Nederlog        

 

17 februari 2008

                                                                 

Mail aan de Amsterdamse Ombudsman

 

 

Geachte mevrouw Sterk (*),

De telefonist van uw instelling heeft mij afgelopen vrijdagmiddag gevraagd u te bellen, en wel a.s. maandagmorgen 18 februari te 11.45, precies.

Ik heb u deze week, via het mij ter beschikking staande publieke e-mail-adres van uw instelling, diverse mails doen toekomen, niet omdat dit mij behaagt of bevalt - en met aanzienlijke pijn en moeheid, trouwens - maar omdat uw instelling de rste Amsterdamse publieke instelling is die mijn site kan vinden, al bestaat deze al tien jaar, en op drie plaatsen, en met redelijk wat Google-punten, als je sommeert over de site(s).

Ik kreeg, als gebruikelijk bij alles wat in Amsterdam bestuurt of ambtenaart, geen antwoord.

Tot nu toe was de Amsterdamse ambtelijke en bestuurlijke constructie namelijk - zie mijn CV, laatste deel (vanaf 1999) - dat men dat onmogelijk kon, "helaas", zoals men ook al, jaar in jaar uit, samen met de Amsterdamse officier van justitie Meulenberg en de Amsterdamse advocaat-generaal EN (deeltijd) hoogleraar Mensenrechten Myer - (ik citeer mr. Meulenberg), ca. tien keer tegen mij, per telefoon, tussen 2000 en 2004, overigens hl beleefd en in werkelijk keurig ABN:

 "hls, muhneer, kan ik uw site niet kan vinden"

En vandaar.

Laat ik het verzoek van uw telefonist dus zo beantwoorden:

U kunt mij gewoon mailen, en ik kan u dan beantwoorden op een tijd dat mijn slechte gezondheid mij daar enige ruimte toe biedt.

Het zal mij niet verbazen als de Amsterdamse Ombudsman opnieuw niets voor me doet, al kunnen ze tegenwoordig mijn site wel vinden. Ik heb mijn eventuele redenen daarvoor op mijn site gegeven, op diverse plaatsen, in diverse stemmingen en talen, op diverse tijdstippen.

En laten mr. Ulco van de Pol en ik in dat geval dan gewoon gezellig smen de SVL - Stichting Vrijwillig Levenseinde - mailen, dat er voor mij in Amsterdam namelijk gewoon geen plaats is, en eventueel ook samen aan de gemeenteraad en het parlement voor enige subsidie om een en ander te bestendigen, want ik ben erg arm en nogal ziek, al dertig voor de gemeente Amsterdam zo schadelijke jaren. Het is ook wl zo goedkoop voor de gemeente Amsterdam, welbeschouwd, en is tevens een goed voorbeeld voor andere langdurig zieken, in onze democratische rechtsstaat, die immers allemaal onze samenleving maar tot last en niet tot steun zijn, en deze feitelijk verzieken, en zal ook zowel de SD-DWI als B&W een grote troost, als een bron van rust en genot zijn, en ook drs. Van Thijn's levenseinde intens gelukkig maken, want dr bestaat modern Amsterdam immers voor, natuurlijk altijd, omdat normen en waarden wezenlijk zijn voor de fundamenten van onze democratische rechtsstaat, geinspireerd door de idealen van de drugshandel, want daarvr immers "hadden uw ouders en grootouders hun leven veil", naar men komende week ook op het Jonas Daniel Meyerplein weer zal horen, in welgemoduleerd Nederlands, naar Normen en Waarden van Nu, wellicht ook met een burgemeesterlijk traantje, voor de cameraas.

Zo gaat het toch, in de Amsterdamse praktijk, modulo enige satire?

Mocht u daarentegen beslissen wel iets voor mij te kunnen doen, van de dingen waar ik al 20 jaar op aandring, als erkende invalide in het Amsterdam van de Februaristaking - zoals geld regelen om behoorlijke hulp in de huishouding van te kunnen betalen (Thuiszorg Amsterdam, namelijk, "gelooft niet in ME" en ik niet in hen), en de SD-DWI matigen, of (wie weet) iets doen om mijn menselijke rechten te doen bepleiten in Straatsburg - dan zal ik uw moed, karakter en intelligentie prijzen op mijn site.

Ik weet immers uit ervaring hoeveel moeite een en ander kost, in onze heldhaftige, vastberaden, barmhartige stad, aan Amsterdamse ambtenaren en bestuurders, en toezichthouders op hen, gewoonlijk uit geheel dezelfde vriendenkringen en partij.

Maar ja:

"History is little else but the register of the crimes, follies and misfortunes of mankind" (Gibbon)

"Presque toute l'Histoire n'est qu'une suite d'horreurs." (Chamfort)

dus ik weet ook heel goed dat het vaak heel anders toegaat, al zijn de leugens, illusies of waanleren die dit mogelijk maken, vaak verbaal hl fraai en nobel klinkend.

Immers: Waarom zou er dan - Gibbon, Chamfort - in ons heldhaftig, vastberaden, barmharig Amsterdam enige uitzondering worden gemaakt voor zo iets minderwaardigs als ik evident al 20 30 jaar ben, volgens opvolgende colleges van B&W en alles en iedereen die in Amsterdam bestuurt, "uit naam van de idealen van de Februari-staking" en "mijn Joodse Identiteit, al heb ik dat geloof niet" van Bs&Ws?

En het gruwelijkste kwaad wordt toch zo vaak gedaan uit naam van de hoogste idealen - behalve natuurlijk in en rond Amsterdam, dat kleine, bijkans hemelse, zo voorbeeldig bestuurde, stukje Trots Nederland, waar "uit naam van de idealen van de Februaristaking" een links paradijs wordt en is gerealiseerd door een links college, en waar zlfs en vooral junken en drugshandelaren heel humaan behandeld, beschouwd, en beschermd worden, al vele dekaden, door alle colleges van B&W, en door opvolgende generaties van Amsterdamse ambtenaren (vaak, in onze moderne democratische rechtsstaat, net als onze moderne bestuurders, directe familie van hun voor-gangers en/of -gangsters, want men heeft z'n bewezen talenten immers van geen vreemde).

Wat doet iemand als ik er dan toe, als er nog zoveel nood en ellende van zoveel veel verdienstelijker anderen dan ik zijn, toch?

Heeft u in "uw onderzoek" van mijn zaak enige brief van B&W boven water gehaald aan mij de afgelopen 20 jaren - bewijsbaar verstuurd! - waarin niet gezegd werd dat

"omdat u zich grievend en/of beledigend uitlaat, gaan wij niet op u in"?

Ach ja - maar dat weet u en begrijpt u waarschijnlijk allemaal allang, alleen

"kunt u zich daar niet in herkennen"
(ambtenaar-ethicus Leon Edelaar),

heel wel mogelijk, en de calvinistische theologie, deel van ons Nederlands Erfgoed, verklaart dat in beginsel ook al uitstekend, en

"video meliora proboque, deteriora sequor"

is de gebruikelijke weg van het menselijk hart, vaak maatschappelijk ook wl zo voordelig of veilig.

En ook: Waarom immers, zou enig modern Amsterdammer ene vinger uitsteken om enig mens te helpen, als dat niet een familielid, een collega, of een vriend is? Mensen zijn toch zo, in grote meerderheid, meestal?

Hoe haal ik het trouwens in mijn brutale kop om zelfs maar te te durven dnken dat de ambtenaren en bestuurders van de gemeente Amsterdam er zouden zijn voor de burgers, in plaats van omgekeerd, zoals immers ook zo socialistisch is?

Kortom, ik begrijp het allemaal heel behoorlijk, zoals u ziet. Het is allemaal dan ook eenvoudig een kwestie van verstand, moed, goede wil, en echt-Nederlandse medemenselijkheid.

U heeft mijn e-mail adres, en kunt mij daarmee laten weten wat u en uw instelling menselijk mogelijk is, of niet. Beleefde mail wordt door mij beleefd beantwoord, zeker als ik daar de rust en de gelegenheid voor krijg, en met wie rationeel en logisch kan argumenteren ben ik bereid ieder mogelijk standpunt door te nemen, als ik voldoende gezondheid heb.

Afsluitend gaan mijn NL-stukje van 16 februari, met een leerzame vaderlijke les, en de sectie Apathy in het lemma Quotations van mijn Philosophical Dictionary.


Vaderlijke les

"If in Rome, do as the Romans do."

Ik geloof dat het de winter van 1958 was. Het had zwaar gevroren, en toen ik 's middags terugkwam van school - ik was zeven - zag ik dat de grachten dichtgevroren waren. Mijn vader was thuis vanwege vorstverlet, want hij was huisschilder in de bouw, en je kunt niet schilderen als het vriest. We hadden het volgende gesprek:

Hij: "Zo jongen. Heb je het niet koud? En was 't leuk op school?"
Ik: "Mmm. Weet je: De Admiralengracht lag dicht! En de hele Kostverlorenkade! Je kon al op het ijs, pa!"
Hij: "O? Het heeft nog maar n nacht hard gevroren, jongen."
Ik: "Maar ze waren er al op! Er was een jongen op het ijs bij de brug! En verderop ook al n! Ik wil ook!"
Hij: "Nee, dat mag je nog niet."
Ik: "Maar pa! Als iedereen op het ijs kan, dan kan ik ook!"
Hij: "Iedereen?"
Ik: "Iedereen doet het! Die jongens mochten k! Ik moet ook!"
Hij: "Iedereen zeg je? Wel Maarten: Als iedereen zo gek is in de gracht te springen, moet jij dan ook zo gek zijn? Nee toch? Of wat denk je zelf?"

Ik moest hem gelijk geven dat dit dan niet erg verstandig zou zijn van me, en dat als "iedereen" of de meerderheid - "do not follow the multitude into evil" - het doet, het misschien tch niet erg redelijk is,  en wellicht was dit het moment in mijn leven dat mijn belangstelling voor logica en etiamsi omnes ego non bewust werd geboren.

Het is me in ieder geval vijftig jaar bijgebleven.

(In modern Amsterdam is dat een sociaal heel schadelijke les geweest, is gebleken. Zie ook, bijvoorbeeld: Vader en Gisteren en ME in Amsterdam. En "etiamsi omnes ego non" = "Al doet iedereen het, ik niet".)


Apathy:

"The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing."
   (Burke)

"The worst sin towards our fellow creatures is not to hate them, but to be indifferent to them; that's the essence of inhumanity."
   (Shaw)

"The hottest places in Hell are reserved for those who in time of great moral crisis maintain their neutrality."
   (Dante)

"Science may have found a cure for most evils; but it has found no remedy for the worst of them all - the apathy of human beings."
   (Helen Keller)

"In Germany they came first for the Communists, and I didn't speak up because I wasn't a Communist. Then they came for the Jews, and I didn't speak up because I wasn't a Jew. Then they came for the Trade Unionists, and I didn't speak up because I wasn't a trade unionist. Then they came for the Catholics, and I didn't speak up because I was a Protestant. Then they came for me, and by that time no one was left to speak up for me."
   (Niemoeller)


En ja mevrouw, wellicht ten overvloede, en omdat ik voortdurend pijn lijd, ziek ben, en armoede lijd, al dertig jaar, en daarom dit land en deze stad niet kan ontsnappen, met mijn "begenadiging" en al (rg moeilijk te gebruiken met voortdurende pijn en moeheid, zonder enige hulp):

Mede vanwege mijn inschatting van mijn Nederlandse medemensen als Geert Wilders en Rita Verdonk, die een goede kans maken binnenkort premier te zijn, gezien 40 jaar publiek Nederlands onderwijs vooral bestuurd door PvdA'ers, is mijn verzoek dat u, mevrouw, en/of mr. Ulco van de Pol, Amsterdams Ombudsman, als u dan vindt dat ik gewoon vergast mag worden, en met moord bedreigd, en van de universiteit verwijderd, alles geheel straffeloos, in Amsterdam, behalve voor mij, dat evident past, naar de normen van een Job Cohen, wiens persoonlijke vrienden en partij-kameraden u ongetwijfeld bent, om in ieder geval mijn verzoek aan de Stichting Vrijwillig Levenseinde te ondersteunen, omdat dit de grote humanist Job Cohen en zijn integere voorgangers en wethouders zo goed zou dienen, en ikzelf niet in een Nederland wil leven met een minister-president als Wilders of Verdonk, en niet kan ontsnappen, omdat drs. Ed van Thijn het zo wenselijk vindt dat een man als ik vergast wordt, en mijn gezondheid voorgoed, en heel pijnlijk, geruneerd werd  en is, alles vanwege de menselijke rechten van Amsterdamse drugshandelaars om hun handel te bestendigen, of vanwege Amsterdamse ambtelijke geheel menselijke verontwaardiging over mijn kwaadheid daarover, die immers geen pas geeft, in heldhaftig, vastberaden, barmhartig Amsterdam.

Uit naam van de idealen van de Februaristaking ook, en mede in verband met de veel bejubelde identiteit van de recente burgemeesters van Amsterdam, want "Amsterdam hft het!"?

En natuurlijk kunt u of hij mij ook helpen om, in de concentratie-kamp kleding van mijn vader en grootvader, met een jodenster en een rode politieke driehoek, voor het Maagdenhuis of de woning van ex-burgemeester Van Thijn in de Breestraat te staan, en zonder dat ik direct vermoord zal worden door hoogst verontwaardigde Amsterdamse ambtenaren, om aldus te bepleiten dat althans een buitenlandse rechtbank zich buigt over mijn menselijke rechten, als iedereen die in Amsterdam en Nederland bestuurt of ambtenaart of rechtert of officier van justitie of hoogleraar mensenrechten is, dat al minstens 20 jaar onmogelijk kan, bijvoorbeeld omdat ze "hlaas uw site niet kunnen vinden". Toch?

Ik dank u voor uw moeite en medemenselijkheid, mevrouw.

Hoogachtend,

drs. Maarten Maartensz


(*) Zogeheten "Onderzoeker" (zegt de telefonist) waarvan mij door de telefonist van de Amsterdamse Ombudsman is meegedeeld dat ze "op uw zaak" is gezet, maar die mij kennelijk niet kan mailen, en alleen gebeld kan worden op haar dienende tijdstippen waarvan ze kan weten - na onderzoek - dat ik gewoonlijk in bed lig, moe en met pijn, en feitelijk hoop te slapen.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail