1. Gedoogbeleid: Ik heb het eerder in Nederlog
gehad over het gedoogbeleid, en ME in Amsterdam gaat
er gedeeltelijk over - of beter gezegd: ME in Amsterdam gaat
over de uitwassen van het gedoogbeleid in Amsterdam
en is zeer relevante informatie voor de praktijk van het
gedoogbeleid, inzonder wanneer de gemeentelijke bureaucratie of
het gemeentelijk bestuur corrupt of incompetent zijn, zoals in
Amsterdam.
Hoe het zij, mijn eigen oplossing is sinds
veertig jaar dat de enige realistische oplossing van het
drugs-probleem is als voor het alcohol-probleem: Legaliseren,
reguleren, controleren en - het bestuur júicht - taxeren (belasten).
De voordelen zijn groot, niet alleen
wat betreft belastingopbrengsten maar ook vanwege de volksgezondheid,
de criminaliteit en de belasting van de politie en de nadelen gering,
omdat soft drugs véél minder problemen of gevaren met zich meebrengen
dan hard drugs (is immers evident
gebleken, de afgelopen 30 jaar in Nederland, ondanks wat liegende,
hysterische of gestoorde kamerleden roepen) en omdat hard drugs
gebruikers heel wel gecontroleerd kunnen worden als de verstrekking
medisch is.
U vindt eerdere stukjes over het onderwerp in Soft drugs (2005), Soft drugs (2008) en Gemeentelijke hennep, en het verheugt me
dus dat nogal wat Nederlandse burgemeesters dat ook vinden, en dat
volgens de laatste alinea van een stuk in de NRC van heden de
burgemeester van Smallingerland het zelfs met het
laatste stuk eens is:
Het origineelste experiment stelt burgemeester
Middel (PvdA)van Smallingerland voor: "Gemeenten kunnen zelf de teelt
ter hand nemen, bijvoorbeeld via de inzet van de sociale werkplaatsen.
waar in veel gevallen groenafdelingen aan verbonden zijn."
En de NRC opent vandaag met een kop en een artikel "Steun
voor gedoogbeleid softdrugs" en blijkt het zeer zinnige idee
uitgevoerd te hebben een enquete over het gedoogbeleid naar alle
daarbij feitelijk betrokken burgemeesters te sturen.
Hier zijn de eerste twee alineaas
De meeste burgemeesters van gemeenten met
coffeeshops hebben geen problemen met het huidige gedoogbeleid. Dat mag
zelfs ruimer. Sluiting van coffeeshops vinden ze niet nodig.
Dit blijkt uit een schriftelijke rondvraag die
deze krant naar alle 105 gemeenten met coffeeshops stuurde. 66
burgemeesters gaven antwoord.
Voordat ik verder ga, en omdat ik al 20 jaar over
een specifieke uitvoering van het gedoogbeleid in een specifieke
coffeeshop in Amsterdam met B&W van Amsterdam ... niet aan
het corresponderen ben omdat de
gemeentebestuurders mij wel willen laten vergassen en met
moord laten bedreigen door drugshandelaren die eenmaal met
burgemeesterlijke handtekeningen gevestigd zijn en die hun handel
prompt uitbreiden naar de harddrugs en de moorddreigingen tegen wie
durft protesteren, maar niet
antwoorden op mijn klachten, eerst nog dit citaat uit dit artikel,
omdat het u wellicht en mij zeker interesseert:
Ook de burgemeesters van de vier grote steden
zouden deze week samen het gedoogbeleid bespreken. Amsterdam heeft als
enige van de vier de vragenlijst van deze krant niet ingevuld. De
gemeente doet vrijdag zelf een mededeling over het gedoogbeleid.
Ik wacht vol spanning, maar niet echt vol hoop, en u
vindt a.s. vrijdag waarschijnlijk hier mijn visie op deze "mededeling".
Terug naar het artikel dat als derde alinea deze
heeft:
Ruim driekwart van hen wil dat het kabinet de
bevoorrading van de coffeeshops reguleert en de kweek van cannabis
onder voorwaarden toestaat. Een kwart meent dat de maximale voorraad
cannabis die coffeeshops in de zaak mogen hebben (500 gram) moet worden
verhoogd. Van volledig vrijgeven van de markt zijn de burgemeesters
geen voorstander.
Goh! Redelijk denkende Nederlandse burgemeesters!
Het kan! Op voor het Nedercannabis-plan!
En wat minder oubollig: De van Haersma van Buma en Laetitia Griffiths te
verwachten leugens dat (1) "toestaan niet kàn vanwege Onze
Internationale Verdragen" een leugen is, want Nederland is o.a.
een nationale staat om eigen nationaal beleid op eigen
territorium te voeren, en dat (2) "moderne Nederwiet gevaarlijk en
verslavend, ja een Hard Drug is" een leugen is, want dat is
eenvoudig faliekant onwaar (*).
Het bovenstaande lofwaardige en hoopgevende - ziet u
wel dat ik heel wel weet te prijzen wat ik prijswaardig vind - vervolgt
zo:
Tegen de wens van het kabinet in willen de
burgemeesters van onder meer Groningen, Utrecht, Eindhoven, Amersfoort,
Nijmegen, Enschede, Den Bosch en Maastricht experimenteren met
regulering van de 'achterdeur' van coffeeshops, de toelevering.
U vindt de enquete op pagina 3 van de NRC van
vandaag en ongetwijfeld ook (snel) op de website van deze krant.
Zinnig en interessant!
2. Rookbeleid: Volstrekt
haaks op het bovenstaande - voorgestelde - beleid en op de daaruit
sprekende redelijkheid en verstandigheid staat het anti-rook-beleid van
minster Ab Il Duce Klink,
de man die eerst alle Nederlanders van een krankzinnige zeer veel
duurdere zorgverzekering met zeer veel minder zorg heeft voorzien;
vervolgens alle Nederlanders al hun
kwalen en medische geheimen wil laten opbiechten aan hem, de AIVD, de
eventuele betrokken buitenlandse geheime diensten, en alles wat zich
ambtenaar of hulpverlener mag noemen via het - illegale!
onrechtmatige! schandalige! - EPD; en die nu bezig is minstens
1500 café-houders de nek om te draaien via een bezopen en draconische
wetgeving, met de daarbij horende gestoorde praktijken.
Wat Ab - Duce - Klink wil is dat Vadertje Staat inzonder Ab himself
uitmaakt wat u met uw leven doet en laat, en wat Ab
"Duce" vindt, blijkt dus in de praktijk, is dat hij wel even
uitmaakt wat goed voor u is.
En al zullen de meeste Nederlanders volgens zijn
zeer verlichte gristengeloof ongetwijfeld eeuwig branden in de hel, de
vergelijkendewijs oneinndig kleine tijd daarvoor op aarde zullen zij
niet aan een sigaret paffen, of Ab verbiedt dat waar mogelijk, desnoods
of bij voorkeur met draconische maatregelen, die immers zo veel cachet
aan een ministeriële functie en zoveel machtswellustig genot aan een
minister geven.
Vandaar dat in de vandaagse NRC te lezen staat (in
dik gedrukte letters):
Om het groeiende verzet tegen het rookverbod de
kop in te drukken, kondigde Klink in een brief aan de Tweede Kamer
harde maatregelen aan. Hij wil naast de boetes van het VWA gebruik gaan
maken van de wet economische delicten. Deze wet maakt het mogelijk
caféhouders te radbraken of te hangen...
... of nee, daar liep ik eventjes op Ab's
hartewensen vooruit - immers: als je een God aanbidt die je
vijanden eeuwig doet branden, dan moet je veel toegestaan zijn op
aarde, als je macht hebt, nietwaar, in alle gristelijke
redelijkheid zoals gepraktiseerd gedurende vele eeuwen, met zeer
talrijke vanwege hun ondeugden geroosterden, geradbraakten en
doodgemartelden, tot grote vreugde en vermaak van talrijke
rechtgelovige gristenmensen - want eigenlijk staat er in de NRC
"alleen maar"
Deze wet maakt het mogelijk cafés te sluiten of
boetes op te leggen die kunnen oplopen tot 16.000 euro.
Dr. Ab Duce Klink - "ik moet weten wat in de
persoonlijke en geheime medische dossiers van 16 miljoen Nederlanders
staat, en wie dat niet wil sodemietert maar op uit Nederland": die dus
- is een man die hiervan intens houdt, schat ik als psycholoog
in (ook ouder, intelligenter en virtueel oneindig minder kaal dan "De
Grote Denker Ab Klink", volgens JP de HP), wellicht omdat hij als
kleine jongen veel gepest is op school, bijvoorbeeld omdat hij
zo vreselijk graag meikevers aan draadjes mocht rijgen. (Ik gis,
maar psychologisch onderlegt, en met goede feitelijke redenen.)
De NRC meldt verder in dit verband dat directeur L.
van Grinten van de Branchevereniging Koninklijke Horeca
brak een gesprek met Klink over de gevolgen van
het rookverbod af
kennelijk geschrokken van zijn zeer grote mond, vele
dreigementen, en vertoon van spierballen of ministeriële boksbeugels
van 16.000 euroos 't stuk.
Directeur L. van Grinten waarschuwt dat 1.500
tot 3.000 ondernemers door het rookverbod failliet dreigen te gaan.
Ikzelf denk dat dr. Ab Klink - "Een Groot Denker"
(JP de HP die MP is) - dit vast leuk vindt, omdat hij, getuige het EPD en de quasi-zorgverzekering, graag
mensen bespioneert, geld aftroggelt, macht over het
eigen leven en de eigen gezondheid ontneemt, en zichzelf -
dusdoende, of moet je daar echt een doctoraal psychologie voor hebben
om in te zien? - zodoende persoonlijk almachtig voelt, want je hèbt van
die mensen.
De NRC eindigt het betreffende alinea zo:
De stichting Redt de Kleine Horeca-ondernemer,
waarbij 1.100 kroegen zijn aangesloten, bereidt een bodemprocedure
tegen de Staat voor.
Ik wens ze veel geluk, en stel gelijk maar even
vast, mede met het oog op Mill's On
Liberty - op mijn site, onbekend
of onbegrepen en onbemind bij Klink en het CDA - dat minister Ab Klink
naar mijn normen en waarden geheel niet deugt,
kennelijk niet wil deugen, en geen minister behoort te zijn - want hij
mist de
cardinale deugden van wijsheid,
gematigdheid
en rechtvaardigheid
- en dat het redelijk
beleid inzake roken en cafés zo helder als glas en zo rechtvaardig als
redelijk maar kan is:
- Twee soorten cafés, één voor rokers, één
voor niet-rokers, met een bordje aan de deur wat voor café ze zijn - zodat
iedereen vrij kan kiezen, en de vrije markt
en de
vrije wil van de Nederlandse burger uitmaken welke soort cafés
het populairst is, en geen niet-roker mee hoeft te roken, en wie wel
wil roken terwijl hij of zij een glas heft of een maaltijd geniet met
vrienden dat óók kan.
Maar uiteraard geloof ik niet dat onze Haagse Duce van het EPD zo denkt. Deze
wenst gewoon zijn willetje aan iedereen opleggen en hoe
grover en hoe onredelijker, hoe leuker - kennelijk, want anders kan ik
dit met mijn hooggeschoold psychologen-verstand niet behoorlijk
verklaren.
Je hèbt nu eenmaal helaas van dit soort mensen - en
Nederland is het soort land waar dit
soort al dekaden makkelijk bestuursmacht kan verwerven.
Helaas, ook voor de beheersing van uw medische
kosten en voor uw persoonlijke grondrechten op waarachtige
gehandhaafde privacy en op werkelijke medische geheimhouding van uw
persoonlijke medische dossier.
(*) Er zijn gevaren met soft
drugs, in het bijzonder voor schizofrenen, maar (i) maar liefst 40
jaar bijzonder uitgebreide ervaringen met ondertussen vele
miljoenen gebruikers van soft drugs alleen al in Amsterdam
hebben evident statistisch aangetoond dat deze gevaren gering zijn
terwijl (ii) dezelfde 40 jaar ervaringen met alcohol, indien vergeleken
met soft drugs tonen evident aan dat de gevaren van alcohol, zowel
voor de drinker als de omstanders of andere weggebruikers zéér veel
gevaarlijker zijn dan van soft drugs.
Kamerleden die dit ontkennen weten eenvoudig niet
waar ze van spreken of liegen bot en brutaal.
