Nederlog        

 

 14 maart 2008

                                                                 

Amsterdam hééft het: Burofascisme!

 

 

Ik heb veel landen bezocht, en beyverde my overal achttegeven op de publieke zaak. Welnu, ik verklaar nergens zulke totale absentie van plichtsbesef, nergens zoo'n walgelyke onbekwaamheid te hebben aangetroffen als by 't bestuur der stad Amsterdam.

Amsterdammers, ziet ge dat niet? Reist eens wat, merkt eens wat op, en als ge terugkeert, gaat naar 't stadhuis en gooit...
     (Idee 308)

In mijn bijna vier slapeloze jaren boven de Amsterdamse harddrugshandel vermomd als coffeeshop, die mij al die tijd mocht terroriseren met bescherming van de Bestuursdienst van Amsterdam, de Bouw- en Woningdienst van Amsterdam, en fikse andere delen van al wie het ambtenaarde en bestuurde in Amsterdam, heb ik geleerd dat zeer vele moderne Amsterdamse ambtenaren en bestuurders genotvol geilen op terreur van hen zelf en hun collegaas tegen een burger die zich niet kan verweren, en die hen of hun beschermelingen, zoals harddrugshandelaren of burgemeesters, in de weg staat.

De psychologische achtergrond van deze voorliefde tot terroriseren van mensen die zich niet kunnen verweren is te vinden op nogal wat plaatsen, voor wie wil weten wat mensen zo vaak zo beestachtig maakt, en niet zo stom is zich te laten misleiden door de politieke propaganda leugens van politici en ambtenarij.

Hier zijn wat vindplaatsen:

"All power corrupts. Absolute power corrupts absolutely."
   (Lord Acton, Power)

want de Amsterdamse en ook de Nederlandse ambtenaar en bestuurder staan effectief totaal boven de wet, en feitelijk-juridisch ook, volgens modern Nederlands "recht" als het Pikmeer-arrest.

De zeer lage moraliteit (conformisme en collaboratie als Norm en Waarde aller normen en waarden, vooral in Nederland) van de meeste mensen.
    (Kohlberg, Milgram, Müller)

Het is namelijk al heel lang bekend dat "moreel goed" in de praktijk neerkomt op "doen wat de bazen pleziert" of "doen wat de meerderheid pleziert" of "doen wat de collegaas pleziert", en dat de grootste misdaden uit naam van de hoogste idealen gepleegd worden.

En zo zou ik nog lang kunnen doorgaan over wat ik burofascisme ben gaan noemen, omdat het mij als het grootste gevaar voorkomt dat de mensheid bedreigt: Gewillige ambtelijke uitvoerders van om het even welke orders, of om het even welke persoonlijke schunnigheid, met de gehele staatsmacht achter zich, en met tienduizenden gelijkgestemde collegaas, en zonder effectieve verweermogelijkheden voor de individuen die aan dergelijke ambtelijke terreurmachines zijn blootgesteld.

Dit is ook de bestuurlijke situatie van de stad Amsterdam, al luidt de gemeentelijke, burgemeesterlijke, wethouderlijke, en ambtelijke propaganda, die de burger dagelijks met bakkenvol wordt toegediend op z'n eigen kosten uit de belastingen, héél anders, net als in de voormalige Sovjet-Unie, ook al een socialistisch bestuurde regio waar de bestuurs-terreur "humanisme" heette, dat feitelijk neerkwam op burofascisme, terreur, en zelfverrijking en parasitisme door bestuurders en ambtenaren.

Oordeel zelf, waar het Onze Socialistisch Bestuurde Hoofdstad betreft.

Ik besprak gisteren op deze plaats, voordat ik de NRC gelezen had, het beleid van de Stadsdeelraad Centrum - en stadsdeelraden blijken, in Amsterdam, de uitvreet- en parasiteer-plaatsen voor de  tweederangs garnituur van alle bestuursgeile types die in de Amsterdamse PvdA, Groenlinks, en andere politieke partijen te vinden zijn, en die het altijd om eigen opgang, eigen status, eigen macht, en eigen rijkdom te doen is, in welke schijnheilige bochten ze zich ook wringen.

Stadsdeelraden zijn niet de "demokratisering van het bestuur" waar ze voor uitgemaakt worden, maar veel eerder wat de sovchozen en kolchozen in de ook al socialistisch bestuurde Sovjet-Unie waren: Bestuurlijke organisaties ter verrijking van de bestuurders en hun gewillige ambtelijke uitvoerders en hun steunende ondernemers (zoals - in Amsterdam - drugshandelaren, huisjesmelkers,  project-ontwikkelaars, onroerend-goed-makelaars, en al wie verder de financiële middelen heeft ambtenaren en bestuurders persoonlijk grondig te doen verwennen, bijvoorbeeld in één van Amsterdams vele top-hoerenhuizen).

Nadat ik mijn stukje van gisteren geschreven en opgeladen had las ik de NRC van gisteren, met meer informatie over de perversies, het parasitisme, en de zelfverrijking van Stadsdeelraad Centrum.

Het [Amsterdams Marionetten Theater] kreeg juli vorig jaar een brief van het Stadsdeel Centrum, de eigenaar van het pand waarin het is gevestigd, waarin werd aangekondigd dat de huurovereenkomst met de gemeente eind 2007 zou worden beëindigd. Het Stadsdeel bood een nieuw contract aan waarbij de huur, in vier jaar tijd, 83 procent zou worden verhoogd.

Snapt u? In juli wordt je zogeheten "overeenkomst" eenzijdig opgezegd; in december wordt je huur 83 procent verhoogd, volgens de methode van de inquisitie (je kunt niet wegvluchten, dus de Amsterdamse bestuurders en ambtenaren kunnen met je uitspoken wat ze wensen, en wat ze het meeste genot geeft) - en als je protesteert krijg je te horen dat je niet over het verleden mag klagen, want dàt mogen de meer sadistisch verziekte Amsterdamse burofascistische ellendelingen graag tegen je zeggen, wetend dat zij zelf 17.000 gelijkgestemde collegaas hebben, allen uitstekend betaald uit de publieke belastingen, en dat jij maar één enkele burger bent, die jaarlijks minstens 25% van zijn zelfverdiende geld moet afstaan voor het in leven, in positie, en in grote welstand houden van de ambtelijke kaste die hem terroriseert, en dat jij al je verweer en proceskosten zelf moet dragen, zo gehéél anders dan het corrupte en/of sadistische Amsterdamse ambtelijke en bestuurstuig waartegen je je probeert te verweren. (Zie ook: De rechtsongelijkheid bureaucraat/burger)

U gelooft me niet?

Niet alleen het [Amsterdams Marionetten Theater] dreigt in financiële problemen te komen. Ook voor het Grafisch Atelier Amsterdam, het Pianola Museum en het Multatuli Museum gaan de huren fors oplopen.

Hier is de coördinator van het Grafisch Atelier Amsterdam:

Op verzoek van het stadsdeel verhuisden wij in 2000 naar de Laurierstraat. Na een verbouwing werde de huur vastgesteld op 1709,96 per maand. Dat is sinds juni ineens 3968,43.

En hier is de Groot-Inquisiteur van de Stadsdeelraad, een moderne Amsterdamse Hilde Koch:

Volgens stadsdeelvoorzitter Els Iping hadden de instellingen al in 2004 kunnen weten dat de huren gingen stijgen zodra hun huurcontract zou aflopen.

Nu is de verhoging van de huur voor het Grafisch Atelier Amsterdam maar liefst 232%, in een enkel half jaar, dus u kunt begrijpen hoe genotvol een Iping dan frases als "hadden AL IN 2004 kunnen weten" van de genotvol-geil lekkende lipjes laat rollen, net als de katholieke inquisiteurs: "U had kunnen weten, in alle redelijkheid, dat wij, ook in alle redelijkheid, u de duimschroeven aanleggen zodra we kunnen, in uw eigen belang, uiteraard".

Het bovenstaand vervolgt

In 2004 kwam de afdeling Beheer Onroerend Goed (BOG), die onder de sector Bouwen en Wonen valt, met een openbare notitie waarin de verhoging werd aangekondigd. In deze notitie stond ook dat ervoor werd gekozen om het eigen onroerend goed 'strategisch in te zetten'. "Dit houdt in dat bijna de helft van onze panden voor een commercieel tarief wordt verhuurd aan bedrijven".

Ongetwijfeld zijn "de BOG" en "de sector Bouwen en Wonen" de opvolgers van de Amsterdamse ambtelijke vergassers en terroristen ten behoeve van de harddrugshandel en de eigen financiële en cocaïne-belangen die indertijd gemeentelijke Bouw- en Woningdienst heette, dat ik alleen ken als een volledig maffioos zooitje gruwelijke sadisten, die je uitlachten en beledigden terwijl ze je pijnigden ten behoeve van hun vrienden de harddrugshandelaren.

Als ze zeggen "werd gekozen" bedoelen ze: De voor ons en wie ons kan corrumperen meest voordelige oplossing. Als ze schrijven 'strategisch in te zetten' dan bedoelen ze exact hetzelfde, in de praktijk, en waar "een commercieel tarief" staat dan betekent dat "zoals kan worden opgebracht per vierkante meter door een florerende coffeeshop, met nevenomzetten in harddrugs", want dat zijn de gerespecteerde klanten, collegaas en vrienden van de ambtenarij van Stadsdeel Centrum, waar zéér veel illegale drugs legaal verhandeld worden, beschermd, geholpen, geprotegeerd, "gedoogd" door het bestuur van Stadsdeel Centrum, voor eigen voordeel en eigen inkomsten.

De zéér gewillige Amsterdamse bestuurlijke leerlingetje van Markies de Sade vervolgen

Voor de andere helft, waaronder ateliers en culturele instellingen vallen, wordt een niet-commercieel laag tarief gerekend. "Die wordt door de deelraad vastgesteld. Het is nu bijna 105 euro ex btw per vierkante meter per jaar."

"Laag tarief" is de in bestuurlijk socialistisch Amsterdam gebruikelijke grosze Lüge, véél hoger dan woontarief, en ongetwijfeld in overeenkomst met wat een coffeeshop en een peeskamer op kunnen brengen per vierkante meter in geld of genot per jaar voor een Iping.

Uiteraard weet dit soort ambtelijke en bestuurlijke volgelingen van De Sade hun genot verbaal zeer te verhogen:

Volgens Iping is deze huurprijs erop gericht om de culturele instanties in de stad 'juist te behouden'. Er is volgens haar geen sprake van uitknijpen maar juist van indirecte subsidie.

Daar ben ik het mee eens: Er is geen sprake van "uitknijpen" maar van naakte bestuursterreur, en er is geen sprake van "directe subsidie" maar van genotvol ambtelijk of bestuurlijk machtsmisbruik, zonder enige controle, sanctie of ontsnappingsmogelijkheid voor de mishandelden, en er is ook geen sprake van bestuur maar gewoon van sadisme; en inderdaad is "deze huurprijs erop gericht" om de Ipings en Boonen aan de macht te houden, met hun geliefde "culturele instanties" van typisch modern Amsterdams cultureel allooi als hoeren- en drugs-panden, zo bijzonder geschikt ook voor een hoge huuropbrengst per vierkante meter.

U betwijfelt mijn psychologische verklaring? De Stadsdeelraads-inquisiteur, huisjesmelkster, legt het uit, in haar Amsterdams Newspeak-SM-taaltje:

Iping wil geen uitzonderingen maken. "Ik kan geen korting geven aan degene die er het hardst om roept. Ik kan wel proberen om de huur voor iedereen zo laag mogelijk te houden. Daarbij mag je verwachten dat culturele bedrijven ook een beetje zakelijk blijven. Je moet de huur van je woning toch ook gewoon betalen?"

U denkt nog steeds dat de Iping-types - via de cloaca van een politieke partij naar een positie van macht gekropen grauwe geesten die nooit in staat zijn ook maar iets behoorlijks op eigen kracht of talent te verrichten, want dat hebben deze geboren bestuurs-appartsjiks nooit, wat ze juist zeer wraakzuchtig nivellerend maakt jegens wie wèl talent heeft - het goed menen? (Groot-Inquisiteur Iping: "Ik kan geen korting geven aan degene die er het hardst om roept. Haal de brandijzers!")

Hier is de Amsterdamse moraliteit in de praktijk:

Het Marionetten Theater en het Pianola Museum hebben met hulp van moties van de SP de afgelopen jaren subsidie gekregen om de geldhongerige muilen van Stadsdeelraad-bestuurders Iping en Boon te bevredigen:

"Dat is gelukt met geld uit het budget van de commissie Welzijn en Onderwijs," zegt [SP-raadslid - MM] Duijndam. "Toch is dat vreemd want dat geld is eigenlijk bedoeld voor kinderopvang of armenzorg."

Kortom, in Amsterdam wordt vanzelfsprekend geld van kinderen en armen genomen om Stadsdeelraad-burofascisten te voorzien in hun draconische huurverhogingen van panden waar ze de socialistiese scepter over kunnen zwaaien als 'mijn bezit', omdat het grauwe grijze griezels zijn die zich omhoog hebben weten te werken via de riolen van een Amsterdamse politieke partij, en die nu macht over honderd-duizenden kunnen uitoefenen, terwijl ze persoonlijk niet het minste positief menselijk talent hebben  en nooit enig succes van zichzelf hadden kunnen maken op basis van hun immer zeer geringe persoonlijke merites, die vaak ook van gedegenereerde en verziekte vorm zijn.

Het uitschot aan de macht, uit naam van democratie, socialisme en humanisme.

Amsterdam hééft het: Burofascisme, drugsterreur, bestuurlijke beestachtigheid, degeneratie, beschavingsloosheid uit naam van beschaving, wreedheid uit naam van humanisme, vergassing en terreur uit naam van de idealen van de Februaristaking.

Amsterdam is als een voorportaal van de hel, en wie wil weten hoe een duivel er in werkelijkheid uitziet en spreekt moet naar een PvdA-bestuurder kijken en luisteren, als excellente menschlich-allzu-menschliche benadering ervan-

Amsterdam, verwerkelijkt paradijs van de idealen het burofascisme, de PvdA, de harddrugshandel, en de totaal talentloze mensensoort dat zo vreselijk graag ambtenaar of bestuurder wordt om zichzelf te kunnen wreken op hoger begaafden of betere mensen dan zij zelf zijn, kunnen zijn, of willen zijn, en zich al doende te verrijken op kosten van de gemeenschap, uit naam van socialistische en humanitaire idealen, in dienst van de eigen zwakheden, perversies of hebzucht.

Ach ja.

Ik geef toe dat het zeer velen mogelijk is geweest een beter leven te leiden in Amsterdam dan ik.

Tel uw zegeningen.


P.S. Er zijn mensen die mij "cynisch", "misanthropisch" en overig fraais vinden, en er zijn ook in eigen ogen hoogst genuanceerd denkenden (met zeer veel minder pijn dan ik, en met een veel beter inkomen ook) die menen "dat u wel een beetje overdrijft".

Ik vrees van niet (al help ik het u hopen) en ik denk dat u dan eenvoudig niet genoeg weet van de gewone alledaagse gruwelen die al zolang bestaan als de mensheid bestaat, omdat machtsmisbruik, wreedheid en sadisme minstens zo normaal-menselijk zijn als respectievelijk socialisme, humanisme, en heldhaftigheid.

Ook ontbreekt het u wellicht aan theologische kennis (Calvijn is toch heel duidelijk over de slechtheid van de mens, en de Bijbel ook), en las u wat al te weinig over hoeveel, hoe vlijtig, en met hoeveel kennelijk genot er gemarteld en gemoord wordt in onze mensenwereld, nu en vroeger.

If mankind had wished for what is right, they might have had it long ago. The theory is plain enough; but they are prone to mischief, 'to every good work reprobate.'
   (Hazlitt)

En in Amsterdam, zoals in "het reëel bestaand socialisme" (tegenwoordig vooral een vorm van oligarchisch kapitalisme, waar ook het Vrije Westen naar tendeert, en in verhevigde mate sinds het voorwendsel van Het Terrorisme opgevoerd kan worden om een absolute terreurstaat te creëren, zogenaamd om de burger tegen terreur te beschermen), zijn het maar al te vaak de minsten, de slechtsten, de schofterigsten, de beestachtigsten, de grauwsten, de domsten, de minsten die zich naar boven weten te werken in posities van ambtelijke of bestuurlijke macht, temidden van duizenden collegaas van dezelfde aandriften, talenten en voorkeuren.

O, u gelooft dat er geen beestmensen zijn? Of tenminste niet in Nederland, en zeker niet in Amsterdam? Of dat het meeste kwaad niet gedaan wordt door een staatsmacht, gewoonlijk uit naam van de hoogste idealen? Of dat de meeste mensen in de meeste gevallen zich conformeren en collaboreren met de bestaande machthebbers, was het maar uit menselijke zwakte? Of dat ik de zo nobele mensheid, of de gelijkwaardige maar nog nobeler bestuurs-PvdA-ers beledig of kwets? Lees "The Holocaust Encyclopedia", Ed. W. Laqueur, en verlos u zelf van uw prettige illusies. Beestachtigheid maakt een natuurlijk deel van de mens, en bestuurders en ambtenaren, en ook priesters en dominees, zijn maar al te vaak precies die mensen die daar het grootste quantum van hebben; het meest vrij zijn dat te uiten; én daar ook het best over kunnen liegen.

En de meeste mensen zijn nu eenmaal niet bijzonder moedig of bijzonder slim, en zien geen kwaad maar goed in te doen en denken zoals de meesten doen en denken, en kunnen vaak niet veel beter dan ze toch al doen.

Ja, 't is bitter.

Is er wat tegen te doen? Goed onderwijs? Goed bestuur? Bekwame leraren? Integere en competente politici? Zinnige media? Publieke voorgangers van niveau en beschaving?

Het is allemaal mogelijk, in beginsel, maar niet of nauwelijks in de bestaande Nederlandse verhoudingen, waar iedereen met talent en moed weggehouden wordt van het bestuur, of emigreert naar landen waar talent en moed beloond worden, in plaats van vervolgd of gediscrimineerd, was het alleen uit naam van de Neerlandse Norm Aller Normen: "Doe normaal, dan doe je al gek genoeg" - en "normaal" in Nederland is: dom, onwetend, en chauvinistisch, met veel kennis van voetbal, en zonder werkelijke beschaving, die bestaat in werkelijke kennis van wetenschap, geschiedenis, wiskunde, filosofie en kunst.

Maar ja - dat heet allemaal "élitair" in Neerland, sinds 40 jaar geleden de socialistiese onderwijsnivelleerders aan de macht kwamen, voorzover het natuurlijk niet verricht wordt door genivelleerde Nedergenieën als Bernlef en Dorrestein, Pauw en Witteman, of Barend en Van Dorp.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail