom, je leven moet tegenwoordig dus niet afhangen van de vermogens van een
verpleegkundig of medisch gediplomeerd iets, want
die diplomaas zeggen niets dan dat de
betreffende nooit protesteerde tegen het slechte onderwijs, waarbij dus komt
dat als je zelf niet mee kunt rekenen, je maar al te makkelijk verwordt tot één
van die
tientallen doden na rekenfouten
En u moet niet verwachten dat enige niet-rekenmachtige dit als enige
persoonlijke fout of tekortkoming zal zien: Wie denkt u wel niet wie u bent dat
u de dokter of de zuster corrigeert met elementair rekenen?!
Nog een hoop en rust gevend citaatje over de moderne Neerlandse beschaving?
Vorig jaar bleek uit onderzoek van de Universiteit Maastricht dat
slechts 66 procent van een groep van 186 verpleegkundigen grammen konden
omrekenen in kilo's.
Kortom, 62 van de 186 van de - ongetwijfeld gediplomeerde - "verpleegkundigen"
- wist niet eens dat er 1000 gram in een kilo zit, of kon met die kennis
helemaal niets:
Nog minder medewerkers konden een infuusvloeistof foutloos maken, omdat
daarbij moest worden opgeteld, afgetrokken en gedeeld. De onderzoekers vonden
de rekenvaardigheid "ontoereikend". Zelf dachten de verpleegkundigen daar
anders over (..)
want al hebben ze geen enkele kennis van de meest triviale relevante weetjes
en vaardigheden, een brutale bek opzetten hebben ze allemaal wel geleerd in het
onderwijs, en die
tientallen doden na rekenfouten
zullen dan ook vast wel weer de schuld van "de scholen" zijn, en helemáál
niet en nooit van al die gediplomeerde "verpleegkundigen" die niet
kunnen en niet begrijpen wat iedere tienjarige veertig jaar
geleden vanzelfsprekend moest kunnen en weten om maar de lagere school af
te mogen maken.
Ik denk dus dat u er tegenwoordig verstandig aan doet om, mócht u zo
ongelukkig zijn een Neerlands ziekenhuis in te moeten, alle artsen en al het
verplegend personeel eerst of zo snel mogelijk een rekentest te geven,
vóórdat u 1000 keer te veel of te weinig van het een of ander in uw
infuusvloeitstof of injecties krijgt.
Een modelvraagstuk heb ik al eerder
geleverd, en iedereen die dit niet binnen enkele minuten alleen met hulp
van potlood en papier goed op kan lossen hoort géén dokter of verpleegkundige te
zijn, en hoort géén macht te hebben over wat een ander al dan niet z'n lichaam
ingespoten krijgt, en onafhankelijk van enige relevante kennis over milliliters
of elementaire rekenkunde, zoals nu in Neerlandse ziekenhuizen de feitelijk
gepraktiseerde norm en waarde lijkt te zijn, zelfs onder artsen, want hier is de
eindalinea van het NRC-stukje:
Het Academisch Medissch Centrum (AMC) in Amsterdam heeft samen met
Noordhoff Uitgevers een cursusprogramma medisch rekenen opgezet. AMC stuurt
alle 1.600 verpleegkundigen en 500 artsen naar de rekenlessen, zegt
verpleegkundig bestuurder Robert Simons. Zeven ziekenhuzien hebben inmiddels
al duizenden medewerkers ingeschreven. Tien anderen overwegen dat.
Ik zou er de eerstkomende tien jaren niet op rekenen dat de artsen en
verpleegkundigen die uw
hulpverleners zullen zijn, eventueel verplicht door uw "Zorgverzekering",
wel werkelijk kunnen rekenen, of begrijpen wat hun rekenmethode doet, en u
kunt er statistisch gif op innemen dat hun gemiddeld niveau, zowel wat betreft
kennis als intelligentie, een heel stuk minder is dan veertig en meer jaren
eerder.
Dat is dus wat de-mo-kra-ti-se-ring van Ons
Onderwijs betekent, in de feitelijke praktijk: Nivellering, debilisering en
Untergang des Abendlandes, en de incompetenten aan de macht uit naam van
de hoogste idealen.
P.S. Zie ook eerdere stukjes van dit
jaar als
Nederonderwijs en
Onderwijs-debat en
Veertig
jaar onderwijs-nivellering en vooral
Het CITO
vindt het ook.
(*) Toch gezamenlijk gauw goed voor zo'n 2 miljoen per
jaar aan salaris uit de belastinggelden, alles vanwege hun evidente,
bewezen, zeer grote vakdidactisch meesterschap.
(**) Dit is de PvdA-gepatenteerde methode waarmee het
onderwijs de laatste veertig jaar "op hoog peil" is gehouden, vanaf de
universiteiten tot de lagere scholen.
(***) Anders verwoord - met als resultaat veel
neerladingen - in mijn commentaar bij
Idee 1215 van
Multatuli en zo
bijzonder leerzaam voor Neerlanders die waarachtig carriére willen maken in
Neerland dat ik het fraais voor uw instructie en toekomstig welbevinden maar
eens herhaal:
Val niet op! Doe normaal! Wees
gewoon! Bemoei je alleen met je eigen zaken! Denk niet na, behalve
over hoe je baas te plezieren! Stel geen lastige vragen! Kritiseer
nooit je werkgever of collegaas! Heb geen belangstellingen in iets
waarin je collegaas geen belang stellen! Leef, denk, doe en zie eruit
als je geëerde collegaas! Wees nooit origineel! Denk en praat niet
over politieke, religieuze, morele, filosofische of wetenschappelijke
kwesties! Bezit geen interesses in iets waar niet talloos veel anderen
ook in geïnteresseerd zijn! Doe normaal, dan doe je al gek genoeg! En
denk vooral niet dat je iets bijzonders bent! "If you want to be
pleased, please!". De beste kruipers en de handigste huichelaars komen
't verst in onze menselijk-o-zo-menselijke maatschappij!
Leer dit van my.
Zo doende en denkende kunt ook u, ja u -
geheel anders dan ik - en ook geheel
zonder te kunnen rekenen of iets van wiskunde te weten, tóch heel snel en
makkelijk onderwijs-vakdidacticus-professor "realistisch rekenen" worden aan
een Neerlandse universiteit! Met een salaris zó hoog dat u helemaal niets van
rekenen hoeft te weten om toch iedere maand geld over te houden!
Maarten
Maartensz
|
