Nederlog        

 

 20 maart 2008

                                                                 

Keuring en Nationale Ombudsman

 



Mijn site heeft iedere dag diverse duizenden hits, zoals dat heet, dus er zijn ongetwijfeld redelijk wat mensen die meegelezen hebben over mijn keuringsperikelen vanwege de SD-DWI.

Wel... het korte nieuws daarover is dat het gisteren opgelost is. Als dit u even veel deugd doet als mij, dan heeft u nu een prettige dag, net als ik - hoewel ik vrees dat wereldverbeteren voor u en mij wat minder makkelijk is in het algemeen dan deze ene keer.

Ik kreeg een verstandige en aardige bedrijfsarts van Achmea bij mij thuis op bezoek, die o.a. heeft kunnen verifiëren dat de beschrijving van een eerder huis van mij in "Echte wetenschap & echte psychologie = genot" nog steeds geldt, na welgeteld 20 jaar en 2 gedwongen verhuizingen (zonder enige gemeentelijke hulp):

Wie mij kent weet dat mijn hele huis vol boeken hangt - er is geen wand, of er hangt wel een boekenkast tegenaan. Het zijn boeken over 14 onderwerpen - filosofie, wiskunde, logica, psychologie, sociologie, economie, religie, mystiek, linguïstiek, natuurkunde, medicijnen, literatuur, geschiedenis en computers - waarin ik nu ruim 21 jaar systematisch gelezen heb. Dit - begrip van de werkelijkheid, toegespitst op deze terreinen - is wat mij al die tijd gemotiveerd heeft, en dat uiteraard niet omdat ik er studiepunten mee haalde en rijk mee wilde worden, maar omdat echte wetenschap schitterend en genotvol is.

Het resultaat is dat ik nu - zoals geheel feitelijk juist is, maar probeer dat een Amsterdamse ambtelijke institutie duidelijk te maken, waarvan het personeel vindt, wat ook alweer waar is, dat je niet tot hun soort mensen behoort - óók voor de Amsterdamse SD-DWI de komende drie jaar echt invalide ben en met rust behoor te worden gelaten (zoals mijn eigen artsen de SD-DWI ad nauseam verzekerd hebben de afgelopen zes jaar, maar de afgelopen zes jaren de SD-DWI onmogelijk is gebleken, al dan niet in opdracht van B&W, die verantwoordelijk zijn, en mij geheel niet toegenegen, wat inderdaad ook wederszijds is).

Dat is voor mij dus enigermate prettig, omdat het mij veel chicanes bespaart, maar het is wel zo dat ik dit bereikt heb niet door mijn mooie blauwe ogen, maar door mijn site, taalvermogen, en mijn afwijken van de doorsnee.

En trouwens, omdat ik er veel mee te stellen heb gehad de laatste 30 jaar in het Neerlands nivelleerparadijs:

Ik wijk niet af door bewuste keus, maar vanwege mijn genen, meen ik zelf, en wie dit een kwalijk denkbeeld mocht vinden, zoals vele leden van mijn generatie diverse dekaden deden, die moet maar troost zoeken in de gedachte dat dit geen eigen verdienste is, en dat ook ik honderden zo niet duizenden menselijke talenten niet heb - zo min als de ambtenaren zonder leeftijd of opleiding die denken mij van achter hun telefoon te kunnen beoordelen, en met dit verschil dat ik een paar talenten wèl heb die zij ook missen, maar inderdaad niet door eigen vrije keus.

Hoe het zij, deze bedrijfsarts van Achmea was een zinnige en verstandige man, en ikzelf heb met zinnige en verstandige mensen, zeker als ze ook enige rationele en redelijke bekwaamheden hebben, nooit problemen, ook niet als we het oneens zouden zijn (wat in dit geval niet zo was), eenvoudig omdat ook dat meestal, gegeven voldoende rationaliteit en enige goede wil van beide kanten, overwegend opgelost kan worden. ("OK - we weten het allebei niet stellig en bewijsbaar. Laten we wachten totdat we meer relevante kennis hebben, en ondertussen een compromis sluiten, en elkaar tolereren.")

En vriendelijk als ik gewoonlijk ben, en om hem en de Achmea verdere problemen te besparen, noem ik de naam van deze man niet, eenvoudig om hem het behoorlijk beoordelen van mensen niet moeilijker te maken dan het is, en kan ik ook eerlijk verzekeren, logisch als ik ben, dat er minstens één behoorlijke bedrijfsarts te vinden is bij Achmea, dat bovendien zéér veel meer is (een oneindigheid veel meer, voor wie van wiskunde houdt) dan de GG&GD van Amsterdam, met wie ik toch minstens 15 jaar ervaring heb als invalide academicus, en als hoogbegaafd individu.

Vervolgens. Ik krijg de afgelopen tijd nogal veel indirect gelijk, is me opgevallen, zoals over het Nederlandse onderwijs.

Wel, gisteren kwam Achmea's bedrijfsarts langs en stond er op de voorpagina en binnenpagina van de NRC een zinnig artikel over en interview met de Nationale Ombudsman, onder de kop "Ombudsman: Staat debet aan verharding".

Ik citeer, met de vetzetting die de NRC hanteerde:

Den Haag, 19 maart. Overheidsdiensten behandelen burgers te vaak op een onbehoorlijke manier. Dat leidt tot een verharding van de samenleving.

Dat concludeert de Nationale Ombudsman vandaag in zijn jaarverslag. Ombudsman Alex Brenninkmeijer schrijft: "Een arrestant krijgt een onnodige klap in zijn gezicht, bij een crisissituatie rond een kind wordt niet ingegrepen, (...) de belastingdeurwaarder ontruimt onnodig de woning van een wegens ziekte afwezige man." Gebrek aan vertrouwen jegens de burger en nadruk op bedrijfsmatig werken, leidt bij de overheid tot een verwijdering tussen de burger en de overheid.

Juist - en dat is dan vriendelijk geformuleerd!

De Nederlandse ambtenarij die ik al 30 jaar meemaak, als invalide hoogbegaafde, ook met enige kennis van normen, waarden, wetgeving, en ethiek, en geheel niet bang uitgevallen, meent kennelijk bijna altijd dat de burger er voor de ambtenaar is, en de burger er ook voor de wet is, en dat de ambtenaar boven de wet staat.

In dat laatste heeft de Nederlandse ambtenaar feitelijk en praktisch - hoewel niet moreel, menselijk of juridisch - gelijk, want ambtelijke collegaas en superieuren dekken ambtelijke collegaas altijd, tot meinedigheid toe (vergelijk de ellende die de zogeheten klokkenluiders Fred Spijkers en Ad Bos ondervonden), en worden ook nog eens door een vonnis van de Hoge Raad, het zogenaamde Pikmeerarrest, vrijgehouden van alle persoonlijke verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid.

Waar dan bij komt dat "All power corrupts, and absolute power corrupts absolutely" (Lord Acton), en dat wie ambtenaar wordt of wil worden, in Nederland, zelden of nooit tot de intellectuele uitblinkers behoort, of een man of vrouw met ruggegraat, moed en individualiteit is (temidden van een grote meerderheid van geheel gelijkwaardige of beroerder collegaas).

Het artikel in de NRC vervolgt

De verharding van de samenleving kan niet worden toegeschreven aan burgers, vindt de ombudsman. "Het overgrote deel van de burgers deugt. De sleutel ligt bij de overheid."

Met de eerste zin ben ik het niet eens, was het alleen omdat (1) ook ambtenaren burgers zijn en (2) ook Wilders en Verdonk + aanhang burgers zijn en (3) bepaald niet alle Nederlandse burgers voorbeelden van integriteit, moed en intellect zijn, maar ik vermoed dat deze zin een journalistieke samenvatting is.

Met het citaat ben ik het wel eens, trouwens óók als het overgrote deel van de burgers niet deugt - want dat geldt dan ook voor het overgrote deel van de ambtenaren en bestuurders (zeer onwaarschijnlijke hypotheses daargelaten), overigens geheel in overeenstemming met Calvijn en de Bijbel, die de overgrote meerderheid van de Nederlandse burgers en ambtenarij resoluut de hel en het eeuwig moeten branden voorspellen, vanwege hun individuele zondigheid, zwakte en slechtheid, ondanks God's almacht, alwetendheid, en oneindige goedheid en wijsheid.

Maar inderdaad: "de sleutel ligt bij de overheid" c.q. de ambtenarij en het bestuur. Als zelfs deze, terwijl ze er toch uitstekend voor betaald worden, niet gewillig of in staat zijn behoorlijk de Nederlandse wet te handhaven, dan houdt het op, en is het enige wat begaafde gezonde Nederlanders resteert te emigreren naar landen die minder beroerd bestuurd worden, en waar de idealen van politici en bestuurders wat hoger liggen dan Trots Op Hazes En Brood En Onze Autochtone (Blanke) Neerlandse Excellentie als Folluk fan Tsjempions.

Het artikel in de NRC vervolgt

Door automatisering en bezuinigingen is er te weinig persoonlijk contact tussen ambtenaren en burgers. Ook nemen overheden burgers vaak niet serieus. Zij voelen zich volgens hem terecht onbehoorlijk behandeld. De overheid gaat slecht om met kritiek op haar functioneren. Problemen worden afgedaan als incidenten, stelt de ombudsman.

Juist - en in mijn geval ging "de overheid" (te Amsterdam) niet alleen "slecht om met kritiek op haar functioneren", maar evident, welbewust, opzettelijk, en met genoegen misdadig.

En wie dat betwijfelt moet "ME in Amserdam" bestuderen, en de Nederlandse wet, die op papier heel fraai is, afgezien van eindeloze domme parlementaire aangroeisels vanwege stemmentrekkerij, eens wat beter bestuderen. (Het is saai, en vaak slecht Nederlands, maar het zijn wel de fundamenten van uw rechten en plichten, en die van uw kinderen, familie en vrienden, als Nederlanders.)

Tot zover het artikel op de voorpagina van de NRC van 19 maart.

Op pagina 3 is een interview met een fotootje (niet op gebruikelijk juffrouw Ali-formaat) te vinden. Ik citeer weer:

"De Nederlandse overheid is bang voor zijn eigen burgers. Er wordt veel gepraat over dienstbaarheid en klantgerichtheid. Maar ombudsman Alex Brenninkmeijer ziet te vaak een overheid die burgers wantrouwt, en vervalt in "Wij-Zij-denken"."

Juist! En wie de grote meerderheid van de burgers wantrouwt moet geen ambtenaar of bestuurder zijn of blijven, maar zijn eigen talenten voor wat beters gebruiken, of emigreren naar een land met een zinniger of beter opgeleide burgerij.

Trouwens... dat "De Nederlandse overheid is bang voor zijn eigen burgers" zal best zo zijn, bijvoorbeeld in het geval dat ik die burger ben, en ik heb dan ook helemaal nooit enige ambtenaar of bestuurder in Nederland gezien of gehoord of gelezen met mijn hersens, algemene ontwikkeling, of taalvermogen, of kwaliteit van universitaire diplomaas, of bewezen achtergrond van authentieke Nederlandse verzetshelden. (Ja, mij spijt dat ook, en méér dan u, lezer! Mijn leven zou namelijk een stuk minder pijnlijk zijn geweest als dit anders was geweest!)

Maar het resultaat van een en ander voor mij is dus nu 30 jaar grote problemen, vanwege een oorspronkelijk niet erkende want niet herkende ziekte, en vervolgens vanwege mijn kritiek op de ruïnering van het Nederlands onderwijs door "mijn generatie van verraders", dat weer vervolgd werd met grote problemen vanwege mijn kritiek op de gemeentelijke drugshandel te Amsterdam.

U begrijpt immers, als behoorlijk Nederlander, dat een Nederlandse burger met een IQ dat minstens 50 punten hoger is dan de behandelende ambtenaar, en die kritiek heeft op de collegaas of bovengestelden van deze ambtenaar, maar dan ook geheel niet kan en niet wil deugen, althans volgens de behandelende ambtenaar, zijn baas en zijn collegaas?

U begrijpt dat niet? De beste korte uitleg die ik ken is van de psycholoog Kohlberg. Ik presenteer een tabel die zijn theorie (empirisch uitstekend gefundeerd) uitlegt - al is een en ander héél moeilijk duidelijk te maken aan een Nederlandse doorsnee-ambtenaar of bestuurder, die opgevoed is met de nivellerende waanidee dat "alle mensen", van Einstein tot en met Eichmann, "zijn gelijkwaardig" (*)


Stages in the development of moral values

LEVELS AND STAGES

ILLUSTRATIVE BEHAVIOR

Level I. Premoral

1. Punishment and obedience orientation

Obeys rules in order to avoid punishment

2. Naive instrumental hedonism

Conforms to obtain rewards, to have favors returned.

Level II. Morality of conventional role-conformity

3. "Good-boy" morality of maintaining good relations, approval of others.

Conforms to avoid disapproval, maintaining good relations, dislike by others.

4. Authority maintaining morality.

Conforms to avoid censure by legitimate authorities, with resultant guilt

Level III. Morality of self-accepted moral principles

5. Morality of contract, of individual rights, and of democratically accepted law.

Conforms to maintain the respect of the impartial spectator judging in terms of community welfare.

6. Morality of individual principles and conscience.

Conforms to avoid self-condemnation.


"Kohlberg's studies indicate that the moral judgments of children who are seven and younger are predominantly at Level I - actions are evaluated in terms of whether they avoid punishment or lead to rewards. By age 13, a majority of the moral dilemmas are resolved at Level II - actions are evaluated in terms of maintaining a good image in the eyes of other people. This is the level of conventional morality. In the first stage at this level (Stage 3) one seeks approval by being "nice"; this orientation expands in the next stage (Stage 4) to include "doing one's duty", showing respect for authority, and conforming to the social order in which one is raised.

According to Kohlberg, many individuals never progress beyond Level II. He sees the stages of moral development as closely tied to Piaget's stages of cognitive development, and only if a person has achieved the later stages of formal operational thought is he capable of the kind of abstract thinking necessary for postconventional morality at Level III. The highest stage of moral development (Level III, stage 6) requires formulating abstract ethical principles and conforming to them to avoid self-condemnation. Kohlberg reports that less than 10 percent of his subjects over age 16 "show (...) this kind of "clear-principled" Stage 6 thinking (...)"
    (Hilgard, Atkinson & Atkinson, "Introduction to Psychology", p. 80-1)


En waar de Nationale Ombudsman gewoonlijk mee te maken krijgt zijn Nederlandse burgers uit die "less than 10 percent", die de moed en het doorzettings-vermogen hebben een principiële maar saaie bestuurlijke kwestie te proberen door te zetten tegen een grote meerderheid van ambtelijke collegaas, ambtelijke hulpverleners etc., die allemaal gedreven worden door loyaliteit en respect voor iedereen die hun collega of bovenstelde is, en die menen dat zij zelf hoogst morele personen zijn, omdat ze zelf zo keurig netjes geconformeerd collaboreren met talloos veel geheel gelijkgestemde gelijkwaardig begaafde collegaas.

De NRC citeert Alex Brenninkmeijer (ik hoop eigenlijk niet dat hij zich kan veroorloven eerlijk te zijn omdat hij uit het geslacht van de C&A-Brenninkmeijers komt, dus niet voor z'n ambtelijk pensioen hoeft te vrezen, zoals individuele en zeldzame ambtenaren die bevangen mochten worden door enige "Level III" moraliteit wel):

"Er wordt in de politiek heel veel gepraat over lik-op-stuk-beleid, het hard aanpakken van misstanden, daadkracht. Er is heel veel aandacht en beleid voor de kleine groep die niet deugt. Zo creëer je een valse wij-zij-tegenstelling tussen overheid en burger. Dat sijpelt door naar overheidsdiensten. Daar ontstaat wantrouwen en onzekerheid over burgers. Maar het grootste deel van de mensen deugt gewoon. Daar moet je als overheid behoorlijk en eerlijk tegen zijn."

Inderdaad - en nogmaals: Als het grootste deel dan niet zou deugen dan moet je ophouden met zelf ambtenaar of bestuurder te zijn.

Daarbij: Het is vrijwel niemand gegeven om radikaal af te wijken van de omringende menselijke doorsnee, al zouden ze willen, en in Nederland hebben de meeste mensen daar ook geheel geen belang bij, terwijl "de overheid" toch machtiger is dan enige individuele burger (voorzover geen BN'er).

Ik citeer Alex Brenninkmeijer verder

"De overheid denkt graag in systemen. Maar een burger heeft tegenover het systeem altijd het nakijken. Een ambtenaar moet dus meer doen dan het uitvoeren van wetten en regels. Hij moet veel meer oog hebben voor de burgers. Die wil helemaal niet onder de regels uitkomen, maar hij wil wel het gevoel krijgen dat hij netjes wordt behandeld. Dat gaat niet samen met wantrouwen door overheidsdiensten."

Juist - en het blijkt in de afgelopen 30 jaar in Nederland voor mij ook niet te kunnen. En ikzelf heb nooit iets anders verlangd dan dat de Nederlandse wet, zoals die op papier staat, en zowel naar de geest als de letter, behoorlijk wordt uitgevoerd, of dat ik een rationele argumentatie krijg, door een persoonlijk aanspreekbaar persoon, met enige relevante kennis en competentie, waarom dat voor mij niet zou gelden (c.q. een schadevergoeding in het geval dat mijn rechten aangetast zijn door ambtelijk of bestuurlijk onwettig c.q. nalatig handelen) - zie: Voer voor filosofen en advocaten.

Ik vervolg met citeren:

Iedereen maakt wel eens een foutje, ook de overheid.
"Het zijn geen incidenten, het is een structureel probleem. Beleidsmakers leggen onder druk van de marktgedachte en van bedrijfsmatig werken te veel de nadruk op targets en concrete, meetbare doelstellingen. Tegelijkertijd werken overheidsdiensten gebrekkig samen, en staat de politieke agenda overvol met allerlei plannen."

Juist - en het is een illusie, een categoriale redeneerfout, om te geloven of bestendigen dat de overheid behoorlijk kan werken via "de marktgedachte en (..) bedrijfsmatig werken".

Behoorlijk bestuur is helemaal geen markt, en is ook geen bedrijf met een verlies en winst-rekening, een notering op de beurs, en "een product", al geloven MBA-ambtenaren, niet gezegend of gevloekt met enige bijzondere intelligentie, dat graag, omdat het de waan van de dag, of de politiek correcte terminologie van de dekade of de eeuw is.

Behoorlijk bestuur dient het behoud van een behoorlijke samenleving, waar burgers hun individuele rechten behoorlijk kunnen uitoefenen, en behoorlijk (!) aan hun individuele wettelijke plichten worden gehouden.

Ik vervolg met citeren:

"Er wordt van alles over mensen uitgestort waar ze niets over te zeggen hebben. Maar die burger is het belangrijkst. Hij vraagt zich af 'Waarom gaat het niet meer om mij?'. Het persoonlijk contact is essentieel. Daar is nu gewoon veel te weinig aandacht voor."

Ja - of àls die aandacht er is dan bestaat die uit chicanes van de burger, met eindeloze eisen, paperassen, formulieren, call-center-ambtenaren zonder de minste beleefdheid of begaafdheid, en eeuwig doorgaande "verwijzingen" naar wéér een andere ambtelijke instelling, die ook al niet weet of wenst te weten waar het feitelijk om gaat, maar welvoorzien is van eindeloze hoeveelheden formulieren en aan de burger gerichte ambtelijke wartaal, propaganda, kul en wensdenkerij van parlementaire, gemeentelijke of universitaire domme praatjesmakers.

Ik vervolg met citeren:

Hoe kun je dat veranderen?
"Je kunt de frustratie van burgers voor een deel wegnemen door hen te betrekken bij het bestuur. Daar hebben we geen sterke traditie in. Soms gebeurt het al, maar het kan veel beter."

Wel - ikzelf heb al jaren geleden het Bureaucratie-plan bedacht, dat erin bestaat dat de grote meerderheid van de ambtenaren-kaste-voor-het-leven gewoon geheel afgeschaft wordt, en dat het meeste ambtelijke werk gedaan wordt door gewone burgers, in vergelijkbare functies als ze in de samenleving hebben, tegen vergelijkbaar salaris, en gedurende 2 à 3 jaar sociale dienstplicht in hun leven, eventueel ingeleid door enig onderwijs, en afgerond door controle achteraf voor wat gedaan, nagelaten en uitgegeven is, en zonder dat de betrokkene gechanteerd kan worden met z'n pensioen-opbouw, of door een meerderheid van corrupte, luie of incompetente collegaas, uit op conformisme, baasbehagen, eigen ambtelijke carrière en pensioenbehoud.

Ik zou zelf zeggen dat als er iets "democratisch bestuur" verdient te heten het dit is, maar ik verwacht niet het zelf nog mee te mogen maken.

Ik sla het een en ander over en eindig met de laatste vraag+antwoord:

Is het niet de maatschappij die verhardt, en de overheid die daarop reageert?
"Dat vind ik niet. Het overgrote deel van de mensen doet niets verkeerd. Maar de overheid is ook tegen die mensen vaak te hard."

Zie Kohlberg hierboven voor een verklaring die aansluit bij de feiten, en merk bovendien op dat de overheid het monopolie op het geweld heeft, en zeer veel machtiger is dan vrijwel iedere individuele burger, hoe briljant ook, hoe (on)redelijk ook - en zie "De rechtsongelijkheid bureaucraat/burger", dat ik in 1984 schreef.

De Nederlandse overheid - ambtenarij, bestuurders, politici, politie, advocaat-generaals, officieren van justitie, gemeenteraadsleden, parlementsleden, ministers, burgemeesters, wethouders, you name it - zoals ik die heb leren kennen de afgelopen 30 jaren bestuurt en handelt op basis van de feitelijke fictie dat de burger bestaat voor de ambtenaar, en de ambtenaar om de burger via een Procrustes-bed van formulieren, procedures, en chicanes, in te passen in het model van burgerschap zoals dat leeft tussen de oren van populistische politici zonder beschaving, of bestuurders of bureaucraten die, niet door eigen keus, eerder tot de minsten dan de besten van de samenleving behoren, eenvoudig omdat de meest begaafden altijd heel wat beters kunnen en willen dan wat ambtenaren en bestuurders doen, en ook zelden lust of tijd hebben om te proberen iets bestuurlijks dat veel minder kan of weet dan jijzelf te pogen zich aan de wet te doen houden, of zich enigermate te gedragen als een behoorlijk, begaafd, aansprakelijk en verantwoordelijk individu.

Het is niet anders, helaas, en ik kan alleen maar plannen leveren hoe dit, op termijn, omzeild kan worden: Bureaucracy-plan en Democracy-plan - en o ja: Véél beter onderwijs, ook voor ambtenaren, een een strenger aanstellings- en ontslagbeleid voor wie zich ambtelijk misdraagt.


(*) Misschien moet ik ook dit uitleggen, over "gelijkwaardigheid" en zo. Goed dan:

(A) Het is een fictie dat - zoals in artikel 1 van de Grondwet staat - dat "alle mensen gelijkwaardig" zijn, want dat zijn ze niet, en dat vindt ook geen enkel mens, want iedereen vindt z'n eigen familie, vrienden, geliefden of zichzelf beter dan anderen.

(B) Het is logisch onmogelijk dat verschillende mensen (twee of twee miljard) "gelijk" zijn, want dat zou er niet meer dan één mens zijn (immers: als u en ik gelijk zijn dan zij we één en dezelfde).

(C) Vrijwel iedereen in Nederland (behalve ik, en de classicus Van 't Hooff bleek onlangs) verwart gelijkheid-voor-de-wet, dat een heel zinnig, wenselijk en goed iets is, met gelijkheid-van-allen (een fictie of onmogelijkheid).

Ik hoop dat dit althans sommigen enigermate duidelijk is, en kan wellicht nog toevoegen dat mijn verontwaardiging met de UvA begon met het feit dat men daar iedereen onderwees, zogenaamd uit naam van Marx, moraal, rechtvaardigheid, en gelijke kansen, dat alle mensen gelijkwaardig zouden zijn, en mijn ouders en grootouders daarmee dus gelijkwaardig zouden zijn met de SS'ers die mijn grootvader vermoordden.

Het spijt me zeer, maar dat is niet zo - en er zijn bovendien in de menselijke geschiedenis vele tienduizenden Eichmanns tegen één enkele Einstein aan te wijzen, want het is, voor mensen, véél makkelijke om een grote ellendeling dan een groot genie te zijn, jammer als dat is.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail