4
 

     Nederlog        

 

25 februari 2008


 

DWI-Man en de Februaristakingsherdenking

 


 
Mail o.a. verzonden aan:

- ambtenaar Klantmanager Lont
- Amsterdamse Ombudsman

Zie ook (hieronder):

Brief van mijn huisarts aan de SD

Recente ME-mails


Het is weer Februaristakingsherdenkingsdag, als dat een Nederlands woord is, maar u begrijpt het. Kamervoorzitter Gerdi Verbeet sprak diepbewogen woorden; cabaretière Sanne Wallis de Vries droeg, eveneens diepbewogen, gedichten voor, en

"Het defilé langs De Dokwerker begint om 17.00 uur.
                                Comité Herdenking
                                Februaristaking 1941
                                Gemeentebestuur van
                                Amsterdam
"

Ik citeerde uit "Amsterdam.nl", want ik lag ziek en met pijn in bed. Ook is het niet meer als vroeger, in de vijftiger jaren, toen de rij van de Dokwerker tot op of over de brug over Amstel reikte, en het altijd bitter koud was, als ik daar met mijn ouders in de rij stond in het defilé.

Wat nog steeds als vroeger is, tenminste als de afgelopen 24 jaar, is DWI-Man, dus de man van wat vroeger de SD heette, zal ik maar zeggen, want vandaag lag de volgende brief in de bus, met daarboven vet gezet

persoonlijk in de brievenbus geplaatst

Een en ander is ondertekend door ambtenaar Lont, de man die zo goed is in relevante oordelen over mijn promotie ("niet relevant"), mijn site ("niet relevant"), mijn doctorandus-titel ("niet relevant"), zijn eigen leeftijd ("niet relevant"), zijn eigen opleiding ("niet relevant"), en zo nog het een en ander.

Ik moet mij melden - en ik citeer:

op woensdag 27 februari 2008 om 14:00 uur op ons kantoor. Het gesprek is met H. Lont.

Voor dit gesprek vragen wij u het volgende mee te brengen
.      deze brief
.      een paspoort of ander legitimatiebewijs

Er zijn aanwijzingen dat de medische keuring niet goed loopt. Wij gaan ervan uit dat u zelf u best blijft doen, en uw verplichtingen nakomt. Bij dit gesprek zullen wij samen met u nagaan hoe de stand van zaken is.
(...)
Het is belangrijk dat u op deze uitnodiging reageert. Als u dat niet doet, kan uw recht op uitkering worden stopgezet (art 54 lid 1 WWB).

Als u onverhoopt uw trajectverplichting niet goed nakomt, kunnen wij ook besluiten om uw bijstand te verlagen.

Met vriendelijke groet,
Diens Werk en Inkomen

H. Lont (handtekening)
klantmanager

Op deze heugelijke dag dat ik, in vroeger jaren, met mijn ouders in het defilé stond, om te gedenken, o.a. waarom en waarvoor mijn vader en grootvader in juni 1941 gearresteerd waren, door Amsterdamse agenten, en veroordeeld werden tot concentratiekampstraffen als "politieke terroristen", door een rechtbank in Nederland.

Wat moet ik zeggen?

"Zu Befehl, Herr Standartenführer-Klantmanager!?
 Danke schön
, Herr Standartenführer-Klantmanager?!"

Opdat Wij Maar Begrijpen Waarvoor Uw Ouders En Grootouders Hun Leven Veil Hadden - galmt het waarschijnlijk nog na, uit de microfoons op het Jonas Daniël Meijerplein, terwijl ik dit schrijf, uitgeput en met aanzienlijke pijn, zo gevoelvol uitgesproken door Kamervoorzitter Verbeet.

Maar ja, u begrijpt

"Dat is niet relevant"

zegt Klantmanager H. Lont dan, en glimlacht vriendelijk.

Nu dan:

Geachte heer Lont,         Amsterdam, 25 februari 2008

Mijn dank voor uw zo vriendelijke en redelijke brief, die u maar liefst

persoonlijk in de brievenbus geplaatst

hebt, zoals u mij immers zelf schrijft.

U ziet dat dit u (en enkele anderen) per e-mail bereikt. U vindt - hebt u mij reeds gezegd, in october - dat een computer

"niet relevant"

is, voor deze invalide, maar ik heb nu eenmaal e-mail, en ik ben nu eenmaal invalide, en vandaar.

Bovendien is het wèl zo makkelijk, en hoeft u persoonlijk niet uw aangename werkkring te verlaten, in de winter bovendien, om zulk een Klantmanager onwaardig bestelwerk te doen.

Lijkt mij, als psycholoog ook, met een logische geest.

Vandaar ook, en omdat ik erover geschreven heb, en op hoopte te promoveren, met hulp van prof.dr. P.C.M. Molenaar, al weet ik dat u dat

"niet relevant"

acht, het volgende.

U Klantmanager Lont, spreekt vanuit uw perspectief.
Ikzelf armzalig beklantmanagerd persoon, spreek vanuit mijn perspectief.
Mijn perspectief is niet uw perspectief. (Zie:
Vanuit uw perspectief, vanuit mijn perspectief)

U hebt geen leeftijd en geen opleiding, al sinds de herfst van 2006 niet, want dat is

"niet relevant"

en ikzelf ben een psycholoog, filosoof en logicus (want heb academische diplomaas in deze opzichten: ik studeerde bij psychologie af op een logisch onderwerp dat samenhangt met uw perspectief/mijn perspectief) van bijna 58, al 30 jaar ziek in Amsterdam, al 30 jaar zonder hulp in Amsterdam, anders dan een minimale bijstandsuitkering, klaarblijkelijk omdat ik de burgemeester van Amsterdam of zijn ambtenaren "grievend en/of beledigend" zou hebben aangesproken, over mij met moord bedreigende harddrugshandelaren, waarvoor zij ferm stonden, om hun handel te garanderen, klipp und klar uit naam van de idealen van de Februaristaking, en hun recht om mij bijna 4 jaar uit de slaap te houden met overlast, en te bedreigen als volgt

"als je iets doet wat ons niet bevalt, dan vermoorden we je".

Opdat Wij Maar Begrijpen Waarvoor Uw Ouders En Grootouders Hun Leven Veil Hadden.

Vanuit mijn perspectief dan.

U schrijft mij

Er zijn aanwijzingen dat de medische keuring niet goed loopt. Wij gaan ervan uit dat u zelf u best blijft doen, en uw verplichtingen nakomt. Bij dit gesprek zullen wij samen met u nagaan hoe de stand van zaken is.

U hebt vanaf de herfst 2006 mijn site kunnen bestuderen, inclusief ME in Amsterdam.

U kunt daarop zien dat wat u zo fraai onderstreept

uw verplichtingen

noemt door mij met de allergrootst mogelijke ijver, met de diepste Maatschappelijke Betrokkenheid Als Burger, zijn uitgevoerd en nagekomen, geheel betrokken ook, als betrokken Amsterdams burger, bij De Idealen Van De Februaristaking, uit naam waarvan ik vergast ben met actieve hulp en bijstand van drs. Ed van Thijn.

Hier heeft u, pro memorie en ter instructie, het volgende elementaire overzichtje:
 


ME in Amsterdam

           Opening - OverzichtsLijst - CV-secties

CV - I

CV-II



Voorafje: Polemiek en satire


Sep 20, 2007 Nederlands Respect, Nederlandse Moraal
Sep 22, 2007 RAMO 1: Amsterdamse ambtenaren Edelaar en Krol - hola!
Sep 23, 2007 RAMO 2: Amsterdamse ambtenaren mr Krol (en Edelaar)
Okt 10, 2007 Mijn tekst en uitleg over juffrouw Ali

Rushdie, Ali en ik
Okt 11, 2007 Rushdie, Ali en ik: Omnia comparatio claudicat

"Het is een zucht naar roem, een jammerklacht om miskenning"

Geachte heer ambtenaar Edelaar
Nov 2, 2007 Ambtenaar Edelaar en De Knipkaart
Nov 3, 2007 Hip, spiritueel, modern, lefdasje:  Spinoza
Nov 4, 2007 De Bureaucraten-Motivatie-Wet
Nov 15, 2007 Over de slechtheid van de menselijke natuur
Nov 24, 2007 De Miranda en mijn vader
   
Jan 1, 2008

Typisch Nederlands: Dertig jaar ziek, dertig jaar geen hulp

Jan 11, 2008 Uw integratie in Onze Nederlandse Democratische Rechtsstaat
Jan 12, 2008 Aan de keurmeesters van Achmea (en B&W etc.)
Jan 14, 2008 Mail aan de UvA inzake Voorbeeldige Morele Verzetskunst
Feb 12, 2008 Voer voor advocaten en filosofen
Feb 15, 2008 Vragenlijst afkomstig uit de hel van de SD
Feb 17, 2008 Mail aan de Amsterdamse Ombudsman
Feb 22, 2008 DWI-Superman

 

U ziet: Ik heb reeds meer dan een maand geleden telefonisch gesproken met juffrouw Anneke van der Kamp, en haar ook gemaild.

Ik kan me niet voorstellen waarom de mij door haar beloofde 58-jarige medische keurmeester met even goede diplomaas als ik zich nog niet per e-mail heeft aangemeld bij me.

Vervolgens, gewoon vanwege de logica, waar ik zo van houd, maar van u en uw dienst niet in mag promoveren, omdat dit

"niet relevant"

zou zijn, vanuit uw perspectief natuurlijk: Hoezo

"kan uw recht op uitkering worden stopgezet (art 54 lid 1 WWB)."?

Sinds wanneer kan in deze zogeheten Nederlands Rechtsstaat een "recht (..) worden stopgezet"??!

Gaat dat tegenwoordig zonder Kamermeerderheid in het Amsterdamse? Ik snap dit eenvoudig niet, maar dit kan aan mijn beperkte geestelijke vermogens liggen, want ik ben immers geen ambtenaar.

Volgend punt, in deze brief die u met zoveel moeite, door weer en wind, aan mij persoonlijk hebt gebracht, omdat u ongetwijfeld - zoals mij ook door het College van Bestuur van de UvA en de voorzitter van de faculteit voor wijsbegeerte mij nu 20 jaar geleden is verzekerd, toen ze mij voor de derde keer van de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam verwijderden

"vanwege uw uitgesproken meningen"
"ondanks de ernst van uw ziekte" -

namelijk dat u het (ongetwijfeld!!) net als zij

"heel goed meent"

met mij - over deze frase:

"Als u onverhoopt uw trajectverplichting niet goed nakomt".

Mijnheer Lont! Ik heb gestudeerd, ik ben oud en moe en heb aanzienlijke pijn, en ik ken uw dienst en uw collegaas nu met 24 jaar gruwelijk bittere ervaringen, maar ik weet niet wat

een trajectverplichting

is, laat staan hoe ik deze (een "trajectverplichting"??!!)

"goed"

moet nakomen.

Ik meen wel begrepen te hebben dat onder die "trajectverplichting" in Amsterdam valt dat ik mij blij juichend moet laten vergassen en met moord laten bedreigen door harddrugshandelaren die burgemeester Ed van Thijn bij mij inpandig wenste te vestigen, en niet (socialistisch: niet) bij zijn eigen familie, vrienden, kennissen, of ambtenaren, maar ik begrijp ook dat, vanuit uw perspectief, als Amsterdams ambtenaar - heldhaftig, vastberaden, barmhartig - dat alles

"niet relevant"

is. Ik meen anders - Voer voor advocaten en filosofen - maar dat is natuurlijk (maar) vanuit mijn perspectief, dat vanuit uw perspectief, denk ik vanuit mijn perspectief, niet deugt, om welke reden u meent dat met mij

"samen met u [wilt] nagaan hoe de stand van zaken is."

Ik weet niet of mijn verstand en mijn gezondheid daar toereikend voor zijn, maar goed: Uw perspectief (leeftijd, opleiding, intelligentie, kennis, moraliteit) is niet mijn perspectief, en ik heb aan de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam geleerd dat

"iedereen weet dat waarheid niet bestaat"

want ik werd als straf verwijderd van de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam toen ik daartegen protesteerde.

En toch is het Nederlands onderwijs rampzalig slecht, en zei ik dat dertig en twintig jaar geleden al, en werd voor straf drie keer van de gemeentelijke universiteit gesmeten, maar ik weet dat dit

"niet relevant"

is, vanuit uw perspectief. (Heeft u kinderen, meneer Lont? Mag ik hopen en bidden voor hun levensgeluk in Onze Nederlandse Rechtsstaat dat ze niet hoogbegaafd zijn, of is dat - vanuit uw perspectief - onbeleefd, of - wie weet - "niet relevant"? Maar goed, u kunt ze met de hand op uw hart en geheel naar waarheid verzekeren dat junken in Amsterdam, bij uw dienst, duizend keer beter af en meer waard zijn dan hoogbegaafden. En laat dat een les voor ze zijn, en voor anderen!)

In ieder geval vindt u boven een lijstje over

"de stand van zaken"

en hebt u nu al meer dan een jaar van mijn site kunnen genieten en leren, tot groot voordeel voor uw carrière en algemene ontwikkeling.

Nu ik al uw punten besproken heb, is hier een lijstje van de mijne, waarop gaarne uw antwoord:

  • 1. Ik heb een vordering op uw dienst, waarover ik graag met u van gedachten wissel, vanuit uw perspectief.
  • 2. Ik zal u in het genot stellen van medische papieren van de mij behalende medische specialist en huisarts waar uw dienst, die al 20 jaar al het mogelijke doet om te voorkomen dat ik mijn menselijke rechten uitoefen ("niet relevant") voorzover dat bestendigd kan worden door nalatigheid van de kant van de SD-DWI, al respectievelijk zes en drie jaar niets over ondernomen of mee gedaan heeft.
  • 3. Ik zal u mijn medicijnen tonen tegen de pijn, tegen de depressie en tegen de M.E., waarbij u goed moet begrijpen dat ik die pijn en die depressiviteit vooral dank aan de nalatigheid van de SD-DWI en uw collegaas (Van de Berg, Berkhof, Droeshout, Molenaar, directeuren Baune en Jansen e.v.a.).
  • 4. We kunnen nogmaals doornemen waarom mijn promotie "niet relevant" is - als ik allang van de SD-DWI verlost zou zijn, en al in 1994, toen ambtenaar SD'er Joop Zegerius dat opzettelijk  onmogelijk maakte, of in 2002, toen de SD samen met de Amsterdamse Ombudsman, René Zegerius, Joke Dierdorp, René Coutinho e.v.a. dat, met groot genot ook, onmogelijk maakten -

       "Als u hulp nodig hebt, dan gaat u
        maar naar het Leger des Heils"
        (Zie ook: NICE-ME)
     
  • 5. Ik zal ons gesprek op de band willen opnemen, want ik wil de bewijzen hebben voor mijn vorderingen en te volgen rechtszaken.
  • 6. Ik kan u niet garanderen dat ik mij op het geëiste tijdstip, met de pink op de naad van de broek, blij mijn nummer brullend, zal kunnen melden, want ik lig al maanden met veel pijn en doodmoe vrijwel de hele dag in bed, ik kan mijn eigen huishouden niet behoorlijk doen vanwege pijn en moeheid, en ik loop en sta moeilijk.

Maar dat weet u allemaal allang, en dat is in Amsterdam, vanuit uw perspectief, en dat van B&W van Amsterdam, met wie u beter geen meningsverschil kunt krijgen, zoals u uit mijn levensloop de laatste 30 jaar in Amsterdam, dat vrijwel al die tijd is "bestuurd uit naam van de idealen van de Februaristaking", zoals deze geschetst is in ME in Amsterdam, immers al minstens een jaar weet, en met de grootst mogelijke vreugde hebt gelezen, als Maatschappelijk Betrokken Amsterdams Burger ook, die het allerbest voorheeft met uw zogeheten "klanten", die u zo vlijtig "managed" ongetwijfeld...

"niet relevant".

De Amsterdamse burger is er immers voor de Amsterdamse ambtenaar. En als de Amsterdamse burger dat niet bevalt dan wordt het

"recht (..) stopgezet"

voor hem of haar, door B&W, ten behoeve van de corrupte belangen van eerdere B&Ws, en hun vrienden in Amsterdams meest winstgevende industrie.

Geen menselijke rechten meer. "Stopgezet". In Amsterdam.
Geen grondrechten meer.
"Stopgezet". In Amsterdam.
Geen recht op uitkering. "Stopgezet"?.

Vandaar ook mijn voorstel, ook aan de Amsterdamse Ombudsman en B&W, omdat ik al 20 jaar veel pijn heb

  • 7. Laten wij samen gezellig, u mijn Klantmanager, en ik als beklantmanagerde van de SD-DWI, gewoon - ook met steun en handtekeningen van de Amsterdamse Ombudsman, en het College van B&W, eventueel met een kleine subsidie - de Stichting Vrijwillig Levenseinde mailen dat er voor mij in Amsterdam echt geen plaats is, als invalide, en dat zij en u er een groot goed aan doen mij te voorzien van de middelen voor een pijnvrije zelfmoord, die mij van de voortdurende pijn zal verlossen, en de gemeente Amsterdam van mij, en deze in het genot zal stellen van 428 euro 24, was het deze maand (na aftrek van vaste lasten), waarmee ze dan een wethouder naar de Thamesweg kunnen sturen, voor wat broodnodige afleiding van het managen van Amsterdam.

Dat lijkt mij, vanuit mijn perspectief geoordeeld over hoe het ongetwijfeld, heldhaftig, vastberaden, barmhartig ook, verschijnt vanuit uw en hun perspectief, verreweg de redelijkste weg.

Het scheelt iedereen pijn, het maakt drs. Ed van Thijn, dr. Job Cohen ("promoveren is nergens relevant voor" - ambtenaar Henk Lont: Wil je dat even in je arrogante grote oren knopen, Cohen?!), drs. Oudkerk en vele andere (oud-)WEThouders intens gelukkig, en u bent van mij af, en u krijgt vast ook promotie, meneer Lont, tot Superklantmanager, bijvoorbeeld, of hoe dat bij uw zo menselijk en Neerlandistiek begaafde dienst ook mag heten.

Maar ja, alle gekheid op een stokje, meneer Lont: 't Is een kwestie van genuanceerd perspectief. En financieel belang.

In dat laatste verband, toch nog een vraagje. Uw schreef, in uw zo moedig door weer en wind persoonlijk gebrachte brief (ik loop en sta zelf moeilijk, maar ik ben dan ook geen jonge gezonde klantmanager, nietwaar, dus ik moet woensdag naar u toekruipen, als ware ik Mohammed, en u De Berg) dat 

"kunnen wij ook besluiten om uw bijstand te verlagen."

  • 8. Met hoeveel, o vertegenwoordiger van het heldhaftige, vastberaden, barmhartige B&W?
  • 9. Hoeveel kost deze hele "medische keuring" rim ram de Amsterdamse gemeentebelastingen nu eigenlijk precies? (Ik schat minimaal mijn totale jaaruitkering, want Achmea's hoogbegaafde keurmeesters keuren niet gratis).

Tenslotte, omdat dit - net als de brief van mijn medische specialist uit 2005 - bij de SD-DWI door de papierversnipperaar lijkt te zijn gehaald, net als mijn vele klachten, die Klachtenmanager Leon Edelaar, de man van

"Einstein kon ook promoveren zonder hulp"

allemaal niet kon vinden, terwijl hij op mijn klachten niet ingaat

"want ik kan mij niet herkennen in uw site"

een kopie van een handgeschreven brief van mijn huisarts aan uw dienst:


28.11.2002

Heer/mevrouw van de Sociale Dienst.

Hierbij wil ik onderstrepen dat mijn patiënt M. Maartensz geb. op 09 05 1950 dat hij lijdt aan het chronisch vermoeidheidssyndroom waardoor hij al jaren niet in staat is tot enige lichamelijke activiteit en veel pijn heeft.

Hij heeft de afgelopen jaren veel behandelingen geprobeerd maar niets helpt.

Ik verzoek u hem verder niet op te roepen voor het Megabanen plan omdat dit toch op niets uit zal lopen.

Hij bevindt zich lichamelijk en emotioneel in een zeer labiele situatie.

Bijna al zijn energie gaat zitten in het verkrijgen van de minimum gelden waar hij recht op heeft.

Ik zou het veel acceptabeler vinden dat de weinige energie die hij heeft kan richten op iets waar hij voldoening aan heeft (d.w.z. promotieonderzoek voor de heer P.C.M. Molenaar).

Ik weet dat hij zich ongenuanceerd uit kan drukken maar dat is geen reden om hem geen geld te verstrekken.

Mocht u twijfelen over zijn compos mentis dan heeft hij nog steeds recht op een uitkering. Eventueel ondersteund door een psychiatrisch verslag. Laat mij weten wat u nodig heeft om deze man die niet in de maatschappij zijn draai kan vinden en waarschijnlijk nooit zal vinden met rust te laten.

Met vriendelijke groet,


Mijn huisarts (getekend, gestempeld, geschreven op briefpapier met briefhoofd van de medische praktijk, met telefoon- en fax-nummers)

Mijn huisarts is nooit en te nimmer gebeld of geschreven door de SD. Ik heb dat vele ambtenaren van de SD-DWI vele jaren vele keren gevraagd.

Professor dr. P.C.M. Molenaar is nooit en te nimmer gebeld of geschreven door de SD, al heb ik dat vele ambtenaren van de SD-DWI vele jaren vele keren gevraagd (*), en hij is ook nooit gebeld door de Amsterdamse Ombudsman, noch door B&W, al heb ik daar vele keren om gevraagd, en is ondertussen met zijn gehele familie geëmigreerd.

Ik denk echter dat dit

"niet relevant"

 was voor de SD-DWI, want kennelijk omdat

hij al jaren niet in staat is tot enige lichamelijke activiteit en veel pijn heeft

ging dit sindsdien nog zes jaren dóór, zonder enige hulp, zonder enig excuus, zonder enig antwoord.

Opdat Wij Maar Begrijpen Waarvoor Uw Ouders En Grootouders Hun Leven Veil Hadden.

Bijna al zijn energie gaat zitten in het verkrijgen van de minimum gelden waar hij recht op heeft.

En zo is het nog steeds, en zo was het de afgelopen zes jaar. Omdat

hij al jaren niet in staat is tot enige lichamelijke activiteit en veel pijn heeft

 want dat vindt de SD-DWI ongetwijfeld

"niet relevant"

vanuit hun bijzonder morele, heldhaftige, vastberaden, barmhartige perspectief - "en veel pijn heeft" - en SD-DWI-geweten, als Nederlandse burgers ook, en als Trotse Amsterdammers, die loyaal, respectvol, ja: collegiaal "ein echter Mensch" als burgemeester dienen, die immer al acht jaren niet antwoordt, heldhaftig, vastberaden, barmhartig als hij immers is.

Opdat Wij Maar Begrijpen Waarvoor Uw Ouders En Grootouders Hun Leven Veil Hadden.

Zodat - immers, al zal dit medisch oordeel van een huisarts die mij al vele jaren kent, tot de praktijk waarvan ik al meer dan twintig jaar bevind, en aan de voorganger daarvan waaraan ik mijn leven dank, in samenhang met het gebeurde op de Elandsgracht, boven de inpandig bij mij door drs. Ed van Thijn uit naam van de idealen van de Februaristaking zo heldhaftig, vastberaden en barmhartig gevestigde (beschermde, geprotegeerde, geholpen, gepatroniseerde, gevestigde, onderhouden, "gedoogde") harddrugshandel (vermomd als coffeeshop) ... ik zei: immers omdat

hij al jaren niet in staat is tot enige lichamelijke activiteit en veel pijn heeft

zoals mijn huisarts zes jaar geleden schreef, en alle collegaas van SD-DWI-man Henk Lont al die jaren tot hun intense vreugde bekend was:

  • 10. Geachte heer Lont: Wij kunnen dit toch via de e-mail regelen? Of moet ik echt naar u toe komen kruipen?

    U beheerst de Nederlandse taal toch? U kunt mij toch van alles over "trajectverplichtingen" en "veel pijn" en "met rust laten" en "heldhaftig, vastberaden, barmhartig uit naam van de Idealen van de Februaristaking" (zegt de burgemeester, en zeiden de vorige burgemeesters, dus u moet niet zeggen dat dit "niet relevant" is) talloos vele andere verplichtingen (uw onderstreping) uitleggen?

    En dat wij een gezellige menselijke band kunnen opbouwen om z.s.m. (want het moet de gemeente niet teveel kosten) samen met B&W en de Amsterdamse Ombudsman, maar ook met uw trotse ambtelijk gewaarmerkte handtekening, de Stichting Vrijwillig Levenseinde te mailen (samen met mij, en mijn huisarts ook, en mijn medisch specialist), dat iemand als ik

         "niet relevant"

    is, in en voor Amsterdam, hoe Maatschappelijk Betrokken Burger
    hij ook mag zijn, vanuit zijn perspectief, en of ze maar even willen helpen deze schier ondraagbare bijzonder pijnlijke want immer klagende, aan

        "
    een zucht naar roem, een jammerklacht om miskenning"

    lijdende doctorandus die in uw dienst geen "doctorandus" mag heten

        "want anders gaat de telefoon op de haak"

    (uw moedige collegaas tegen mij) uit zijn met

        "veel pijn"

    gevulde leven te verlossen?

Gewoon "uit naam van de idealen van de Februaristaking", want daarvoor en daarom bestuurt mr.dr. ("niet relevant") Job Cohen immers, als "ein echter Mensch", en daarom beantwoordt hij mijn klachten ook al 8 jaren chronisch niet, terwijl ik chronisch pijn lijd, en daarom ook probeert uw dienst sinds 2002 mij keer op keer op keer via mijn depressiviteit de zelfmoord in te manipuleren, zoals u ook al meer dan een jaar op mijn site hebt kunnen lezen, via eerder opzetjes als nu:

En in 2006 ging u, dankbare en trotse gewillige uitvoerder van burgemeesterlijke bevelen, daar gewoon mee verder, sprekend van

"trajectverplichtingen" en verplichtingen

en al vele jaren wetend dat deze lijder aan M.E.

al jaren niet in staat is tot enige lichamelijke activiteit en veel pijn heeft

Vandaar ook mijn vordering op u, meneer Lont, want - vanuit mijn perspectief, niet leeftijdsloos, niet onopgeleid - ik geloof in persoonlijke verantwoordelijkheid en persoonlijke aansprakelijkheid, zo geheel anders dan uw collega Lisser, die mij zo graag liet vergassen en met moord bedreigen, al wist ook hij dat deze lijder aan M.E.

al jaren niet in staat is tot enige lichamelijke activiteit en veel pijn heeft

Heb ik mij genuanceerd genoeg uitgelaten, vanuit uw perspectief, ambtenaar Lont?

Ik hoop u hiermede voldoende geïnformeerd te hebben, ook in samenhang met mijn menselijke rechten, mijn grondrechten, en mijn vorderingen op u, op de gemeente Amsterdam, en op de SD-DWI, die ik hierbij nog eens uitdrukkelijk herhaal.

Met de meeste hoogachting,

drs. ("niet relevant") M. Maartensz


(*) Ambtenaar Lont, die het "niet relevant" vindt dat ik promoveer, en ook al "niet relevant" vindt om mij met de mij wettelijk toekomende titel aan te schrijven, want dat vinden al zijn collegaas bij de SD-DWI immers "niet relevant", vond het wel relevant mij te zeggen, in oktober 2006, toen ik prof.dr. Molenaar noemde dat

"U kunt van mij toch niet verwachten dat ik een professor ga bellen? Over u?"

Misschien is dat wat moeilijk voor een ambtenaar zonder leeftijd en zonder opleiding - maar ... géén van alle honderden ambtenaren van de SD-DWI deed dat, noch deed de Amsterdamse Ombudsman dat, noch deed B&W dat.

Opdat Wij Maar Begrijpen Waarvoor Uw Ouders En Grootouders Hun Leven Veil Hadden.

Maarten Maartensz


        home - index - top - mail