Nederlog        

 

16 december 2008

Mail aan mijn artsen: EPD, hulp, zelfmoordpil


 

 

Het houdt nog steeds niet erg over met mijn ME en dit heeft mede veroorzaakt dat ik het formulier tegen het EPD van dr Ab Il Duce Klink niet opgestuurd heb, want ik heb - zo bleek weer eens - niet de gezondheid om het daarvoor nodige loop- en staan-werk te doen en ik krijg in Amsterdam al dertig jaar niet de hulp waar ik als invalide sinds dertig jaar recht op heb.

In dit verband dus een mail aan mijn artsen, die over de volgende onderwerpen handelt:

Beste Irene en Ruud,

Dit is een lange en geen dringende mail die overigens deel uitmaakt van Nederlog en van ME in Amsterdam, en die mijn reactie op weer een jaar van Amsterdamse ambtelijke mishandeling geeft - deze keer met de wellicht nieuwe informatie dat B&W van Amsterdam, ook na een half jaar studie, geheel niets heeft kunnen vinden op mijn site waar ze het mee oneens zijn, of althans publiek durven zijn.

De onderwerpen en sectie-lijst staat hierboven.

1. EPD:

Zodra ik het formulier van dr Ab Il Duce Klink ontvangen en gelezen had en bevonden had dat zelfs de wet die het EPD en dat formulier formeel en juridisch had moeten rechtvaardigen niet eens door de Tweede Kamer is aangenomen heb ik jullie gebeld en met jullie assistentes gesproken en gezegd dat ik hier zeer op tegen ben, en heb ik opgegeven dat ik wil dat mijn patiŽntgegevens geheim gehouden worden, eenvoudig omdat ik geen zogeheten "vertrouwensrelatie" met artsen kan hebben als deze hun dossiers over mij moeten openen voor zogeheten zorgverzekeraars, voor ministers, en feitelijk voor alles wat ambtenaart en bestuurt in Nederland. (Ik heb ook nooit met enige arts gesproken onder aanname dat dr Ab Il Duce Klink en zijn ambtenaren in een toekomst toegang tot mijn medische dossiers zou krijgen - want ook ik was niet cynisch genoeg om het bestaan van iets als dr Ab Il Duce Klink voor mogelijk te houden.)

Ik heb daar ook op mijn site over geschreven - zie 1 november, 4 november en 10 november - en kan jullie trouwens melden dat mijn site "zeer vaak gebruikt wordt" volgens McAfee; "groen is" volgens dezelfden, dus veilig; en dat ik feitelijk de afgelopen jaren minimaal 300 verschillende bezoekers en minimaal 1600 hits per dag heb (en gisteren resp. 398 verschillende bezoekers en 3432 hits). (*)

Zoals hierboven staat heb ik niet de gezondheid kunnen vinden om een en ander zowel in te vullen als te voorzien van copieŽn van identiteits-bewijzen, en zoals jullie in de links na kunnen lezen vind ik het hele EPD - dus feitelijk en effectief: de afschaffing van het medisch beroepsgeheim en de afschaffing van enige reŽle vertrouwensrelatie tussen arts en patiŽnt - een grote grove schande, en de manier waarop dr. Ab Il Duce Klink een en ander aangepakt en doorgevoerd heeft fascistoÔde in de beste Mussolini-tradities. (**)

Dit oordeel, naast mijn ervaringen de afgelopen dertig jaar, waarin ik

  • gruwelijk gediscrimineerd ben als invalide, zowel toen dat niet erkend werd als nadat dat wel erkend werd;
  • gruwelijk gediscrimineerd als student vanwege mijn "uitgesproken ideeŽn", want ik was vrijwel de enige die, al dekaden vůůr Dijsselbloem, zei en schreef wat in het Dijsselbloem-rapport te lezen staat, waarvoor ik herhaaldelijk, kennelijk ook met sadistisch genoegen, "gezien de ernst van uw ziekte", zoals het College van Bestuur van de UvA mij schreef, en als enige Nederlander sinds 1945, van de universiteit ben gegooid
  • letterlijk vergast ben door mijn harddrugshandelende huisbaas, in samenwerking met de drugscorrupte Bouw- en Woningdienst van de gemeente Amsterdam, omdat ik de moed in mij vond te protesteren tegeb de overlast van de zogeheten coffeeshop (feitelijk: harddrugshandel vermomd als softdrugscafť, met vergunning voor de ramen met de handtekening van burgemeester Ed van Thijn)
  • bijna 4 jaar aan mijn lot overgelaten door het gemeentebestuur van Amsterdam, de gemeentepolitie van Amsterdam, de Bouw- en Woningdienst van Amsterdam
  • 20 jaar niet beantwoord ben in mijn klachten hierover door de opeenvolgende burgemeesters Van Thijn, Patijn en Cohen, hun colleges van wethouders, de gemeenteraadsleden van Amsterdam, en door letterlijk honderden ambtenaren en bestuurders, die het allemaal bijzonder licht vonden mijn pijn te dragen, en allemaal weigerden de Nederlandse wet te handhaven
  • als gevolg waarvan ik die 20 jaar vrijwel voortdurend pijn geleden heb, voortdurend gechicaniseerd werd door de gemeente Amsterdam, voortdurend geen enkele hulp kreeg van de gemeente Amsterdam behalve de allerminimaalste bijstand, tegenwoordig verstrekt door wat ik heb leren kennen als een terreurorganisatie, namelijk van ambtenaren die feitelijk onaansprakelijk zijn, onverantwoordelijk zijn, boven de wet staan, en mij omgestraft mogen beledigen en belasteren

leiden mij tot de volgende vaststelling

  • ik weiger iedere toestemming mijn medische dossiers te tonen, samen te vatten, of te verstrekken aan enig persoon die niet voor jullie werkzaam is zonder mijn voorafgaande schriftelijke toestemming (***)

en de volgende twee punten.

2. Hulp c.q. discriminatie:

Ik ben nu 30 jaar invalide en krijg al 30 jaar geen enkele hulp - in een land waarin diezelfde tijd minstens 8 miljoen mensen in de WAO zaten, overwegend zonder zelfs maar ziek te zijn; grootouders rijkssubsidies kregen om hun kleinkinderen op te vangen; iedere Amsterdamse junk de heroÔne, nieuwe valse standen, nieuwe kleren, en nieuwe woningen nagedragen kregen door dezelfde GGD-ambtenarij die mij naar mijn stelling overtuiging rond 2002 de zelfmoord in probeerde te drijven ten behoeve van de carriŤres van de laatste drie Amsterdamse burgemeesters; terwijl ik nu al 15 jaar geen wasmachine en al 6 jaar geen bed heb, omdat ik het geld daar niet voor krijg en de hulp ook niet, ondanks het feit dat medisch vastgesteld is dat dit zo is.

3. Brief prof.dr. Molenaar:

Kennelijk geld ik dus in de feitelijke praktijk als een Untermensch bij het bestuur van de stad Amsterdam, want ik kan anders niet verklaren waarom iemand die alleen met 10-en z'n doctoraal haalde; die de zoon en kleinzoon is van Amsterdamse verzetshelden; die een brief als de volgende aan de gemeente overlegde

 

 

 

FACULTEIT DER MAATSCHAPPIJ- EN GEDRAGSWETENSCHAPPEN

Afdeling Psychologie

Roeterstraat 15
1018 WB Amsterdam
Tel. 020 525 6228

Amsterdam
31 mei 2002

 

Programmagroep Psychologische Methodenleer
Contactpersoon: Prof.dr. P.C.M. Molenaar
(..) (noot)

 

L.S.

Hierbij wil ik u het volgende verzoek voorleggen. Drs. Maarten Maartensz bereidt een proefschrift voor onder mijn begeleiding. Hij is een begenadigd mathematisch logicus die op dat gebied, alsmede op aanverwante gebieden (zie hiervoor zijn website), uitstekend wetenschappelijk werk verricht. Ik verwacht derhalve veel van zijn promotieonderzoek. Helaas is de heer Maartensz behept met een slopende kwaal, die het hem gedurende lange perioden onmogelijk maakt om normaal te functioneren. Sinds hij orthomoleculaire middelen gebruikt heb ik kunnen vaststellen dat hierdoor de meest kwalijke effecten van zijn kwaal worden getemperd. Ik wil u derhalve dringend verzoeken om de heer Maartensz een financiŽle vergoeding te doen toekomen opdat hij zijn promotieonderzoek zal kunnen voorzetten. Ik ben graag bereid tot enig aanvullend commentaar.

Hoogachtend,

Prof.dr. P.C.M. Molenaar
Hoofd Programmagroep Psychologische Methodenleer UvA
Hoofd Programmasubgroep Cognitieve Ontwikkelingspsychologie UvA

geen enkele hulp krijg.

Ik heb het hier wel eens met jullie over gehad, maar het lijkt mij dat 30 jaar evidentie mťťr dan genoeg is, en het lijkt mij ondertussen ook dat ook ik de ambtelijke en bestuurlijke behandeling krijg die in Nederland gebruikelijk is voor klokkenluiders: Fred Spijkers en Ad Bos overkwamen en overkomen nog steeds soortgelijke chicanes en ambtelijke en bestuurlijke smerigheden als mij ook overkwamen.

Na dertig jaar vragen ga ik er dan ook nu vanuit dat het geen enkele zin voor mij te vragen of eisen bij de gemeente Amsterdam wat eenvoudig mijn wettelijke rechten zijn, want ik krijg ze toch niet, al dertig jaar lang, eerst vanwege tien jaar geen erkenning van mijn invaliditeit, en de twintig jaar daarna vanwege wat ik schreef tegen het Amsterdams ambtelijk tuig dat mij liet vergassen en met moord bedreigen ten behoeve van de Amsterdamse drugshandel.

Ik heb een en ander verduidelijkt o.a. in Voer voor advocaten en filosofen, en in ruim 100 stukken in Nederlog, nadat bleek dat B&W van Amsterdam en de DWI weer poogden mij de zelfmoord in te manipuleren door mij te pogen te dwingen glas te gaan snijden als invalide, omdat in Amsterdam iedereen die invalide is geldt als "niet geÔntegreerd in Onze Maatschappij" (ook met een site als de mijne; ook na een brief als boven geciteerd; ook na vergassing, veelvuldige moorddreigingen, en herhaalde verwijderingen van de UvA "vanwege uw uitgesproken meningen").

4. Hoe ik mijn positie zie:

In feite zie ik mijn positie als volgt - en ik citeer mijzelf uit 11 juli van dit jaar, ook alles bekend aan B&W van Amsterdam:



Mijn vader overleefde bijna 4 jaar Duitse concentratiekampen als veroordeelde 'politieke terrorist', en kon daarna nog een familie stichten, waarin ik als oudste zoon geboren werd, en 20 jaar werken als bouwvak-arbeider, waarna hij gepensioneerd werd met een verzetspensioen, en hij organiseerde met het Sachsenhausen-comitť in de laatste 20 jaar van zijn leven tentoonstellingen over het verzet, de kampen, en het gevaar van heropkomend fascisme, die uiteindelijk uitmondde in de zogenaamde Nationale Verzetstentoonstelling, die vele keren in vele plaatsen, zoals het Koninklijk Paleis op de Dam en de Dom te Utrecht, gestaan heeft, en waarvoor mijn vader, vlak voor zijn dood, op het stadhuis van Amsterdam, geridderd is;

Ikzelf overleefde bijna 4 jaar, als niet-erkende invalide met ME, geluidsoverlast, moordbedreigingen, terreur en een vergassing waar ik net niet aan overleed, wonend boven een coffeeshop vermomd als harddrugshandel, met vergunning van burgemeester Van Thijn voor het raam om in drugs te handelen, en ben in hetzelfde jaar als ik vergast werd voor de derde keer van de Gemeentelijke Universiteit verwijderd vanwege "uw uitgesproken ideeŽn", en heb sinds dat jaar, en na nog 3 jaar terreur en overlast, waarin mijn toch al niet goede gezondheid radikaal geruÔneerd zijn, voortdurend pijn, en ben ook al 20 jaar klagend over de terreur, de vergassing, en de verwijdering, bij zowel de gemeente Amsterdam als de gemeentelijke UvA, en krijg al 20 jaar geen antwoord: Men is systematisch en universeel persoonlijk onaansprakelijk en persoonlijk onverantwoordelijk bij de gemeente Amsterdam en de UvA - en ik heb geen familie kunnen stichten, heb de diepste legale armoede geleden, heb geen enkele hulp gekregen, heb zelfs geen enkel antwoord gekregen, behoudens dat ik geen antwoord krijg vanwege mijn taalgebruik, dat dusdanig "grievend en/of beledigend" zou zijn dat het Amsterdams burgemeesters en wethouders ontslaat van de plicht de Nederlandse wet te handhaven, gelijk als in het geval van gedoogde soft- en harddrugshandel (want de gemeente-politie van Amsterdam weigerde ook daartegen mijn klachten in behandeling te nemen), en ik mocht ook, ondanks mijn bewezen en erkende briljante verstand, niet promoveren, en werd door de GGD en namens B&W naar het Leger des Heils verwezen toen een vooraanstaand universitair professor (sindsdien geŽmigreerd) daar om vroeg.

In een land en een stad waarin dat mogelijk is, wil ik niet leven, en geen belasting betalen: Ik wil hier weg.

Omdat mijn gezondheid kennelijk voorgoed en volledig geruÔneerd is boven genoemde drugshandel, heb ik daar een aanzienlijke schadevergoeding voor nodig, was het alleen maar om mij een pensioentje te verzorgen als Jo Ritzen, ťťn van de integere ruÔneerders van het onderwijs, of als Bob de Hon, die mij van de universiteit liet verwijderen vanwege mijn kritiek op de ruÔnering van het onderwijs.

Het probleem is echter dat ik al 20 jaar, sinds ik mij persoonlijk met mijn klacht wendde tot de persoonlijke portier van drs. Ed van Thijn, burgemeester uit naam van de Februaristaking, die mijn ouders ontmoet heeft, en die nogal wat te danken heeft aan de tentoonstellingen waarvoor mijn vader geridderd is op het stadhuis van Amsterdam, eenvoudig geen antwoord krijg op mijn klachten, hoe ik zo ook stel, gemoduleerd in welke beleefdheidsfrases ook.

Ook de onderzoeker van de gemeentelijk Ombudsman heeft me verteld dat zij er niet in geslaagd is de afgelopen zes maanden het kabinet van burgemeester Cohen enig antwoord te ontlokken, en dat er nu een juridische missive is verzonden die 19 juli afloopt. 

Ondertussen lijd ik pijn, en leef ik in grote armoede, en bevind mij meestal doodmoe en met pijn op een matras, bij gebrek aan een bed, dat ik alleen kan krijgen als ik het geld voorschiet, waarna ambtenaar Edelaar zal beslissen of hij ook zo vriendelijk zal zijn een deel daarvan aan mij over te maken, ergens voor 2025, als ik geluk heb, terwijl ik nu 7 euro 50 per dag heb, na aftrek van vaste lasten, om van te eten, kleden, boeken en computers te kopen, uit te gaan, en rekeningen van Waternet te betalen, een nieuwe bril te kopen, etc. etc.

Daarvoor Hadden Uw Ouders En Grootouders Hun Leven Veil!

Het lijkt mij dus - bijvoorbeeld - dat gruwelijk als een KZ ongetwijfeld geweest moet zijn, mijn vader na bijna 4 jaar KZ toch nog een heel stuk gezonder was dan ik na bijna 4 jaar boven Ed van Thijn's gegunde, gedoogde (hard)drugshandel, en sindsdien.

Ik vermoed echter dat dit alweer een zťťr grievende en/of beledigende mededeling is voor de burgemeesters Van Thijn, wijlen Patijn, en Cohen, hoewel mijn pijn anders suggereert, en ik ook weet dat het leed van anderen voor burgemeesters besturend uit naam van de idealen van de Februaristaking verbazend heldhaftig, vastberaden en barmhartig te dragen blijkt (***), ook ondersteund door zulke fraaie frequente burgemeesterlijke toespraken over concentratiekampen en idealen, en de humanistische en rechtsstatelijke idealen die daarmee samenhangen.

Hoe het zij: Ik heb een grote vordering op de gemeente Amsterdam, de Staat der Nederlanden, en alles wat in Amsterdam de afgelopen 20 jaren ambtenaarde of bestuurde (een collectief van zeer loyale collegaas, en ik zeg dit met het grootst mogelijk respect) ik zou mijn klachten en mijn ervaringen graag toelichten voor het Europese Hof te Straatsburg, onder andere omdat ik meen dat mijn vader en grootvader niet in het verzet gingen of in een concentratiekamp zaten opdat ik van de universiteit verwijderd mocht worden vanwege mijn uitgesproken mening, of opdat ik vergast mocht worden ten behoeve van de klachtvrije rust van Amsterdams harddrugshandelaars, of opdat ik 20 jaar veel pijn en veel armoede mocht lijden, en zťťr veel minder hulp dan om het even welke junk zo gelukkig was om zich in Amsterdam levend, al dan niet met een Nederlands paspoort, tot de gemeente te wenden. Junken worden in Amsterdam keurig verzorgd, opgevangen, geholpen, gesteund, en  beschermd, gelijk de Amsterdamse harddrugshandel, maar ik niet, want ik heb een "grievend en/of beledigend" taalgebruik, en kan niet goed kruipen.


In een land en een stad waarin dat mogelijk is, wil ik niet leven, en geen belasting betalen: Ik wil hier weg.


5. mail van B&W Amsterdam:

Omdat ik weer onderworpen werd aan een keuringscircus heb ik daar weer tegen geprotesteerd, ook bij de gemeentelijke ombudsman; omdat ik protesteerde werd ik weer gediscrimineerd en gechicaniseerd, belasterd en beledigd door gemeentelijke ambtenaren (die bijvoorbeeld weigeren, al 15 jaar lang, mij zelfs als "drs." aan te schrijven, en de telefoon op de haak gooien als ik zeg dat ik dat ben, waarna de klachtenbehandelaars bij toebrullen dat "u heeft helemaal geen recht te protesteren!").

B&W van Amsterdam heeft zichzelf meer dan een half jaar toegekend om mijn site door te nemen met hun bestuursdienst en getrainde advocaten, en tegelijk te proberen of ik alsnog het Hilton af gemanipuleerd kon worden en antwoordde toen als volgt - en zie ME in Amsterdam, zie bovenstaande brief, zie mijn site - en NB dat wat volgt, indien gelezen in context, een evidente moedwillige sadistische chicane is:


Gemeente Amsterdam
Bestuursdienst

Directie Stedelijke Bestuursadvisering
Afdeling Fysiek Domein

--------------------------------------------------------------------

Datum                     augustus 2008
Ons kenmerk          2008/5760
Behandeld door       M.C.J. van Eendenburg 

--------------------------------------------------------------------

Onderwerp        Vragenlijst

Geachte heer Maartensz,

In februari heeft u een uitgebreide mail gezonden aan alle leden van het College van B&W.
Naar aanleiding van uw mailbericht berichten wij u als volgt.
In uw mailbericht vraagt u ons de Achmea vragenlijst in te vullen. Daarbij heeft u diverse aspecten, waaronder uit het verleden, betrokken.
Wij hebben kennis genomen van wat u hierbij onder woorden heeft gebracht.
Wat betreft de invulling van de vragenlijst kunnen wij u niet helpen.

Tot slot brengen wij het volgende onder uw aandacht. Zoals aangegeven bevat uw mailbericht diverse zeer uiteenlopende onderwerpen dan wel stellingnames. De inhoud van uw opmerkingen geeft geen aanleiding om hier verder op te reageren.

Een afschrift van deze brief hebben wij ter informatie gezonden aan de Gemeentelijke Ombudsman en de Dienst Werk en Inkomen omdat ons is gebleken dat uw correspondentie ook aan hen heeft gericht.

Met vriendelijke groet,

Burgemeester en wethouders van Amsterdam,

secretaris
drs. H. de Jong   (handtekening)

burgemeester   
mr. M.J. Cohen   (handtekening)


Ik vind dit schunnig, beestachtig sadisme, en gezien het halve jaar dat Cohen etc. zichzelf gaven weten zij dat ook heel goed - zie de Aabb-mensen - en genieten kennelijk van dit soort dingen (waarbij jullie ook moeten opmerken dat een Job Cohen, Rob Oudkerk, Lodewijk Asscher en kornuiten allemaal open staan voor telefoontjes en gesprekken met 16-jarige Marokkaanse meisjes met probleempjes rondom hoofddoekjes, maar mij al 8 lange pijnlijke armoedige jaren weigeren te ontvangen, spreken of behoorlijk te beantwoorden, alsof dat voor lieden van hun menselijkheid en integriteit volkomen vanzelf spreekt.

6. Mail van Ombudsman Amsterdam:

Hier is "het antwoord" van de gemeentelijke ombudsman, die ondertussen in dat halve jaar ook bevonden zal hebben dat ik de vorige Amsterdamse ombudsman beschuldig van mij de zelfmoord in te hebben helpen trachten manipuleren in 2002, toen ik verzocht om enige hulp om mij in staat te stellen te promoveren:


Gemeentelijke Ombudsman

Datum         :  9 september 2008
Ons kenmerk :  12329/SHG
Betreft        :   uw verzoek

Geachte heer [Maartensz],

Enige tijd geleden hebt u zich tot mij gewend vanwege het uitblijven van een reactie van de gemeente op uw brief.
Zoals ik u eerder heb laten weten heb ik de Bestuursdienst meerdere malen om een reactie aan u verzocht. Helaas heeft het een behoorlijke tijd geduurd voordat u deze kreeg.

U hebt in de tussentijd een paar keer telefonisch contact gehad met mijn medewerkers. Ook hebt u stukken uit uw Nederlog aan mijn kantoor gestuurd. Mijn medewerkster, mevrouw Hasselbaink heeft u tijdens een van de telefoongesprekken verteld dat ik allťťn de beantwoording van uw brief door de Bestuursdienst zou bewerkstelligen. Over de inhoud ga ik niet.

U hebt eind augustus een brief ontvangen, deze is ondertekend door de gemeentesecretaris en de burgemeester. Het feit dat deze reactie zo lang op zich heeft laten wachten verdient absoluut geen schoonheidsprijs. Ik zal dit nog eens onder de aandacht brengen van de gemeente.

Ik zie verder geen aanknopingspunten een nader onderzoek in te stellen. Ik zal dan ook overgaan tot sluiting van het dossier.

Met vriendelijke groet,

Gemeentelijk Ombudsman,
namens deze,

Peter Perrels
coŲrdinator onderzoek


De ondertekenaar is dan ook niet de gemeentelijk Ombudsman van de Pol - in dat halve jaar volgens zijn staf drie keer met vakantie, en twee keer met verlof, en "dus" nooit in staat mij te ontvangen, telefonisch te spreken, of een mail of brief te schrijven - maar de gewillige uitvoerder die dit al 6 jaar eerder had geprobeerd.

Hoe het zij: Ik krijg geen hulp, behalve wat iedere niet-zieke niet-invalide bijstandscliŽnt minimaal moet krijgen; ik mag vergast en met moord bedreigd worden in Amsterdam, door harddrugshandelaren beschermd door B&W van Amsterdam, twintig jaar lang; ik heb niet het recht te promoveren, zelfs niet het recht om bij mijn titel aangeschreven te worden, al ben ik evident briljant en al hebben de heren en dames mijn diploma's gezien; ik heb voortdurend te maken met feitelijk anonieme ambtelijke schoften - onbekende achternaam, onbekend adres, onbekende functie, onbekende leeftijd, onbekende opleiding: de dames en heren mogen dit allemaal weigeren te zeggen, terwijl zij op mijn persoonlijke dossiers zitten, en gewoonlijk kennelijk rond de helft van mijn IQ hebben, en zelf maar al te vaak evident menselijk tuig zijn, die hun functies kennelijk blijven uitoefenen vanwege hun aangeboren sadisme en slechte hersenen; en hulp, steun, of zelfs maar een bed, een wasmachine of geld voor een computer zijn er voor mij niet, want ik schrijf te goed en ben te lastig.

Ik zou dus nu wel eens willen horen van jullie hoe iemand als ik in Amsterdam hulp kan krijgen, afgezien van het Leger des Heils dan, zoals andere invalide Amsterdammers wel hulp krijgen - maar nee: ikzelf ga het niet meer proberen bij het sadistentuig van de gemeente Amsterdam dat me al 30 jaar lang iedere hulp ontzegt, want daar ben ik niet masochistisch genoeg voor.

In dit verband dus het volgende.

7. Redenen zelfmoordpil:

Ik leef al minstens 25 jaar tegen mijn wil in deze heilstaat voor harddrugshandelaars en voetbaldebielen, maar kan eenvoudig niet ontsnappen omdat mijn gezondheid zo beroerd is.

Ik krijg geen enkele hulp, en zie dat al vele jaren als gemeentelijke opzet, met het doel mijn de gemeente al 20 jaar bekende depressiviteit te misbruiken om mij de zelfmoord in te manipuleren; ik lijd iedere dag pijn en lig iedere dag zo'n 16 uur in bed, zonder enige hulp, al 20 jaar lang (en niet omdar ik dat wil, maar omdat ik niet anders kan!); ik kan al 20 jaar alleen met grote moeite in leven blijven; ik ben nu 58, en heb mijn moeder en grootvader aan de Alzheimer zien ondergaan, en ook aan de daarbij niet passende "zorg" zoals in Neerland kennelijk gebruikelijk is voor wie niet rijk is; ik heb mijn vader aan botkanker zien sterven; ik vind dat ik genoeg geleden heb, zťlfs om het mateloze sadisme van burgemeesters van Amsterdam te bevredigen; ik wil ook niet in een land wonen met een Verdonk of Wilders als premier, of met een Klink op VWS, en trouwens ook niet met het zooitje onbeschaafd bestuursvee dat hier parlementariŽr pleegt te zijn; ik wil ook niet toezien hoe het land tenonder gaat aan neo-fascisme of aan terreur of aan economische crisis terwijl ik niet eens kan vluchten; ik wil ook niet nog een keer - over 2 1/2 jaar - onderworpen worden aan weer zo een brute en smerige "keurings"martelgang; en ik wil dus een zelfmoordpil ŗ la Drion.

En nee, maak jullie geen zorg over mij zolang Nederland niet aan het instorten is of verder radikaal fasciseert, want ik heb vele achterstallige verrekeningen af te doen, o.a. met het menselijk uitschot dat zich Ed van Thijn, Job Cohen en Rob Oudkerk noemt.

Dit is voor het geval dat; omdat ik al 30 jaar geen hulp krijg; omdat ik niet nodeloos pijn wil moeten lijden omdat de behandelende functioneel anonieme ambtelijke Amsterdamse beestmens dat graag ziet, omdat ik zo evident niet zo normaal ben als hij of zij is, dus evident niet deug volgens zijn of haar uitermate beperkte, lamme en laffe halve menselijkheid; het is omdat ik vind dat ik daar recht op heb (als levenslange atheÔst; als filosoof; als iemand met pijn en zonder hulp, al dekaden lang; als iemand die niet weg kan lopen ook als hij bedreigd wordt of de neo-fascisten aan de macht komen; als iemand die al 30 jaar schunnig gediscrimineerd wordt in Nederland, vanwege ziekte, vanwege ideeŽn, vanwege morele moed); en ik vind dat mijn leven en kansen en ontwikkelingsmogelijkheden in Nederland, in Amsterdam, systematisch, moedwillig en met sadistisch genot kapot zijn gemaakt door vele tientallen hoge Amsterdamse ambtenaren en bestuurders zoals genoemd in ME in Amsterdam.

Aangezien ik begrijp dat ook dit vast weer op allerlei zogenaamde morele c.q. feitelijk bureaucratische problemen zal stuiten:

Het kan ook zonder, maar als dat moet ga ik dan, gezien de pijn die ik geleden heb en de dertig jaren discriminatie die ik ondergaan heb, niet alleen - en een schunnig sadistisch beestachtig circus als ik het afgelopen jaar weer doorstaan heb doorsta ik niet gewillig en vreedzaam nog een keer, want het kost me teveel pijn, en die pijn pleziert degenen die deze veroorzaken evident veelteveel. 

Ik wil dus een voordrachtscomitť maken van degenen die mij evident de zelfmoord in hebben willen manipuleren de afgelopen 20 jaren, met de laatste drie Amsterdamse burgemeesters aan de top, ook verluchtigd met leden van Colleges van Bestuur van de UvA en professoren van die instelling, en vele Amsterdamse wethouders en ambtelijke meesters in het recht daaronder, bijvoorbeeld voor de Stichting Vrijwilig Levenseinde, om te motiveren waarom het voor mij geen redelijke optie is om op deze voet, van voortdurende pijn, voortdurend geen hulp, en voortdurende chicanes nog 20 jaar door te moeten martelen.

Daarbij, deze - naar men zegt - mensen, en in ieder geval allen belangrijke Amsterdamse bestuurders, allemaal financieel tientallen of honderden keren meer waard dan ik; allemaal trouwe verdedigers van de Amsterdamse drugsmafia sinds minstens 20 jaar - willen en wilden mij dood, want was het anders dan hadden zij nu 20 jaar lang de kans aan te tonen dat dit niet zo is, en zij deden dit niet, regelmatig lachend van genot bovendien: kijk naar mijn site en begrijp waarom, want was het immers anders dan hadden ze mij of prof.dr. Molenaar immers wel beantwoord, bijvoorbeeld.

En ondertussen wil ik de genoemden ook aanprijzen als wat ze voor mij gebleken zijn, want ik wil de waarheid spreken zoals ik die zie en zo mogelijk de gedegenereerde, verrotte, verziekte menselijkheid van de laatste drie burgemeesters van Amsterdam zů duidelijk vast te prikken dat dit over honderd of meer jaren nog gelezen wordt:

Als mijn zeer gewillige kampbeulen; als o zo grage evidente sadisten; als laf, liederlijk menselijk tuig; als mensen die ik persoonlijk lager stel dan de meerderheid der SS'ers, omdat er geen enkel patriotisme, geen enkel totalitairisme, geen oorlog en geen overmacht enige rol speelde, maar alleen maar om onwil om iemand met moed en hersens te helpen terwijl hij ziek is en pijn lijdt, dekade in en dekade uit, en alles voortdurend ook met het mij ondertussen ver voorbij de kotsgrens gaande een beroep op "de idealen van de Februaristaking" - voor het mede-organiseren waarvan mijn vader en grootvader gearresteerd zijn in juni 1941, terwijl de grootvader of overgrootvader van de huidige burgemeester Cohen, de recente wethouder Oudkerk, en de huidige wethouder Asscher collaboreerden met de SS om zoveel mogelijk joden te dwingen zich te laten registreren als jood en te lopen met een davidsster - als gevolg waarvan in Nederland en in het bijzonder Amsterdam proportioneel en absoluut zeer veel meer (beweerd) joodse landgenoten afgevoerd zijn ter vergassing (****)

Dit alles is persoonlijk, maar ik wil dit ook algemener uitbreiden, zowel naar de behandeling van klokkenluiders in Nederland, als naar de behandeling van invaliden en zieken in Nederland, want ik meen dat voor de laatste groep vaak hetzelfde geldt:

Er is geen behoorlijke hulp te krijgen, ondanks verdrievoudiging van de ziektekosten; de Nederlandse hulpverleners schijnen vooral te bestaan om hulp aan zichzelf te verlenen, en overigens, zodra je te maken hebt met mensen die niet medisch afgestudeerd zijn, vaak kennelijk bestaan uit de domsten, de slechtsten en de meest schijnheiligen die er in dit land te vinden zijn, voorzover ze er niet al in slaagden ambtenaar te worden; en omdat ik meen dat men eenvoudig niet het recht heeft mensen zo te mishandelen als ik mishandeld ben, en ze daarbij dan ook nog niet eens het recht te gunnen aan die mishandeling te ontsnappen zonder gebruik te maken van het Hilton of misbruik van een treinmachinist.

8. mijn plannen voor de toekomst:

Kortom, mijn plannen voor de toekomst zijn mijn waarheid te spreken zolang als ik dat op kan brengen; al het mogelijke te doen om vergassers en drugsterroristen als Ed van Thijn te straffen of doen straffen en zo mogelijk voor de rest van de geschiedenis vast te leggen als de gruwelijke menselijke sadistische horreur die hij is; en als het kan enkele van mijn ideeŽn over filosofie en logica uit te schrijven, wat heel moeilijk is met weinig energie, voortdurend pijn en geen enkele hulp.

Ook ben ik niet gedemoraliseerd noch bijzonder depressief, maar na 20 jaar pijn is het wel zo dat ik nu meen dat ik indertijd - zeker als ik had geweten wat me te wachten stond - anders had moeten handelen toen ik eenmaal geloofwaardig met moord bedreigd door de door Van Thijn inpandig bij mij gevestigde harddrugshandelaren was en de gemeentepolitie van Amsterdam, in de gestalte van de beestmens Lammert Takens gezegd had dat zij "helemaal niets voor mij zouden doen, ook niet bij weer een moorddreiging", en dat - wetende dat ik invalide was - ik "maar uit Amsterdam en Nederland moest opsodemieteren als het me daar niet beviel".

Ik wil dit soort dingen verrekend zien, hetzij in geld hetzij in pijn, want de eerste munt is wat het drugscorrupte Amsterdamse bestuurstuig uitgekeerd krijgt voor hun onwil de Nederlandse wet te handhaven en het tweede is wat dit mij opgeleverd heeft de afgelopen 20 jaar, naast veel smerige discriminatie vanwege mijn moed en mijn meningen.

Maar goed - jullie schuld is het niet; zonder dokter Heleen van Proosdij-Fertigova was ik waarschijnlijk allang dood geweest, en wie mij graag voor gek uitgemaakt wil zien, zoals het mafia-advocatentuig van de Amsterdamse bestuursdienst die ik voor beestmensen en terroristen wil uitmaken, die moet gewoon naar de rechter stappen, en daar wat op mijn site staat gewoon weerleggen.

Immers, als het niet waar is wat in ME in Amsterdam staat dan staat dat vol met laster en smaad, en als het wel waar is dan ben ik systematisch en opzettelijk fysiek en financieel gesloopt door het Amsterdamse bestuur vanwege mijn moed en eerlijkheid, en dat erger dan mijn vader gesloopt was door bijna vier jaar Duits concentratie-kamp.

Met vriendelijke groeten,

Maarten.


P.S. Wat ik geleerd heb? Dat er meer slechte dan goede, meer domme dan intelligente, en meer valse dan eerlijke mensen zijn; dat ieder geslacht - en ieder volk, ieder ras, ieder geloof, iedere politieke leer - zijn eigen percentage aan geboren menselijk tuig oplevert, die zeer bovenproportioneel in alle menselijke bestuuursorganen op alle niveaus te vinden zijn; en dat de enige oplossing die ik daarvoor bedenken kan verreweg het meest vaak neergeladen stuk op mijn site is, sinds jaren.

(*) Dit is een stuk beter dan de meeste weblogs en dan de meeste sites, en verbaast mij ook enigszins, omdat mijn site niet makkelijk is en ik nooit moeite deed enige groep te behagen of mijzelf bekend te maken.

(**) Aan het eind van het uitermate schunnige formulier staan ook deze uitermate schunnige frases:

"Zonder handtekening is uw bezwaarformulier niet geldig. Door het bezwaarformulier te ondertekenen geeft u ook toestemming om uw persoonsgegevens te verwerken in het kader van de wet bescherming persoonsgegevens."

Ook dŗt wil ik niet, omdat ik niet van koppelverkoop en niet van bedrog houd, en omdat ik meen dat die persoonsgegevens in de toekomst vooral zullen dienen, zeker bij iets als een kabinet Verdonk-Wilders, om concentratiekampen te vullen met behoorlijke mensen.

O ja - jullie hoeven het natuurlijk noch met mij noch met mijn gekozen woorden eens te zijn, en er is me nu 30 jaar lang voorgehouden dat ik "overdrijf" over het Nederlands onderwijs, "lieg" over mijn gezondheid, "de waarheid niet spreek" over de drugshandel waar ik boven woonde, en wat Nederlands bestuurstuig verder maar kon verzinnen om mij niet aan te horen, niet te beantwoorden, niet te ontvangen en niet de rechten toe te kennen in de praktijk die ik volgens het Nederlands wetboek heb en had al die tijd. 

(***) Aangezien jullie leefsituatie geheel niet is als de mijne nog deze toevoeging: Als het wettelijk MOET, dat ook mijn dossiers onderdeel gemaakt worden van het landelijk ambtelijk toegankelijk medisch dossier, dan wil ik dat daar een LEEG dossier ingeleverd wordt, omdat ik nooit en te nimmer heb gesproken met een arts onder aanname dat deze verplicht zou gaan worden wat ik tegen hem of haar in vertrouwen zei uit te leveren aan ambtenarij of zogeheten zorgverzekeraars. En overigens meen ik dat als dat MOET het voor mij hoog tijd is zelfmoord te plegen, niet omdat ik dat wil, maar omdat ik niet uit dit land kan ontsnappen met mijn moedwillig door het gemeentebestuur van Amsterdam totaal geruÔneerde gezondheid.

(****) Jullie zeggen wellicht: Wat hebben zij te maken met wat hun (over)grootvaders misdeden? (Zie het internet met "Cohen Asscher Joodsche Raad" voor de relevante achtergronden, die geheel niet vrolijk zijn, want leidden tot de moord op 116.000 Nederlandse burgers.)

Ik antwoord: Op zichzelf niets, en ik ben ook geen vanzelfsprekende held omdat mijn vader en grootvader dat waren - maar deze burgemeesters en wethouders, die feitelijk voor de drugsmafia werken, in de praktijk, beweren "een joodse identiteit" te hebben die ze zo weinig of zoveel hebben als ik; zij weigeren mij te helpen terwijl ik daar evident recht op heb, volgens de wet die zij zeer hoog betaald krijgen om te handhaven; en ikzelf neem aan dat zowel intelligentie als moraliteit voor een groter deel aangeboren en genetisch overgedragen zijn dan niet, zodat je ook mag aannemen dat ook succesvolle bestuursschoften niet zozeer gemaakt als wel geboren worden.

En overigens had ik weinig te klagen gehad en niet geklaagd als mijn menselijke en wettelijke rechten gehandhaafd waren, in plaats van met sadistisch genoegen vertrapt en geruÔneerd, en als ik gewoon gekregen zou hebben waar ik volgens de wet en volgens de moraal recht op heb.

En nog wat in dit verband: Ik protesteerde tegen de degeneratie van het Nederlands onderwijs, waar ik sindsdien gelijk over heb gekregen van de parlementaire commissie Dijsselbloem, en ik protesteerde tegen de overlast van de inpandig bij mij gevestigde harddrugshandel vermomd als coffeeshop met vergunning van Van Thijn, waar ik sindsdien over gelijk heb gekregen van de parlementaire commissie Van Traa.

DAT zijn de oorzaken van mijn moeilijkheden in Amsterdam en Nederland - was ik een Tokkie of een junk geweest dan had ik financieel in de orde van minstens 1000 keer de hulp gekregen die ik feitelijk kreeg, c.q. niet kreeg, en dat vanwege de moed en de zinnigheid van mijn meningen, en mijn vermogen dat in scherp en goed Nederlands te verpakken.

Hoe het zij: Als Van Thijn, of Salomons, of Cohen, of Oudkerk, of Asscher ook maar een promille hadden gehad van de moraliteit waarop ze zich publiek voor laten staan dan hadden ze mij ontvangen en geholpen - en gťťn last van me gehad, want ik heb een hekel aan politiek, en doe veel liever wat nuttigs met mijn hersens.

Ze deden dat niet, kennelijk ook met groot plezier, evident ter bescherming van de belangen van Van Thijn en van de drugshandel en van drugscorrupte ambtenaren - en ze mogen van mij zo opgeknoopt worden als menselijk tuig van zeer grote en zeer laffe smerigheid, ook al omdat ik nu eens iemand ben die hun praatjes over "het verzet", "mijn joodse identiteit" eens waarachtig in kan schatten, en die weet wat ze waard zijn: Leugens, alles laffe smerige leugens voor de eigen persoonlijke carriŤre, zonder enige andere dan schijnheilige inhoud.

Immers, was het anders dan hadden ze anders gehandeld.

Het is dan ook daarom, en vanwege het feit dat mijn leven na bijna vier jaar drugsterreur in Amsterdam tussen 1988 en 1992, veel beroerder was dan dat van mijn vader na bijna vier jaar concentratiekamp-terreur tussen 1941 en 1945, dat ik het bestuur en de ambtenarij van Amsterdam publiek wil opprikken als mijn kampbeulen, en als levensgevaarlijk voor iedereen die op hun integriteit, moraliteit, intellect, of medemenselijkheid aangewezen is of zal zijn.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail