In mijn bijna vier
slapeloze jaren boven de Amsterdamse harddrugshandel vermomd als
coffeeshop, die mij al die tijd mocht terroriseren met bescherming
van de Bestuursdienst van Amsterdam, de Bouw- en Woningdienst van
Amsterdam, en fikse andere delen van al wie het ambtenaarde en
bestuurde in Amsterdam, heb ik geleerd dat zeer vele moderne
Amsterdamse ambtenaren en bestuurders genotvol geilen op terreur van
hen zelf en hun collegaas tegen een burger die zich niet kan verweren,
en die hen of hun beschermelingen, zoals harddrugshandelaren of
burgemeesters, in de weg staat.
De psychologische achtergrond van
deze voorliefde tot terroriseren van mensen die zich niet kunnen
verweren is te vinden op nogal wat plaatsen, voor wie wil weten wat mensen zo vaak zo beestachtig maakt,
en niet zo stom is zich te laten misleiden door de politieke propaganda
leugens van politici en ambtenarij.
Hier zijn wat vindplaatsen:
"All power corrupts. Absolute
power corrupts absolutely."
(Lord Acton, Power)
want de Amsterdamse en ook de
Nederlandse ambtenaar en bestuurder staan effectief totaal boven de
wet, en feitelijk-juridisch ook, volgens modern Nederlands "recht" als
het Pikmeer-arrest.
De zeer lage moraliteit
(conformisme en collaboratie als Norm en Waarde aller normen en
waarden, vooral in Nederland) van de meeste mensen.
(Kohlberg,
Milgram, Müller)
Het is namelijk al heel lang bekend
dat "moreel
goed" in de praktijk neerkomt op "doen wat de bazen
pleziert" of "doen wat de meerderheid
pleziert" of "doen wat de collegaas
pleziert", en dat de grootste misdaden uit naam van de hoogste idealen
gepleegd worden.
En zo zou ik nog lang kunnen
doorgaan over wat ik
burofascisme ben gaan noemen, omdat het mij als het grootste
gevaar voorkomt dat de mensheid bedreigt: Gewillige ambtelijke
uitvoerders van om het even welke orders, of om het even welke
persoonlijke schunnigheid, met de gehele
staatsmacht achter zich, en met tienduizenden gelijkgestemde
collegaas, en zonder effectieve
verweermogelijkheden voor de individuen die aan dergelijke
ambtelijke terreurmachines zijn blootgesteld.
Dit is ook de bestuurlijke situatie van de
stad Amsterdam, al luidt de gemeentelijke, burgemeesterlijke,
wethouderlijke, en ambtelijke propaganda, die de burger dagelijks met
bakkenvol wordt toegediend op z'n eigen kosten uit de belastingen, héél
anders, net als in de voormalige Sovjet-Unie, ook al een socialistisch
bestuurde regio waar de bestuurs-terreur "humanisme" heette, dat
feitelijk neerkwam op burofascisme, terreur, en
zelfverrijking en parasitisme door bestuurders en ambtenaren.
Oordeel zelf, waar het Onze
Socialistisch Bestuurde Hoofdstad betreft.
Ik besprak
gisteren op deze plaats, voordat ik de NRC gelezen had, het beleid
van de Stadsdeelraad Centrum - en stadsdeelraden blijken, in
Amsterdam, de uitvreet- en parasiteer-plaatsen voor de
tweederangs garnituur van alle bestuursgeile types die in de
Amsterdamse PvdA, Groenlinks, en andere politieke partijen te vinden
zijn, en die het altijd om eigen opgang, eigen
status, eigen macht, en eigen rijkdom te doen is, in
welke schijnheilige bochten ze zich ook wringen.
Stadsdeelraden zijn niet de
"demokratisering van het bestuur" waar ze voor uitgemaakt worden, maar
veel eerder wat de sovchozen en kolchozen in de ook al socialistisch
bestuurde Sovjet-Unie waren: Bestuurlijke organisaties ter
verrijking van de bestuurders en hun gewillige ambtelijke uitvoerders
en hun steunende ondernemers (zoals - in Amsterdam -
drugshandelaren, huisjesmelkers, project-ontwikkelaars,
onroerend-goed-makelaars, en al wie verder de financiële middelen heeft
ambtenaren en bestuurders persoonlijk grondig te doen verwennen,
bijvoorbeeld in één van Amsterdams vele top-hoerenhuizen).
Nadat ik mijn stukje van gisteren
geschreven en opgeladen had las ik de NRC van gisteren, met meer
informatie over de perversies, het parasitisme, en de zelfverrijking
van Stadsdeelraad Centrum.
Het [Amsterdams Marionetten
Theater] kreeg juli vorig jaar een brief van het Stadsdeel Centrum, de
eigenaar van het pand waarin het is gevestigd, waarin werd aangekondigd
dat de huurovereenkomst met de gemeente eind 2007 zou worden beëindigd.
Het Stadsdeel bood een nieuw contract aan waarbij de huur, in vier jaar
tijd, 83 procent zou worden verhoogd.
Snapt u? In juli wordt je zogeheten
"overeenkomst" eenzijdig opgezegd; in december wordt je huur 83 procent
verhoogd, volgens de methode van de inquisitie (je kunt niet
wegvluchten, dus de Amsterdamse bestuurders en ambtenaren kunnen met je
uitspoken wat ze wensen, en wat ze het meeste genot geeft) - en als je
protesteert krijg je te horen dat je niet over het verleden mag klagen,
want dàt mogen de meer sadistisch verziekte Amsterdamse
burofascistische ellendelingen graag tegen je zeggen, wetend dat zij
zelf 17.000 gelijkgestemde collegaas
hebben, allen uitstekend betaald uit de
publieke belastingen, en dat jij maar één enkele burger bent, die
jaarlijks minstens 25% van zijn zelfverdiende geld moet afstaan voor
het in leven, in positie, en in grote welstand houden van de ambtelijke
kaste die hem terroriseert, en dat jij al je verweer en
proceskosten zelf moet dragen, zo gehéél anders dan het corrupte en/of
sadistische Amsterdamse ambtelijke en bestuurstuig waartegen je je
probeert te verweren. (Zie ook:
De rechtsongelijkheid bureaucraat/burger)
U gelooft me niet?
Niet alleen het [Amsterdams Marionetten Theater] dreigt in financiële problemen te komen. Ook voor het
Grafisch Atelier Amsterdam, het Pianola Museum en het Multatuli Museum gaan de huren fors
oplopen.
Hier is de coördinator van het
Grafisch Atelier
Amsterdam:
Op verzoek van het stadsdeel
verhuisden wij in 2000 naar de Laurierstraat. Na een verbouwing werde
de huur vastgesteld op 1709,96 per maand. Dat is sinds juni ineens
3968,43.
En hier is de Groot-Inquisiteur van
de Stadsdeelraad, een moderne Amsterdamse Hilde Koch:
Volgens stadsdeelvoorzitter Els
Iping hadden de instellingen al in 2004 kunnen weten dat de huren
gingen stijgen zodra hun huurcontract zou aflopen.
Nu is de verhoging van de huur voor
het Grafisch Atelier Amsterdam
maar liefst 232%, in een enkel half jaar, dus u
kunt begrijpen hoe genotvol een Iping dan frases als "hadden AL
IN 2004 kunnen weten" van de genotvol-geil lekkende lipjes laat rollen,
net als de katholieke inquisiteurs: "U had kunnen weten, in alle
redelijkheid, dat wij, ook in alle redelijkheid, u de duimschroeven
aanleggen zodra we kunnen, in uw eigen belang, uiteraard".
Het bovenstaand vervolgt
In 2004 kwam de afdeling Beheer
Onroerend Goed (BOG), die onder de sector Bouwen en Wonen valt, met een
openbare notitie waarin de verhoging werd aangekondigd. In deze notitie
stond ook dat ervoor werd gekozen om het eigen onroerend goed
'strategisch in te zetten'. "Dit houdt in dat bijna de helft van onze
panden voor een commercieel tarief wordt verhuurd aan bedrijven".
Ongetwijfeld zijn "de BOG" en "de sector Bouwen en Wonen"
de opvolgers van de Amsterdamse
ambtelijke vergassers en terroristen ten behoeve van de harddrugshandel
en de eigen financiële en cocaïne-belangen die indertijd gemeentelijke
Bouw- en Woningdienst heette, dat ik alleen ken als een volledig
maffioos zooitje gruwelijke sadisten, die je uitlachten en beledigden
terwijl ze je pijnigden ten behoeve van hun vrienden de
harddrugshandelaren.
Als ze zeggen "werd gekozen"
bedoelen ze: De voor ons en wie ons kan corrumperen meest
voordelige oplossing. Als ze schrijven 'strategisch in te zetten' dan bedoelen ze
exact hetzelfde, in de praktijk, en waar "een commercieel tarief" staat
dan betekent dat "zoals kan worden opgebracht per vierkante meter door
een florerende coffeeshop, met nevenomzetten in harddrugs", want dat
zijn de gerespecteerde klanten, collegaas en vrienden van de ambtenarij
van Stadsdeel Centrum, waar zéér veel illegale drugs legaal
verhandeld worden, beschermd, geholpen, geprotegeerd, "gedoogd" door
het bestuur van Stadsdeel Centrum, voor eigen voordeel en eigen
inkomsten.
De zéér gewillige Amsterdamse
bestuurlijke leerlingetje van Markies de Sade vervolgen
Voor de andere helft, waaronder
ateliers en culturele instellingen vallen, wordt een niet-commercieel
laag tarief gerekend. "Die wordt door de deelraad vastgesteld. Het is
nu bijna 105 euro ex btw per vierkante meter per jaar."
"Laag tarief" is de in bestuurlijk
socialistisch Amsterdam gebruikelijke grosze Lüge, véél hoger
dan woontarief, en ongetwijfeld in overeenkomst met wat een coffeeshop
en een peeskamer op kunnen brengen per vierkante meter in geld of genot
per jaar voor een Iping.
Uiteraard weet dit soort ambtelijke en bestuurlijke
volgelingen van De Sade hun genot verbaal zeer te verhogen:
Volgens Iping is deze huurprijs
erop gericht om de culturele instanties in de stad 'juist te behouden'.
Er is volgens haar geen sprake van uitknijpen maar juist van indirecte
subsidie.
Daar ben ik het mee
eens: Er is geen sprake van "uitknijpen" maar van naakte
bestuursterreur, en er is geen sprake van "directe subsidie" maar
van genotvol ambtelijk of bestuurlijk machtsmisbruik, zonder
enige controle, sanctie of ontsnappingsmogelijkheid voor de
mishandelden, en er is ook geen sprake van bestuur maar gewoon van sadisme; en inderdaad is "deze huurprijs erop gericht" om de Ipings en Boonen
aan de macht te houden, met hun geliefde "culturele
instanties" van typisch modern Amsterdams cultureel allooi als
hoeren- en drugs-panden, zo bijzonder geschikt ook voor een hoge
huuropbrengst per vierkante meter.
U betwijfelt mijn psychologische
verklaring? De Stadsdeelraads-inquisiteur, huisjesmelkster, legt het
uit, in haar Amsterdams Newspeak-SM-taaltje:
Iping wil geen uitzonderingen
maken. "Ik kan geen korting geven aan degene die er het hardst om
roept. Ik kan wel proberen om de huur voor iedereen zo laag mogelijk te
houden. Daarbij mag je verwachten dat culturele bedrijven ook een
beetje zakelijk blijven. Je moet de huur van je woning toch ook gewoon
betalen?"
U denkt nog steeds dat de
Iping-types - via de cloaca van een politieke partij naar een positie
van macht gekropen grauwe geesten die nooit in staat zijn ook maar iets
behoorlijks op eigen kracht of talent te verrichten, want dat hebben
deze geboren bestuurs-appartsjiks nooit, wat ze juist zeer wraakzuchtig
nivellerend maakt jegens wie wèl talent heeft - het goed menen?
(Groot-Inquisiteur Iping: "Ik
kan geen korting geven aan degene die er het hardst om roept. Haal de
brandijzers!")
Hier is de Amsterdamse moraliteit
in de praktijk:
Het Marionetten Theater en het
Pianola Museum hebben met hulp van moties van de SP de afgelopen jaren
subsidie gekregen om de geldhongerige muilen van
Stadsdeelraad-bestuurders Iping en Boon te bevredigen:
"Dat is gelukt met geld uit het
budget van de commissie Welzijn en Onderwijs," zegt [SP-raadslid - MM]
Duijndam. "Toch is dat vreemd want dat geld is eigenlijk bedoeld voor
kinderopvang of armenzorg."
Kortom, in Amsterdam wordt
vanzelfsprekend geld van kinderen en armen genomen om
Stadsdeelraad-burofascisten te voorzien in hun draconische
huurverhogingen van panden waar ze de socialistiese scepter over kunnen
zwaaien als 'mijn bezit', omdat het grauwe grijze griezels zijn die
zich omhoog hebben weten te werken via de riolen van een Amsterdamse
politieke partij, en die nu macht over honderd-duizenden kunnen
uitoefenen, terwijl ze persoonlijk niet het minste positief menselijk
talent hebben en nooit enig succes van zichzelf hadden kunnen
maken op basis van hun immer zeer geringe persoonlijke merites, die
vaak ook van gedegenereerde en verziekte vorm zijn.
Het uitschot aan de
macht, uit naam van democratie, socialisme en humanisme.
Amsterdam hééft het: Burofascisme, drugsterreur, bestuurlijke beestachtigheid,
degeneratie, beschavingsloosheid uit naam van beschaving, wreedheid uit
naam van humanisme, vergassing en terreur
uit naam van de idealen van de Februaristaking.
Amsterdam is als een voorportaal
van de hel, en wie wil weten hoe een duivel er in werkelijkheid uitziet
en spreekt moet naar een PvdA-bestuurder kijken en luisteren, als
excellente menschlich-allzu-menschliche benadering ervan-
Amsterdam,
verwerkelijkt paradijs van de idealen het burofascisme, de PvdA, de
harddrugshandel, en de totaal talentloze mensensoort dat zo vreselijk
graag ambtenaar of bestuurder wordt om zichzelf te kunnen wreken op
hoger begaafden of betere mensen dan zij zelf zijn, kunnen zijn, of
willen zijn, en zich al doende te verrijken op kosten van de
gemeenschap, uit naam van socialistische en humanitaire idealen, in
dienst van de eigen zwakheden, perversies of hebzucht.
Ach ja.
Ik geef toe dat het zeer velen
mogelijk is geweest een beter leven te
leiden in Amsterdam dan ik.
Tel uw zegeningen.
P.S. Er zijn mensen die mij
"cynisch", "misanthropisch" en overig
fraais vinden, en er zijn ook in eigen ogen hoogst genuanceerd
denkenden (met zeer veel minder pijn dan ik, en met een veel beter
inkomen ook) die menen "dat u wel een beetje overdrijft".
Ik vrees van niet (al help ik het u
hopen) en ik denk dat u dan eenvoudig niet genoeg weet van de
gewone alledaagse gruwelen die al zolang bestaan als de mensheid bestaat,
omdat machtsmisbruik, wreedheid en sadisme minstens zo
normaal-menselijk zijn als respectievelijk socialisme, humanisme, en
heldhaftigheid.
Ook ontbreekt het u wellicht aan
theologische kennis (Calvijn is toch heel duidelijk over de slechtheid
van de mens, en de Bijbel ook), en las u wat al te weinig over hoeveel,
hoe vlijtig, en met hoeveel
kennelijk genot er gemarteld en gemoord wordt
in onze mensenwereld, nu en vroeger.
If mankind had wished for what is right, they
might have had it long ago. The theory is plain enough; but they are
prone to mischief, 'to every good work reprobate.'
(Hazlitt)
En in Amsterdam, zoals in "het reëel bestaand
socialisme" (tegenwoordig vooral een vorm van oligarchisch
kapitalisme, waar ook het Vrije Westen naar tendeert, en in
verhevigde mate sinds het voorwendsel van Het Terrorisme opgevoerd kan worden
om een absolute terreurstaat te creëren, zogenaamd om de burger tegen
terreur te beschermen), zijn het maar al te vaak de minsten, de
slechtsten, de schofterigsten, de beestachtigsten, de grauwsten, de
domsten, de minsten die zich naar boven weten te werken in posities van
ambtelijke of bestuurlijke macht, temidden van duizenden collegaas
van dezelfde aandriften, talenten en voorkeuren.
O, u gelooft dat er geen beestmensen zijn? Of
tenminste niet in Nederland, en zeker niet in Amsterdam? Of dat het
meeste kwaad niet gedaan wordt door een staatsmacht, gewoonlijk uit
naam van de hoogste idealen? Of dat de meeste mensen in de meeste
gevallen zich conformeren en collaboreren met de bestaande
machthebbers, was het maar uit menselijke zwakte? Of dat ik de zo
nobele mensheid, of de gelijkwaardige maar nog nobeler
bestuurs-PvdA-ers beledig of kwets? Lees
"The Holocaust Encyclopedia", Ed. W. Laqueur, en verlos u
zelf van uw prettige illusies. Beestachtigheid maakt een natuurlijk
deel van de mens, en bestuurders en ambtenaren, en ook priesters en
dominees, zijn maar al te vaak precies die mensen die daar het grootste
quantum van hebben; het meest vrij zijn dat te uiten; én daar ook het
best over kunnen liegen.
En de meeste mensen zijn nu eenmaal niet bijzonder
moedig of bijzonder slim, en zien geen kwaad maar goed in te doen en
denken zoals de meesten doen en denken, en kunnen vaak niet veel beter
dan ze toch al doen.
Ja, 't is bitter.
Is er wat tegen te doen? Goed onderwijs? Goed
bestuur? Bekwame leraren? Integere en competente politici? Zinnige
media? Publieke voorgangers van niveau en beschaving?
Het is allemaal mogelijk, in beginsel, maar niet of
nauwelijks in de bestaande Nederlandse verhoudingen, waar iedereen met
talent en moed weggehouden wordt van het bestuur, of emigreert naar
landen waar talent en moed beloond worden, in plaats van vervolgd of
gediscrimineerd, was het alleen uit naam van de Neerlandse Norm Aller
Normen: "Doe normaal, dan doe je al gek genoeg" - en "normaal" in
Nederland is: dom, onwetend, en chauvinistisch, met veel kennis van
voetbal, en zonder werkelijke beschaving, die bestaat in werkelijke
kennis van wetenschap, geschiedenis, wiskunde, filosofie en kunst.
Maar ja - dat heet allemaal "élitair" in Neerland,
sinds 40 jaar geleden de socialistiese onderwijsnivelleerders aan de
macht kwamen, voorzover het natuurlijk niet verricht wordt door
genivelleerde Nedergenieën als Bernlef en
Dorrestein, Pauw en Witteman, of Barend en Van Dorp.
