|
  
|
Nederlog |
|
|
15 september 2009 |
|
|
|
The real thing (Howlin'
Wolfe) |
In zekere zin is dit een vervolg op gisteren, dat over persoonlijke beschaving
ging, en wel omdat werkelijke persoonlijke beschaving u in staat stelt,
voorzover een mens of u dat mogelijk is, een goed begrip van de werkelijkheid te
hebben, zinnige keuzes te maken gebaseerd op waarachtig begrip, en allerlei
zaken vergelijkenderwijs en naar hun waarde te beoordelen.
Ik heb het dus niet over Coca
Cola, maar over échte mensen, en dat dan in kontrast met de parodieën,
imitaties, en huichelversies van echte mensen die in Neerland BN'er,
bestuurder,
topambtenaar of professor zijn. Of
modern medicus.
Helaas
moet ik vrezen dat de meesten die mij lezen mij niet écht begrijpen,
omdat echte mensen zeldzaam zijn, en ze zelden of nooit zo iemand ontmoet
hebben.
Wel, ik
ben zo iemand en mijn vader was zo iemand, en één van de dingen die mijn vader
onderscheidde van andere mannen, bepaald niet alleen voor mij, is dat hij
présence had, een sterke persoonlijkheid en een uitstekend verstand bezat, en
evident geen zwakkeling of poseur was, ook zonder z'n mond open te doen,
eenvoudig door zijn aanwezigheid.
Aangezien ik zelf nu 59 ben, en een psycholoog, kan ik u in gemoede verzekeren
dat (1) dit betrekkelijk tot zeer zeldzaam is, al is de pretentie ervan heel
gewoon (ik doel o.a. op totale Pipo's als Balkenende of Plasterk of Bos die u en
mij om strijd poberen wijs te maken dat zij "authentiek" of (werkelijk)
"intellectueel begaafd" zouden zijn en
de lange reeks van persoonlijk,
intellectueel en moreel minvermogenden die ik een professoraat aan de UvA heb
zien en horen bekleden, die ook al zo graag mochten poseren alsof zij iets
bijzonders zouden zijn)
en dat (2) ik het u waarschijnlijk niet goed in woorden uit kan leggen - al
deed ik mijn best in mijn commentaren bij Multatuli's Ideën
136,
276,
1112, en
1211, bijvoorbeeld - zomin als ik de smaak van een mango in
woorden aan u kan serveren, als u die smaak niet zelf al kent.
Dat was
één van mijn redenen om u op Cenk Uygur te wijzen,
die wel degelijk aanwezig is en een uitstekend verstand heeft; op
Jesse Ventura , idem; en vandaag heb ik een ander
voorbeeld voor u, dat ik vond via de TYT-site, namelijk Howlin' Wolf.
Wie was
Howlin' Wolf? Een
Amerikaanse zwarte blues-zanger, die leefde van 1910-1976, en waarvan u de
biografie op de Engelse Wikipedia onder de link vindt, en waar u zometeen de
links naar een paar clips van krijgt.
Ik ken
en waardeer zijn muziek al sinds de zestiger jaren, maar zag nooit eerder
beelden van hem dan tot vandaag. En aangezien ik u iets probeer te
verduidelijken over
persoonlijkheid is hier een kleine uitwijding die zowel teruggrijpt naar
gisteren als uitweidt naar "de" popmuziek.
Eerst
het teruggrijpen naar gisteren: Persoonlijke beschaving
bestaat voor een aanzienlijk deel in persoonlijke verdieping
van de kennis die men in z'n opvoeding kreeg - en heeft in veel gevallen als
gevolg dat men dingen anders leert zien en waarderen.
Nu de
uitweiding naar heden: Dat geldt ook voor popmuziek (wat u er ook precies
onder begrijpt: ik heb het minder over voorkeuren en smaken, en ik schijf "pop"
om het genre te onderscheiden van "jazz" en "klassiek"), want wat ik daarover
leerde was dat veel van de blanke rock & roll etc. waarmee ik in de Sixties
opgroeide, feitelijk afgeleid is van - vooral - de blues, zoals gespeeld
en bedacht door Amerikaanse zwarten ("negers" zei men in de zestiger jaren nog,
en terwijl ik het vermijden van "negro" in het Amerikaans en Engels kan
begrijpen gezien de associatie met "nigger", zie ik de noodzaak of reden
daarvoor niet echt in het Nederlands, terwijl "zwarte" het nadeel heeft
explicieter dan "neger" misleidend te zijn over de bruine huidskleur waar het om
gaat - maar goed: ik houd inderdaad niet van
Politiek Correct taalgebruik, zoals
u wellicht weet), die vaak veel beter - minder synthetisch, minder gelikt,
echter, waarachtiger
- is dan wat ervan gemaakt is in de muziekindustrie.
Dit is
zoiets dat je alleen bij toeval uitvindt of door je erin te verdiepen, en
hetzelfde geldt voor mij - bijvoorbeeld - de reputatie van Bob Dylan: Achteraf
bezien is hij een stuk minder interessant dan minder bekende pop-musici als
Howlin' Wolf of Jacques Brel, die gewoon meer aanwezigheid hadden, en gewoonlijk ook
betere muziek en teksten.
Ik ben
dus weer bij die
aanwezigheid, en hier zijn een paar voorbeelden ervan in het geval
van
Howlin' Wolf - en merk op dat e.e.a. uit het begin van de zestiger jaren van
de vorige eeuw dateert, en in zwart-wit is, en via Youtube komt.
En
overigens helpt het een boel als u goed Amerikaans Engels verstaat en is wat
volgt bij elkaar redelijk veel - als u het niet bevalt of aanstaat is hier de
moraal van het verhaal, verderop.
-
Howlin' Wolf - How
Many More Years
Dit is om
in de stemming te komen en een idee van de man te krijgen, en van zijn muziek.
Als u de één of het ander niet bevalt hoeft u niet verder te kijken naar de
links, allemaal naar clips op Youtube. Als het u wel aanstaat:
-
Howlin' Wolf -
Explains the Blues (Full Version)
Dit heeft
een minutenlang gesproken inleiding, die helder en to the point is - bijna 50
jaar geleden! - gevolgd door meer muzikale blues.
-
Howlin' Wolf -
Howlin' Wolf "Highway 49"
Dit is
uit een tamelijk lang optreden, alweer in zwart-wit, dat de poise en
self-possession van de man toont, om maar Amerikaanse termen te gebruiken.
-
Howlin' Wolf -
Smokestack rising
Dit is Howlin' Wolfe in concert voor
blanken, ook alweer zwart-wit en lang geleden, en zoals de andere clips niet
alleen interessant vanwege de muziek, zoals ook in
-
Howlin' Wolf - Evil
(in color, with explanation)
Dit is de enige clip in kleur die ik vond, en
bespreekt het kwaad, zowel gezongen als besproken.
Deze man
staat er: hij is aanwezig, hij denkt, hij voelt, hij handelt - zou ik zeggen, en
het verbaasde me dan ook geheel niet om daarna in de Engelse Wikipedia onder
Howlin' Wolf o.a. te
vinden dat (minus de links die u desgewenst onder de laatste link vindt):
Unlike many other blues musicians, after he left his
impoverished childhood to begin a musical career, Howlin' Wolf was always
financially successful. Having already achieved a measure of success in
Memphis, he described himself as "the onliest one to drive himself up from the
Delta" to Chicago, which he did, in his own car on the Blues Highway and with
four thousand dollars in his pocket, a rare distinction for a black blues man
of the time. In his early career, this was the result of his musical
popularity and his ability to avoid the pitfalls of alcohol, gambling, and the
various dangers inherent in what are vaguely described as "loose women", to
which so many of his peers fell prey. Though functionally illiterate into his
40s, Burnett eventually returned to school, first to earn a
G.E.D., and later to study accounting and other business courses aimed to
help his business career.
Als
het u niet (geheel) duidelijk is dan is hier een kontrast, in hetzelfde
verband:
Een waarachtige studie in kontrasten, ook in latere
levenslopen trouwens!
Anders
gezegd, en wel zoals ik het zelf o.a. omschreef, bijvoorbeeld in
een noot bij
Multatuli's Idee 276 dat zo begint:
Kranke, Volk, Mensheid... sta op
naar den geest! Ruk af den halsband die u hindert. Weg met dat gewicht
op uw hart. Ge zyt niet ziek, ge zoudt niet ziek wezen
althans wanneer ge slechts den moed hadt uzelf te zyn.
Mensch,
wees mensch !
Met mijn noot:
"Mensch,
wees mensch ! " is een
andere vorm van 136, en impliceert 'tzelfde:
De meeste mensen - bijna alle mensen - zijn geen
echte
mensen, geen waarachtige mensen, maar
zelf-gemaakte karikaturen van mensen, parodieën van mensen,
vervalsingen van mensen, halve of kwart mensen die
pretenderen - authentiek pretenderen! eerlijk huichelen! - dat ze zijn
wat ze niet zijn.
Het zijn acteurs, rollenspelers,
illusionisten, vertoners van uiterlijkheden met een verborgen
innerlijk, die zich inspannen iets te schijnen dat ze niet werkelijk
zijn, maar waarvan men denkt dat "men" -
fatsoenlijke, nette, oppassende,
behoorlijke, zedige men - behoort vóór te wenden om maatschappelijk
voordeel te halen, sociaal aangepast te lijken, mee te mogen doen en
eten en verdienen met de anderen.
Waarover
u uitgebreid kunt lezen in het kader van menselijk rollenspel in noten daarover
bij idee 1112 en
idee 1211. En het
gaat zelfs over
waarachtige psychologie!
P.S.
En overigens gaat het natuurlijk, net als het vorige item, indirect om het
nieuwe mensentype dat ik ontmoet in Neerland, als medici, topambtenaren,
burgemeesterlijke voorliegers, ombudsmannen, en meer dergelijks, waarvoor ook
zie Iets over managers-typen,
Economie & managers: Uitkomende hypothese, Over Orwell, Burnham en de managers,
en
Over corporatisme,
en trouwens ook
Iets over bonussen,
want ik denk dat ik het allemaal redelijk wel begrijp en uitgelegd heb.
Het
probleem is alleen dat er niet zoveel goede verstaanders zijn, dat ik gisteren
o.a. behandelde, en vorig jaar in ambtelijk en filosofisch Neerlands gevolg,
door mij alles al eenentwintig jaar geleden voorspeld,
in Mandarijntjes met een IQ van 118, zoals tegenwoordig het Zorgcentrum
Borgerstraat, met bloedstollende brutaliteit bovendien - en dan ben ik nog
optimistisch over de intellectuele en morele vermogens van betrokkenen:
Beangstigend, zoals ik al zei.
Het resultaat zal zijn wat tot
op aanzienlijke hoogte, na 25 jaar Mammoetwet, al zichtbaar is: Achterlijke
academici; hele, halve en driekwarts charlatans doctorandussen psychologie en
sociologie; getitelde quasi-intellectuelen die nauwelijks vreemde talen
kennen en het "te druk" hebben om te lezen, niet kunnen schrijven,
en geen redelijk Nederlands beheersen (genus geëerd lid van de
volksvertegenwoordiging - een dolhuis vol zelfverafgodende yahoos dat helaas
maar een paar honderd minkukels onderkomen verschaft); semi-wetenschappelijk
maar zwaar gesubsidieerd onderzoek dat nooit wat oplevert behalve bovenmodale
inkomens voor "wetenschappers" met zeer modale gruttershersens en
onleesbare onderzoeksrapporten in gruwelijk ambterlands "ten bate van de
vrouwenbeweging, de vakbeweging, en de milieubeweging" (zoals de
doelstelling van de UvA jarenlang luidde) - kortom, Nederland zal bestuurd
worden door corrupte mandarijntjes met een gemiddeld IQ van 118. En de
gebruikelijke schijnheilige poeha en achterbakse hebzucht, dus "in naam
van onze voorbeeldige dommocratie, pardon democratie".
Niets nieuws? Echte wetenschap
zal in een atmosfeer van tienduizenden, wellicht honderdduizenden
doctorandussen minibrein en maxi-hebzucht (een gemiddeld IQ van 118 sluit
hebzucht, ambitie, scherpe ellebogen, en een heerlijke soort-zoekt-soort
vakbondswerkersmentaliteit bepaald niet uit) nog zeldzamer worden dan het al
is.
Het culturele peil van de
samenleving zal zakken totdat publiekshoeren op de droombox de bevolking tot
iedere vorm van onredelijkheid kunnen bewegen. Politieke gangsters,
oplichters, uitvreters en ambiërende dictators zullen de vrije hand krijgen -
en de enige sociale groep die hen met kracht van rationele argumenten,
gebaseerd op werkelijke kennis en begrip van de menselijke cultuur had kunnen
tegenspreken, zal gereduceerd zijn tot een stelletje stamelende nietskunners,
van exact het niveau volksvertegenwoordiger dat we al hebben.
Niets nieuws,
vraag ik nogmaals? Nee inderdaad: Vrijwel het enige wat we nog niet hebben is
een volksmennende would-be dictator die er misbruik van maakt. We hebben
immers al meer dan 25 jaar Mammoetwet achter de rug. En we leven in een
gedebiliseerde samenleving, die onomkeerbaar verder debiliseert.
Daarom
ben ik dus gek en daar valt iets voor te zeggen, vanuit gronden zoals eertijds
ook in de Soviet-Unie golden. Terwijl de dames die dit tegen mij beweren op
voornaamsbasis met mij praten en doen alsof ze geen directrice van de instelling
zijn - juffrouw Wendi, die van zichzelf beweerde "alleen maar de boodschapper te
zijn", en die inderdaad sprak als een Huishoudschool-intellectje anno 1960, maar
de general manager van de tent blijkt, en dus kennelijk vanzelfsprekend liegt,
en bij voorkeur in het verborgene.
Wel...
naar mijn normen gerekend (volgens huisarts Boon die van "een
tachtigjarige nog immer werkende huisarts die 24 uur per dag klaar staat voor
zijn patiënt: dat is niet meer van deze tijd) behoren dit soort intellectjes bij
een koekebakker of aan een lopende band dienend werk te doen, dat werkelijk
begroot is op hun geringe vermogens, in plaats van dat ze in deeltijd-baantjes
pretenderen dat ze iets zijn dat ze eenvoudig niet behoorlijk kunnen.
Althans
in mijn zeer geschoolde ervaring, iets wat de dames ook al niet in rekening
brengen, omdat ze dat én niet willen én niet kunnen.
Wel,
juffrouw Wendy Harkema: Ik kan er niet tegen brutaal belogen te worden door een
moreel evident minderwaardig tiepje als jij, en je hebt wat volgt echt aan de
combinatie van je eigen brutaliteit en je eigen onvermogens te danken.
En mag
ik je er ook nog op wijzen, liegmadam, dat ik gekwalificeerd ben om over
jou en je medisch circus te oordelen, maar dat jij evident niet de kennis
noch het verstand hebt over mij te oordeelen, en dat ik ook vind dat mensen met
jouw evidente intellectuele en morele mini-vermogens GEEN beslissings- of
lichamelijke macht over anderen behoren te hebben: Je hebt er de vermogens niet
voor om dat behoorlijk te doen.
Je mag
me weerleggen met je diplomaas, en ik zal dat keurig netjes vermelden als je dat
kunt, maar volgens mij had je in mijn tijd nooit meer dan een Huishoudschool
mogen aflopen. En overigens belieg en bemanipuleer je je eigen soort maar, en
dat niet in een functie met macht over anderen, want daarvoor heb je noch de
morele noch de intellectuele wherewithall om het behoorlijk te kunnen.
Ik leef
in een land waar de debielen en de schoften zich in de hoogste functies hebben
weten te dringen vanwege 40 jaar welbewuste nivellering, opzettelijk ingevoerd
door de Harkema-tiepjes, uit afgunst, hebzucht en de wil tot macht zonder
verantwoordelijkheid, zonder aansprakelijkheid, zonder competenties, maar met
een formeel diploma zonder werkelijke inhoud.
Later
ongetwijfeld meer over dit onderwerp, uiteindelijk een kwestie van
Over karakter, en gebrek daaraan.
Maar
goed - dit was eens een heus Multi-Media-Nederlogje, als u tenminste
Youtube aan de gang kreeg.
Maarten Maartensz |
|
home - index - top -
mail |